Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Nederlands - Paperback
166 pagina's | Brandaan | februari 2011
4.0 van de 5 (1 reviews)Vandaag voor 17:00 uur besteld is morgen in huis
25 augustus 2011 | Door: PtrSnk | 30-39 jaar
Heb net het boek "Nineve" van Rick de Gier gelezen (er zit een fantastische cd bij van de band Ponoka, elk hoofdstuk heeft zijn eigen liedje op de cd). Het boek gaat over een gozer die besluit dat het evangelische wereldje niks meer voor hem is. Omdat hij liever mainstream muziek luistert inplaats van reli-pop. Omdat hij het zat is dat de christenen om hem heen alle antwoorden schijnen te weten en hem vertelt hoe hij moet leven. Omdat hij alleen mee mag doen als hij zich aan alle ongeschreven christelijke regels houdt.
Dit verhaal raakt me. Waarom? Ik ben vaak ook zo'n christen die doet alsof hij alle antwoorden kent en weet waarom alles gebeurt. En dat klopt helemaal niet. Er gebeuren zo veel ellendige dingen dat het onmogelijk is overal iets goeds in te zien. Het is hypocriet van mij om voornamelijk te praten over de goede dingen die gebeuren, en zo weinig te delen over de lelijke dingen die in ieders leven gebeuren, de twijfel, zorgen en machteloosheid die iedereen, en ik ook, wel eens voelt. Dat ik vaak enorm veel rust vind in de wetenschap dat God alles in zijn hand heeft, neemt niet weg dat er ook ruimte mag zijn voor alle gevoelens die er zijn. Dat is een van de dingen die ik leer uit dit boek.
Het boek eindigt met een prachtig beeld. Jezus en Daniel (de hoofdpersoon) rijden samen weg in een cadilac. En ook daarin vind ik herkenning. Chillen met Jezus, doe ik elke dag. Ondanks mijn tekortkomingen, mijn vragen, zorgen, en onzekerheden van dit leven geeft het mij zo veel vrede om bij Hem te zijn. Te mogen zijn wie ik ben en te mogen vertellen wat er in mijn hart leeft. Te leren dat "christen zijn" vooral om relatie (met God) gaat, en om Zijn liefde uit te delen.
Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?
Selecteer één of meer kenmerken:
25 augustus 2011 | Door: PtrSnk | 30-39 jaar
Heb net het boek "Nineve" van Rick de Gier gelezen (er zit een fantastische cd bij van de band Ponoka, elk hoofdstuk heeft zijn eigen liedje op de cd). Het boek gaat over een gozer die besluit dat het evangelische wereldje niks meer voor hem is. Omdat hij liever mainstream muziek luistert inplaats van reli-pop. Omdat hij het zat is dat de christenen om hem heen alle antwoorden schijnen te weten en hem vertelt hoe hij moet leven. Omdat hij alleen mee mag doen als hij zich aan alle ongeschreven christelijke regels houdt.
Dit verhaal raakt me. Waarom? Ik ben vaak ook zo'n christen die doet alsof hij alle antwoorden kent en weet waarom alles gebeurt. En dat klopt helemaal niet. Er gebeuren zo veel ellendige dingen dat het onmogelijk is overal iets goeds in te zien. Het is hypocriet van mij om voornamelijk te praten over de goede dingen die gebeuren, en zo weinig te delen over de lelijke dingen die in ieders leven gebeuren, de twijfel, zorgen en machteloosheid die iedereen, en ik ook, wel eens voelt. Dat ik vaak enorm veel rust vind in de wetenschap dat God alles in zijn hand heeft, neemt niet weg dat er ook ruimte mag zijn voor alle gevoelens die er zijn. Dat is een van de dingen die ik leer uit dit boek.
Het boek eindigt met een prachtig beeld. Jezus en Daniel (de hoofdpersoon) rijden samen weg in een cadilac. En ook daarin vind ik herkenning. Chillen met Jezus, doe ik elke dag. Ondanks mijn tekortkomingen, mijn vragen, zorgen, en onzekerheden van dit leven geeft het mij zo veel vrede om bij Hem te zijn. Te mogen zijn wie ik ben en te mogen vertellen wat er in mijn hart leeft. Te leren dat "christen zijn" vooral om relatie (met God) gaat, en om Zijn liefde uit te delen.
Vond je deze review nuttig? Ja (2) | Nee (0) | Ongepast?
Betaal gemakkelijk met acceptgiro!
Ook daarom koop je bij bol.comGa naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina