Schijngestalten

Beschrijving

Volledige beschrijving

Inkijkexemplaar (1)

Alle reviews (19)

Gemiddelde beoordeling:

 Non ficcare il tuo naso dappertutto...

12 december 2010 | Door: Barnie | 30-39 jaar | Leiderdorp

'Schijngestalten' van Corine Hartman is een emotioneel verhaal dat recht uit het leven gegrepen lijkt te zijn. Je krijgt als lezer een kijkje in het leven van de familie Den Hartog. Vader en moeder wonen al geruime tijd in Florence. Moeder lijdt aan een progressieve vorm van MS en vader houdt zich zijn hele leven al bezig met een hoogstaand onderzoek om een medicijn te vinden om MS een definitief halt toe te roepen. Hij lijkt daar op een haar na in geslaagd te zijn, maar of dit medicijn voor moeders nog op tijd zal komen.... Het verhaal wordt grotendeels verteld vanuit de ogen van dochter Anne. Zij en haar zus Stefanie zijn vanwege de 65ste verjaardag van hun vader afgereisd naar Italie. Tijdens een feestje van een van de collega's van haar vader loopt Anne per ongeluk een verkeerde kamer binnen en treft daar een dood lichaam aan. Voordat ze zich beseft wat er aan de hand is krijgt ze een klap op haar hoofd en gaat bij haar het licht uit. Als ze weer bijkomt twijfelt ze, heeft ze dit nu echt meegemaakt of is het slechts haar verbeelding. Ze wordt achterdochtig en besluit het tot op de bodem uit te zoeken. Doet ze hier echter wel goed aan door haar neus in zaken te steken die haar (wellicht) niks aangaan? Is het onderzoek van haar vader en 'oom' Alex echt zo onschuldig of komen er uiteindelijk toch een hoop lijken uit de kast? Wat speelt hier onder de oppervlakte of zijn het slechts hersenspinsels van Anne? Het is een prachtig meeslepend verhaal met een fantastische diepgang. Als lezer word je al vanaf de eerste pagina's meegesleurd in het verhaal en vooral in de emotie van Anne. Alleen of deze emotie terecht blijkt te zijn... Jammer vind ik dat de ontknoping van het verhaal bij mij echt voor een nare smaak in mijn mond zorgde. Niet echt een einde waar ik op gehoopt had. Desondanks toch 4 sterren.

Pluspunten: goed plot, spannend, meeslepend verhaal
Minpunten: vervelend einde

Vond je deze review nuttig? Ja (8) | Nee (0) | Ongepast?

 Weer een toppertje!

28 juni 2010 | Door: Egni | 40-49 jaar | Doetinchem

Inderdaad een heel ander boek dan we van haar gewend zijn. Dit is juist het mooie van deze auteur die niet blijft hangen in een bepaalde stijl maar het aandurft te switchen van een trilogie naar luguber, dan naar familiedrama, wie weet wat nog meer..... Schijngestalten is een prettig leesbaar boek met een goede verhaallijn waarbij Corine laat zien veel onderzoek vooraf te verrichten en dat zodanig weet te verwerken dat de interesse van de lezer snel gewekt is. Niet iedereen houdt van luguber dus Corine is een auteur voor een breed lezerspubliek. Voor mij weer een toppertje! Ik zeg: gewoon lezen!

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (20)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: F. Jolles 15 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 8,60
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Plantage Boekhandel Overtoom 260 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 8,95
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Walter de Rooij 34 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 9,00

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

C. Hartman , Corine Hartman

Taal

Nederlands

Afmetingen

33x215x140 mm

Gewicht

458 gr

Druk

1

ISBN10

906112588X

ISBN13

9789061125884

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Thrillers & Fantasy > Thrillers

Ook verkrijgbaar

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (19)

24 mei 2011 | Door: Doutzen | 40-49 jaar | Bolsward

Ik heb haar eerste boek In vreemde handen ook gelezen, smaakte naar meer dus het boek Schijngestalten heb ik geleend uit de bib. Het verhaal leest weliswaar vlot. Maar de laatste 50 bladzijden waren voor mij niet om doorheen te komen. Langdradig en veel te medisch. De karakters van de hoofdpersonen zusjes Stefanie en Anne spraken mij ook niet echt aan. Kortom een tegenvallend boek. Blij dat ik het boek niet gekocht heb.

