Een Mond Vol Glas

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
In dit boek worden twee verhalen verteld. Het verhaal van de schrijver, die herinneringen ophaalt uit zijn jeugd (hij woonde van zijn negende tot zijn negentiende in Kaapstad en keerde in de jaren '90 een paar keer terug); en het verhaal van de man die in 1966 Premier Verwoerd vermoordde. Beide hoofdpersonen hebben gemeen dat ze zich ontheemd voelden, nergens een thuis hadden: Demitrios Tsafendas, omdat hem als kleurling de toegang tot Zuid-Afrika geweigerd werd, en Henk van Woerden omdat hij als immigrant niet kon of niet wilde aarden in de Zuid-Afrikaanse samenleving. De twee verhaallijnen komen aan het einde van het boek bij elkaar, als de schrijver tijdens zijn laatste bezoek aan het land de moordenaar opzoekt in een psychiatrische inrichting. Het boek is het derde in een drieluik, na 'Moenie kyk nie' (1993), en 'Tikoes' (1996) en sluit aan op het eerste boek, dat eindigt met de moord op Verwoerd. Het boek is prachtig geschreven en door het verhaal in brokstukken te presenteren, blijft de spanning erin. De geschiedenis van beide hoofdpersonen is nauw verbonden aan die van het land. Ondanks het regelmatig terugkerende Afrikaans (en Engels) in de dialogen, is het boek geschikt voor een grote lezerskring. Paperback; kleine druk.
(Biblion recensie, Redactie)