Need For Speed: Hot Pursuit

Recensie(s)

De illegale racer met zijn razendsnelle Porsche, Maserati of andere knappe bolide is niet langer veilig voor de arm der wet in de nieuwe Need for Speed: Hot Pursuit van Criterion Games. De strijd tussen racer en politie neemt grootse en spectaculaire vormen aan wanneer een racer met zijn Porsche 911 moet ontsnappen aan de exotische Lamborghini Gallardo van Oom Agent. Need for Speed belooft een echte Criterion-game te worden: vol met actie, over the top actie en belachelijk hoge snelheden.

Burnout-ontwikkelaar Criterion Games heeft zich in het beginstadium van de ontwikkeling vastgeklampt aan een paar (in hun ogen) belangrijke basispunten. De nieuwe Need for Speed moest allereerst wat meer terug naar de roots qua gevoel. Geen drukke stad of saaie circuits, maar prachtige landschappen waar de wegen al kronkelend overheen lopen. Hierin lijken ze goed geslaagd, want tijdens mijn speelsessie met een aantal Europese collega’s scheurden we door prachtige naaldbossen en langs diepe ravijnen. Al die verschillende omgevingen, waarvan ik slechts een klein deel schijn te hebben gezien, zijn gewoon aan elkaar gekoppeld, waardoor één grote racewereld voor de speler klaar ligt.

Daarnaast wilde Criterion de strijd tussen illegale racers en politie centraal stellen, net als in de oude Need for Speed: Hot Pursuit-games. De nieuwe Need for Speed: Hot Pursuit is dan ook een rasecht kat-en-muisspelletje geworden, waarin de speler zowel als racer of als politieagent aan de slag kan. Als racer moet je natuurlijk ontsnappen aan de achtervolgende politie, terwijl je als politie logischerwijs het doel hebt de illegale racers in te rekenen. Wat tijdens de speelsessies van mij en de andere aanwezige pers opviel is dat de balans tussen racer en politie vooralsnog erg goed is. De helft van de tijd ontsnapte de racer, terwijl de politiecellen ook gestaag volstroomden.

Dit is allereerst te wijten aan de gelijkwaardige auto’s waarin racers en politie de weg op gaan. In Need for Speed: Hot Pursuit kom je geen Peugeots 207’s of Volkswagen Polo’s tegen, maar tref je alleen de vetste, meest exotische bolides op het asfalt. Ook de politie rijdt in Lamborghini Gallardo’s of wagens van gelijke strekking, omdat Criterion denkt zo in de wensen en behoeften van de speler te voorzien. Een keuze tussen racen in een Maserati GranTurismo of het achtervolgen in een simpele Ford Crown Victori-politieauto lijkt mij eerlijk gezegd ook snel gemaakt.

De vooralsnog uitstekende balans tussen de racer en politie zit hem ook in speciale eigenschappen en snufjes die beiden tot hun beschikking hebben. Een racer kan flink vooruit knallen door de nitro te gebruiken, terwijl politiewagens dusdanig goed getuned zijn dat de basissnelheid hoger ligt dan die van de racer. Verder kan de racer onder andere de radar van de politie storen, terwijl de diender met spijkermatten kan rondstrooien en helikopterondersteuning kan aanvragen. Deze speciale ‘krachten’ zijn natuurlijk niet te pas en te onpas te gebruiken en dienen zich slechts een paar keer in de race aan. Tactisch gebruik hiervan is dan ook, zo heb ik aan den lijve ondervonden, een absolute must en zowel de racer als de politie hebben hun eigen voor- en nadelen.

Qua balans lijkt het bij Need for Speed: Hot Pursuit dus wel goed te zitten, maar ook met het racegevoel zit het voorlopig erg goed. De game draait op (de al dan niet aangepaste versie van) de Burnout Paradise-engine, wat zorgt voor strakke beelden en razendsnelle races. Doordat Criterion deze bestaande engine gebruikt, liep Need for Speed: Highly connected? Tijdens mijn bezoek aan Criterion Games bleven de heren ontwikkelaars het maar hebben over hoe ‘highly connected’ hun game wel niet gaat worden. Het lijkt er dan ook op dat de computergestuurde tegenstander geen grote rol gaat spelen in Need for Speed: Hot Pursuit, maar dat de politieachtervolgingen vooral online moeten gaan plaatsvinden. Ik zou niet vreemd opkijken als we uiteindelijk een grote open wereld vol met online spelers voor onze kiezen krijgen.Hot Pursuit tijdens mijn speelsessie al erg soepel en zagen alle bolides er al strak en afgewerkt uit. Dit moet ze absoluut tijdvoordeel opleveren, die ze weer kunnen investeren in de verdere afwerking van de game.