Pluspunten: lekker lettertype om te lezen, korte hoofdstukken
Minpunten: langdradig, niet aansprekende personages, te medisch

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

28 december 2010 | Door: trumble | 30-39 jaar | arnhem

ik heb dit boek gekocht omdat er zoveel lovende recensies waren. Helaas vond ik het erg tegenvallen en vind ik dat Corine Hartman haar niveau van de winter - trilogie helaas in geen enkel ander verhaal dat daarna is verschenen heeft gehaald. Ik vond het een medisch verhaal, er werd veel uitgelegd over de ziekte MS. Tevens vond ik de hoofdpersoon Anne erg warrig beschreven. Het einde was wel verrassend. Ik heb het boek uitgelezen, maar vond het niet echt een aanrader.

Pluspunten: goed plot
Minpunten: niet aansprekende personages, saai

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

12 december 2010 | Door: Barnie | 30-39 jaar | Leiderdorp

'Schijngestalten' van Corine Hartman is een emotioneel verhaal dat recht uit het leven gegrepen lijkt te zijn. Je krijgt als lezer een kijkje in het leven van de familie Den Hartog. Vader en moeder wonen al geruime tijd in Florence. Moeder lijdt aan een progressieve vorm van MS en vader houdt zich zijn hele leven al bezig met een hoogstaand onderzoek om een medicijn te vinden om MS een definitief halt toe te roepen. Hij lijkt daar op een haar na in geslaagd te zijn, maar of dit medicijn voor moeders nog op tijd zal komen.... Het verhaal wordt grotendeels verteld vanuit de ogen van dochter Anne. Zij en haar zus Stefanie zijn vanwege de 65ste verjaardag van hun vader afgereisd naar Italie. Tijdens een feestje van een van de collega's van haar vader loopt Anne per ongeluk een verkeerde kamer binnen en treft daar een dood lichaam aan. Voordat ze zich beseft wat er aan de hand is krijgt ze een klap op haar hoofd en gaat bij haar het licht uit. Als ze weer bijkomt twijfelt ze, heeft ze dit nu echt meegemaakt of is het slechts haar verbeelding. Ze wordt achterdochtig en besluit het tot op de bodem uit te zoeken. Doet ze hier echter wel goed aan door haar neus in zaken te steken die haar (wellicht) niks aangaan? Is het onderzoek van haar vader en 'oom' Alex echt zo onschuldig of komen er uiteindelijk toch een hoop lijken uit de kast? Wat speelt hier onder de oppervlakte of zijn het slechts hersenspinsels van Anne? Het is een prachtig meeslepend verhaal met een fantastische diepgang. Als lezer word je al vanaf de eerste pagina's meegesleurd in het verhaal en vooral in de emotie van Anne. Alleen of deze emotie terecht blijkt te zijn... Jammer vind ik dat de ontknoping van het verhaal bij mij echt voor een nare smaak in mijn mond zorgde. Niet echt een einde waar ik op gehoopt had. Desondanks toch 4 sterren.

Pluspunten: goed plot, spannend, meeslepend verhaal
Minpunten: vervelend einde

Vond je deze review nuttig? Ja (8) | Nee (0) | Ongepast?

24 november 2010 | Door: Co42 | 40-49 jaar | Eindhoven

Wat een vervelend boek is dit. In tegenstelling tot vreemde handen van Corine Hartman kon ik niet in dit boek komen. Telkens heb ik het weggelegd om het met tegenzin weer op te pakken. Ik lees altijd een boek tot het eind maar dit verhaal is mijns inziens ontzettend slecht, saai en oervervelend geschreven. Ik snap de lovende recensies van de anderen niet. Ik vond het zelfs zo'n vervelend boek dat ik in de tussentijd een ander boek heb gelezen. Ik kijk voortaan wel dubbel uit om nog een boek van Corine Hartman te kopen.

Pluspunten:
Minpunten: niet aansprekende personages, moeilijk in te komen

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

8 september 2010 | Door: Supermi | 40-49 jaar | Oldekerk

Als dochter van een MS-patiente is het verhaal best wel confronterend, het roept herinneringen op en doet je even stilstaan bij de toekomst. Naast dat het aangrijpend is, is het ook akelig spannend. Je leeft mee met beide dochters en in gedachten denk je met hen mee. Adembenemend tot de laatste bladzijde!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

