Uitverkoop van Nederland

In hoog tempo vallen grote Nederlandse bedrijven in buitenlandse handen. Eenmaal, andermaal, verkocht. De hoogste bieder wint; het is geen huizenveiling, maar een veiling van bedrijven en banen. Populaire ketens in de grote winkelstraten zoals de hema, de Bijenkorf en V&D zijn Brits-Amerikaans bezit. Bladen als Libelle, Margriet en Nieuwe Revu zijn eigendom van Finnen. ABN Amro is door drie samenwerkende buitenlandse concurrenten opgekocht. Regionale kranten als De Gelderlander en De Stentor zijn van een Britse mediamagnaat. De vermaarde producent van Olvarit-babyvoeding, Nutricia, is Frans geworden. En zelfs Grolsch, de trots van de Achterhoek, is overgenomen door een Zuid-Afrikaanse brouwer. Aandeelhouders en topmanagers strijken bij deze overnames vette premies op. Honderdduizenden werknemers moeten daarentegen leren leven met hun nieuwe, buitenlandse baas. Bijna drie kwart van de Nederlanders staat negatief tegenover de golf van buitenlandse overnames, maar toch lijkt er niets
tegen te beginnen. Maar hoe hoog is die overnamegolf nu precies? Wat betekent deze grote uitverkoop voor Nederland, niet alleen in financiële zin, maar ook voor de politiek-economische zelfstandigheid van het land? Is het in Nederland inmiddels ook tijd geworden voor een nationalistische economische politiek, zoals de Fransen en de Amerikanen die voeren? En wie zullen binnenkort ten prooi vallen aan de overnamegolf? De uitverkoop van Nederland geeft de antwoorden.

Menno Tamminga (1957) is redacteur van nrc Handelsblad.