Eén van die punten waaraan nog flink gewerkt moet worden is het schadesysteem. Criterion heeft met de Burnout-serie laten zien een goed overdreven schademodel te kunnen fabriceren, maar in Need for Speed: Hot Pursuit blijkt hier vooralsnog erg weinig van. Met wat krasjes op de lak, geklapte banden en barsten in de ramen nemen we gewoon geen genoegen als de Burnout-ontwikkelaar aan de game werkt. Gelukkig hebben ze mij gezworen nog aan het schadesysteem te gaan werken en zoveel te slopen als mogelijk is (in tegenstelling tot de Burnout-games hebben we in Need for Speed namelijk te maken met echte merkauto’s). We hoeven geen rondvliegende motorblokken te verwachten, maar wel een stuk forsere schade. En daar willen we, in combinatie met de snelle en intense achtervolgingen hoogstwaarschijnlijk wel genoegen mee nemen.

Als je aan een willekeurige Need for Speed-speler vraagt welk deel van de serie zijn favoriet is, krijg je negen van de tien keer hetzelfde antwoord: Hot Pursuit. Het is dan ook niet gek dat Electronic Arts ontwikkelaar Criterion met de opdracht opzadelde iets te doen met dit concept, om zo voor eens en voor altijd de mindere dagen van de serie achter zich te laten. Hoewel er het een en ander is veranderd is de basis van de game nog altijd even doeltreffend: het eindeloos durende kat- en muisspel tussen straatracers en politieagenten.

Hot Pursuit geeft je de kans om simultaan carrière te maken aan beide kanten van de wet. In de Career-modus kun je namelijk vrij kiezen tussen zowel de politieagent als de straatracer. Hoe meer straatracers je als smeris oppakt of hoe hoger je als snelheidsduivel eindigt in illegale races, des te hoger eindig je op de ranglijst en des te meer punten verdien je om in rang te stijgen. Ook ontvang je meer upgrades voor je wapens en speel je meer nieuwe wagens vrij. More, more, MORE. Het zijn vrij simpele gegevens, maar de races blijven keer op keer intens en een genot om te spelen.

Politieagenten moeten tijdens de Hot Pursuit-races proberen zoveel mogelijk straatracers op te pakken. Als politieagent kun je bijvoorbeeld EMP’s op de straatracers afvuren om hen tijdelijk vaart te doen minderen. Een net zo effectieve manier om in te grijpen is door spijkermatten op de weg te leggen of wegblokkades in te schakelen, in de hoop een crash te veroorzaken. Mocht dit alles niet baten en ben je de straatracer kwijtgeraakt, dan kun je altijd nog een helikopter inschakelen die hem of haar in de gaten houdt tot je weer in de buurt bent van de snoodaard.

Natuurlijk is het straatgespuis niet kansloos want ook zij hebben de beschikking over de nodige wapens. Naast de spijkermatten en EMP’s beschikken zij namelijk over Turbo, waarmee je ontzettend ver wegsprint van de arm der wet. Nu hebben politieagenten deze mogelijkheid tot op zekere hoogte ook wel door het gebruik van nitro, maar het gebruik van Turbo laat je nog vele malen sneller rijden. Naast Turbo hebben straatracers de optie om het systeem van de politie te jammen, zodat zij je tijdelijk niets kunnen maken.

Meer weten?Er valt over Need for Speed: Hot Pursuit nog veel meer te vertellen dan in deze recensie staat en om die reden zijn er twee achtergrondartikelen verschenen. Hier kun je meer te weten komen over de verschillende typen races en hier lees je meer over het fenomeen Autolog.Een belangrijke bijdrage aan het racegenot komt van het prachtig vormgegeven Seacrest County, het fictieve gebied waarin Hot Pursuit zich afspeelt. In de ene race bevind je je nog aan de kustwegen die in een willekeurig mediterraan land lijken te liggen, vijf minuten later lijkt het alsof je je tussen besneeuwde bergtoppen in Scandinavië bevindt. Seacrest County ziet er haarscherp uit, heeft amper last van framedrops, pop-up en soortgelijke fratsen en behoort nu al tot mijn favoriete locaties in racegames aller tijden.