17 augustus 2010 | Door: Kokkie74 | 30-39 jaar

Wat een waanzinnig goed boek !! Dit is zonder twijfel mijn beste ervaring met een nederlandse auteur! Ik zat echt middenin het verhaal en zag de personages tot leven komen. Iedere keer dacht ik het te weten maar uiteindelijk zat ik mis.Het einde was erg overweldigend maar ozo mooi. Ik raad iedereen dit boek aan,het zal je niet teleurstellen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

16 augustus 2010 | Door: BelB | 20-29 jaar | Harderwijk

Na alle lovende recensies over dit boek, begon ik vol verwachting te lezen. Ik vrees alleen dat Hartman die verwachting niet waargemaakt heeft. Dit is trouwens wederom een boek dat zich afspeelt in Toscane, net als 'in vreemde handen'. Ondanks dat de spanning in het boek heel goed voelbaar is en de gehele verhaallijn wel constant blijft, viel hij me toch tegen. Ik mis heel erg de emoties in het boek. De familiebanden zijn apart en interessant, alleen de verdieping hiervan mis ik een beetje. Net zoals wanneer de moeder van Anne verteld dat ze graag hulp wil met sterven mocht het niet langer gaan, dit wordt zo gevoelloos en platonisch beschreven terwijl dit heel emotioneel is natuurlijk. Zulke dingen komen in het boek dus niet aan bod, waardoor ik me totaal niet kon inleven in de personages en achtergronden. In feite bestaat het hele boek uit familiedrama's, alleen dit komt niet goed genoeg uit de verf.

Pluspunten:
Minpunten: moeilijk in te komen, niet aansprekende personages, voorspelbaar plot

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

15 augustus 2010 | Door: erika70 | 40-49 jaar | Zwolle

Tjonge, wat een spannend boek was dit! Ik heb het binnen twee dagen uitgelezen en kon het bijna niet wegleggen. Corine Hartman maakt een enorme ontwikkeling door. Ik was al onder de indruk van de De Winter trilogie maar dit boek overtreft alle vorige boeken! Het boeit van het begin tot het eind en als lezer word je steeds op het verkeerde been gebracht. De ontknoping is dan ook superspannend. Ik kijk nu al uit naar het nieuwe boek maar kan me bijna niet voorstellen dat dit nog beter/spannender wordt.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

6 augustus 2010 | Door: Nonny | 40-49 jaar | Lelystad

Ook ik mocht een gesigneerd exemplaar ontvangen. En ik vond het in 1 woord geweldig. Heb het in 1 adem uitgelezen. Van een bepaalde passage werd ik zelfs wat emotioneel, en dat wil wat zeggen!

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

24 juli 2010 | Door: Catharina | 30-39 jaar | Amsterdam

Ben niet echt heel erg onder de indruk van dit boek. Het is een goed verzonnen verhaal maar nergens écht spannend en een beetje voorspelbaar eind als je het mij vraagt. Misschien zijn mijn verwachtingen van deze schrijfster wel te hoog en valt het daarom tegen want haar vorige boek vond ik ook niet helemaal te gek. De verhalen van Nelleke de Winter vind ik veel prettiger lezen. Maar zoals dat gaat met een mening, die is nou eenmaal heel persoonlijk.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

29 juni 2010 | Door: analetter | 40-49 jaar | Arnhem

Een heel ander soort thriller dan "In vreemde handen", maar weer even goed. Minder spannend over het geheel genomen, maar des te boeiender. Het gaat ook over echte mensen, met hun beperkingen en tekortkomingen. Een gezin dat door omstandigheden (ziekte van de moeder, ego van de vader, onbegrip tussen de zussen onderling) samen niet echt gelukkig zijn, maar zich toch met elkaar verbonden voelen. Zo kan het gaan in het leven. Vooral het eind van het verhaal vond ik diepgaand. Met de cursieve stukjes wordt je aanvankelijk op het verkeerde been gezet, pas tegen het eind had ik door wiens gedachten het nu eigenlijk waren. De 'de Winter-trilogie' ken ik nog niet, maar na deze twee boeken van Corine Hartman wil ik die beslist ook eens lezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

28 juni 2010 | Door: johnpeters

Ik had het genoegen een door de schrijfster gesigneerd exemplaar van SCHIJNGESTALEN te mogen ontvangen. Alvorens het te gaan lezen had ik het eerst even terzijde gelegd maar toen ik eraan begon moest het wel in één ruk uit. Ik vind het een prachtig, boeiend, sterk en intelligent geschreven verhaal. Ik heb alle boeken van Corine Hartman ondertussen wel gelezen, waaronder het duistere, wrede, maar ook zeer spannende, In Vreemde Handen. Met SCHIJNGESTALTEN heeft ze weer iets geweldigs neergezet. Haar taalgebruik wordt steeds mooier. Ik volg de ontwikkeling van deze schrijfster al enige tijd met stijgende bewondering en ik ben zeer benieuwd naar haar volgende boek.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

28 juni 2010 | Door: AnsArts | 60-69 jaar | Assen

Gisteren in het boek “Schijngestalten “ begonnen en vandaag sloeg ik het boek met een diepe zucht dicht. Ik vond het een knap geschreven,spannend en intrigerend verhaal dat me boeide van het begin tot het einde. Anne,de hoofdpersoon,gaat naar Florence om de verjaardag te vieren van haar vader die 65 jaar wordt. Haar moeder is al jaren ziek en lijdt aan MS,haar vader is al de nodige jaren bezig met het ontwikkelen van een medicijn tegen MS. Anne ontdekt dat er toch verschillende zaken niet echt kloppen , er gebeuren vreemde dingen en ze wil proberen dit in haar eentje op te lossen. En of dat allemaal lukt??.... voor mij inmiddels een weet. Corine weet de spanning er goed in te houden en de ontknoping is verrassend. Zal verder niets verraden van het boek,maar het is zeer zeker de moeite waard om het boek te lezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

28 juni 2010 | Door: Egni | 40-49 jaar | Doetinchem

Inderdaad een heel ander boek dan we van haar gewend zijn. Dit is juist het mooie van deze auteur die niet blijft hangen in een bepaalde stijl maar het aandurft te switchen van een trilogie naar luguber, dan naar familiedrama, wie weet wat nog meer..... Schijngestalten is een prettig leesbaar boek met een goede verhaallijn waarbij Corine laat zien veel onderzoek vooraf te verrichten en dat zodanig weet te verwerken dat de interesse van de lezer snel gewekt is. Niet iedereen houdt van luguber dus Corine is een auteur voor een breed lezerspubliek. Voor mij weer een toppertje! Ik zeg: gewoon lezen!

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

28 juni 2010 | Door: IHaitsma | 40-49 jaar | Almere

Na de De Winter-serie en een nogal luguber 'In vreemde handen' weer een heel ander soort verhaal van Hartman. Mijn complimenten voor de verrassing, zeker als je telkens een verhaal weet te brengen dat zo pakkend is. Het gaat ook nog eens over een onderwerp waarvoor ze duidelijk de nodige research heeft moeten doen; knap. Ik heb Schijngestalten in drie dagen uitgelezen, als ik de tijd had gehad dan had ik 'm in een dag gelezen. Mooi geschreven en ontroerend verhaal, zeker een talent van deze schrijfster is dat ze me tot tranen toe kan emotioneren. Zodat ik zeer nieuwgierig ben waar ze met een volgend boek weer mee komt. Ik ga het zeker lezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

26 juni 2010 | Door: jbosman | 50-59 jaar | veghel

Knap hoe de schrijfster het wel maar vooral wee van een gezin neerzet, dat uiteenvalt door de ziekte ms. Een schrijnende roman, las ik in een recensie, en dat vind ik ook. De cursieve hoofdstukjes zijn juweeltjes, hele verhaal is trouwens qua taalgebruik zeer de moeite waard, wat dat betreft steekt de schrijfster met kop en schouders boven de doorsneel thriller uit. Terwijl op de cover het woord 'literair' ontbreekt, vind ik dat hier meer passend dan bij menig andere thriller. En gelukkig houdt de schrijfster niet van 'eind goed, al goed.' De schrijfster heeft mij gepakt met dit boeiende verhaal. Integer, intelligent geschreven. Ik hoop op meer moois van haar hand.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

24 juni 2010 | Door: LvBT | 30-39 jaar | Breda

Met verbazing de 2 zeer goede recencies net gelezen. Het eerste boek dat ik van Corine Hartman heb gelezen, In Vreemde Handen, vond ik super spannend. Echt een heel goed boek. Vandaar dat ik, toen dit boek uitkwam, het gelijk heb besteld. Maar kwam er maar moeilijk door heen, het verhaal "pakte" helemaal niet.... De hoofdpersoon wekt bij mij juist meer irritatie en ongeduld op dan meelevendheid en "bezorgdheid". Ik kan normaal gesproken echt meeleven en "meegaan" in de spanning. Maar dat was bij dit verhaal echt ver te zoeken. Ook de andere personages die hun eigen verhaal / mening geven voegen helemaal niets toe aan het verhaal. Nee, wat mij betreft is dit boek van C. Hartman geen aanrader.