Niet alleen Seacrest County oogt fantastisch, ook de crashes zien er botergeil uit. Je zou bijna met plezier met 200 kilometer per uur op iemands bumper knallen. Eén van die fantastische crashes maakte ik mee toen ik speelde als politieagent. Ik zat nog binnen de tijdslimiet om de straatracer van de weg te rijden, maar de seconden telden toch angstaanjagend snel door en was er nog maar één hoop: een spectaculaire combinatie van krachtige aanvallen. Na een EMP afgevuurd te hebben riep ik een wegblokkade op, waar de racer op volle snelheid in knalde. Terwijl hij nog door de lucht tolde, ramde ik vol, en dan bedoel ik ook echt VOL in op de zijkant van de wagen. Total-loss, missie geslaagd, episch moment.

Seacrest County is niet alleen het terrein waarop Hot Pursuit-concurrenten elkaar het leven zuur maken, maar ook de plek waar Time Trials en standaard races een belangrijke rol spelen. Hoewel deze minder origineel zijn dan de achtervolgingen, is het een verademing om tussendoor meer energie te steken in het zo snel mogelijk racen en de nodige ervaringspunten verdienen voor nieuwe blinkende bolides. Het arsenaal aan auto’s dat hiervoor beschikbaar is gesteld, is indrukwekkend. Met maar liefst honderd verschillende auto’s race je over het circuit en of je nu knalt met Corvettes, pownt met Porsches of rondrijdt in brute Bugatti’s, het is keer op keer weer fantastisch om over de wegen te rijden. Dit komt ook door de vrij lage instapdrempel waarbij het racen je niet al te moeilijk is gemaakt en je na enkele uurtjes al als een professional over de snelwegen scheurt.

Hoewel het rijden dus lekker arcade is en niet al te moeilijk, hoef je niet bang te zijn voor gebrek aan uitdaging. Zelfs als je keer op keer de computergestuurde tegenstanders het snot voor ogen rijdt, is er met de introductie van het Autolog-systeem genoeg uitdaging te vinden. Met dit systeem kunnen de door jou neergezette tijden in races in de singleplayer verbroken worden door je vrienden. Vervolgens krijg je hier een bericht van en kun je laten zien dat jij de allerbeste bent door die tijd weer te verbreken. De berichten worden niet alleen verstuurd via Xbox Live of PSN zelf, maar ook via Twitter en Facebook. Dit systeem doet de grenzen tussen offline en online racen vervagen en biedt naast de nodige uitdaging ook de nodige extra uurtjes plezier.

Een gemiste kans is wel het ontbreken van de offline multiplayer. Hoewel Autolog een prima excuus is om competitief te racen en je natuurlijk gewoon online met maximaal acht man kunt rondrijden, is splitscreen racen met twee tot vier man op de bank nog steeds populair. Het ontbreken van deze mogelijkheid is dan ook niet te begrijpen, want stiekem blijft dat toch het leukste dat er is.

Helaas is dit niet het enige dat aan te merken valt op Need for Speed: Hot Pursuit. Youri noemt de game vanaf de aankondiging al spottend Burnout: Hot Pursuit en hier heeft hij tot op zekere hoogte nog gelijk in gekregen ook. De game kent bijvoorbeeld geen cockpitview, geen circuits om op te racen en het is niet mogelijk om je auto under the hood en aan de buitenkant te pimpen. Losstaand zijn dit kleine probleempjes – hoewel je over het ontbreken van de cockpitview zou kunnen discussiëren – maar bij elkaar opgeteld kunnen we wel stellen dat Hot Pursuit een deel van de echte Need for Speed-identiteit mist. Begrijp me niet verkeerd, rondrijden in Hot Pursuit is een genot en de basis van Hot Pursuit is wel degelijk aanwezig. Toch is dit wel NfS en dan is het niet onterecht om te verwachten dat je de aloude geslaagde functies uit NfS terug ziet keren, nietwaar?Conclusie: Hoewel de NfS-identiteit niet volledig aanwezig is en het jammer is dat er geen offline multiplayer aanwezig is, blijft Need for Speed: Hot Pursuit een onwijs gave game die het welbekende arcadedeel van de franchise flink uit het slop weet te trekken. Het kat- en muisspel tussen straatracers en politieagenten blijft eindeloos leuk, de game ziet er fantastisch uit en met het briljante Autolog-systeem zullen spelers nog maanden bezig zijn om hun competitieve kant te bevredigen.