Pluspunten:
Minpunten: niet aansprekende personages

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

22 juni 2010 | Door: Bonsien | 40-49 jaar | Friesland

Schijngestalten Eigenlijk heb ik nog geen slechte reactie gelezen op dit boek gelezen. Naar mijn mening zou dat trouwens ook niet mogelijk zijn. Een supergoed en mooi boek waarin ontzettend veel dingen samenkomen. De hoofdpersoon Anne zit niet echt fijn in haar vel (een verbroken relatie en problemen op haar werk) en gaat –met enige tegenzin- naar haar ouders en zus in Florence om de 65ste verjaardag van haar vader te vieren. De moeder lijdt aan MS. Haar vader en ‘oom’ zijn bezig met het ontwikkelen van een medicijn tegen de ziekte MS. Anne heeft vreemde nachtmerries, die ze niet goed kan plaatsen, maar waar ze ontzettend veel last van heeft en die haar doen en laten gaandeweg beïnvloeden. Ze draagt een schuldgevoel met zich mee over de ziekte die haar moeder is overkomen en geeft zichzelf daar de schuld van. Dan heeft haar moeder haar ook nog gevraagd om hulp. Ondertussen blijkt het in het leven van haar zus Stefanie ook niet de rozengeur en maneschijn te zijn die de buitenkant wil doen vermoeden. Haar vader leidt een bijna obsessief leven in zijn ‘ontdekkingstocht’ naar hèt medicijn. Anne ontdekt dat er een duistere kant zit aan het onderzoek van haar vader. Ze gaat op onderzoek uit, waar vervolgens niet iedereen van lijkt te zijn gediend, want er gebeuren vreemde dingen. Erg spannend en met een zowel verrassende als ontroerende ontknoping. Tussen de hoofdstukken door zitten ‘cursiefjes’, waarvan je denkt te weten wiens gedachten het zijn. Halverwege het boek nemen ook die een wending en vallen langzamerhand verschillende puzzelstukjes op zijn plaats. Een bijzonder boek vond ik het, omdat het zowel spannend, intrigerend en ontroerend is. Ontzettend knap geschreven. In vergelijking tot de serie van Nelleke de Winter, die ik al geweldig vond, was ‘In vreemde handen’ al een heel ander soort verhaal. Bij ‘Schijngestalten’ is dat weer het geval. Naar mijn mening dus in één woord geweldig en een aanrader! Nu is het wachten op het volgende boek van Corine Hartman.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

30 mei 2010 | Door: Woodstock | 50-59 jaar

Maak kennis met de familie Den Hartogh. Vader. Een briljant onderzoeker die, met hulp van zijn collega's -en de politiek- in Italië, aan de vooravond staat van een doorbraak in de genezing van ms. Moeder. Een sterke, warme, lieve vrouw die de spil is waar het gezin om draait, tot ziekte haar lichaam breekt. Dochter Stefanie. Als echtgenote en moeder cijfert ze zich graag weg voor haar man en kinderen; als dochter doet ze hetzelfde voor haar ouders. En Anne-Claire. De jongste dochter die zich Anne noemt en zich bij voorkeur weinig bemoeit met haar familie. Of is dit alles uiterlijke schijn en is de werkelijkheid totaal anders? Niets is wat het lijkt. Tijdens een feestelijk samenzijn van de familie in Florence start de afbrokkeling van de zorgvuldig opgebouwde façade. Met dramatische gevolgen. Na de De Winter-cases verbaasde Hartman vriend en vijand met een gruwelijke thriller: In vreemde handen. Een juweel. Nu komt er weer een thriller uit haar handen en alweer van een heel ander kaliber. Ditmaal is er sprake van de onderhuidse en zichtbare spanningen binnen een gezin. En daarnaast vallen er doden. Wederom een heerlijk boek dat vele uren leesgenot zal bieden. Opmerkelijk detail: er staat een sonnet van de vier jaargetijden van Vivaldi op het voorblad, te weten het zomersonnet. Bij ‘In vreemde handen’ was dat ook al het geval, toen was het de lente. Zou dit betekenen dat we in ieder geval nog twee boeken met de sonnetten van de herfst en de winter kunnen verwachten? Ik hoop het van harte.

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?