Patapon 3

Recensie(s)

Oorlog hoeft niet altijd uit alleen maar bloed en ellende te bestaan. Ook in Patapon woedt een hevige strijd tussen twee legers, maar dankzij de schattige eenogige Patapon en de ritmische muziek wordt oorlog op een heel andere manier benaderd. Oorlog is leuk, oorlog is mooi en bovenal is oorlogvoering een kunst, want ritme houden is moeilijker dan je zou denken. Bij het horen van de simpele woordjes "Pata pata pata pon! Pon pon pata pon!" zal er bij een hoop gamers voor zorgen dat plots een ritmische mars met de voeten of een wiegbeweging met het hoofd wordt ingezet.

Patapon 3 is een ritmische sidescrolling strategiegame met RPG-elementen. Een hele mond vol, maar het idee is dat jij een legertje Patapon, vreemde eenogige wezentjes, van links naar rechts stuurt en strategische bevelen geeft door met ritmisch op een trom te trommelen waardoor je strijders steeds sterker worden. Jij bent hun god en ze zullen blind elk bevel van jou opvolgen en in jouw naam strijden tot de dood erop volgt. De loyaliteit van de Patapon dank je aan het feit dat jij hen bevrijdt van een mythische vloek, die hen tijdens een gevecht eeuwen geleden in steen veranderde. Nu, met jou als god en opperbevelhebber aan hun zijde, is de tijd gekomen om dat gevecht af te maken! Nee, het verhaal is niet geschikt om in boekvorm te gieten, maar daar koop je Patapon natuurlijk ook niet voor.

Jij stuurt de Patapon, net als in de vorige delen, aan door muziek te maken en dan nog het liefst een beetje ritmische muziek, als dat niet teveel gevraagd is. De vier actieknoppen van de PSP staan gelijk aan vier soorten geluiden, die je Patapon vervolgens volmondig zullen meeschreeuwen. Vierkantje, vierkantje, vierkantje, rondje staat bijvoorbeeld gelijk aan 'Pata Pata Pata Pon', wat weer gelijk staat aan voorwaarts marcheren. Het is belangrijk dat je de commando's in het juiste ritme uitdeelt, anders kunnen de stompzinnige eenoogjes er niets mee en raken ze de weg kwijt. Deel je echter achtereenvolgend in een perfect ritme diverse commando's uit, dan zullen je onderdanen floreren en beter presteren dan ooit tevoren.

Kijk overigens niet raar op als je als commandant merkt dat je hoofd, voeten of andere lichaamsdelen spontaan in hetzelfde ritme gaan meebewegen; Patapon werkt namelijk erg hypnotiserend en wanneer je eenmaal in trance bent, zijn ritmisch bewegende ledematen volstrekt normaal. Vooral voetjes zullen ijverig meetappen met de marsdrums uit Patapon en ja, in het openbaar vervoer zullen mensen je dus vreemd gaan aankijken wanneer je ijverig op de grond zit te tikken met je voet. Met een beetje pech ga je zelfs hardop meedoen met je Patapon. "Pata-Pata-Pata-Pon!" Het blijft aanstekelijk.

De formule van Patapon is in principe ijzersterk, ware het niet dat het nieuwe er in dit derde deel toch behoorlijk af is. Wie de serie kent schudt direct de juiste commando's uit zijn mouw en drumt zich vrij eenvoudig naar de overwinning en dus heeft Sony Japan gezocht naar iets nieuws. Een echte god heeft ook een echte messias. God heeft Jezus, Allah heeft Mohammed en jij, jij hebt een supersterke Patapon die jouw naam draagt. Je mag zelf bepalen of deze Superhero een zwaard, speer of pijl-en-boog hanteert en is hij verder uitbouwen tot je ultieme profeet. Je Superhero gaat voorop in de strijd en kan bovendien altijd herrijzen uit de dood, niet alleen met Pasen. Hoewel je Superhero een geweldige bondgenoot is en met een beetje geluk het tij kan keren tijdens een gevecht, zorgt hij niet voor de gehoopte vernieuwing. Pas later in de game kan de Superhero speciale aanvallen uitvoeren en tot die tijd is hij vooral gewoon een zoveelste Patapon, alleen dan eentje die er heel tof uitziet en net wat sterker is.

Verder is Patapon 3 een exacte kopie van zijn voorganger. Zo kun je tussen de gevechten door weer helemaal los gaan met de RPG-elementen die Patapon kent. Je kunt dus weer naar hartenlust wapens sterker maken bij de Blacksmith, zooi verkopen in de Armory of je eenheden sterker maken en aankleden met je veroverde wapens. Een beetje controlfreak zal hier aardig wat tijd aan besteden en zeker iets verder in de game is het ook wel nodig optimaal gebruik te maken van de beschikbare wapens, want ook ondanks je Superhero is Patapon 3 behoorlijk pittig. Eén verkeerde beslissing en je Patapons worden genadeloos afgeslacht door de vijand. Wie had gedacht dat een game met zo'n aandoenlijke uitstraling zo wreed kan zijn…

Eigenlijk is de enige 'echte' vernieuwing te vinden in de multiplayer. Hierin bind je de strijd aan met zeven andere spelers. Helaas is deze modus vrij chaotisch, doordat er erg veel gebeurt op het scherm. Door de vele eenheden en soms schermvullende aanvallen van helden verlies je vaak het overzicht. Bovendien ondersteunt de game geen sharing en bij PSP-games is het toch altijd maar de vraag of je genoeg medespelers kunt vinden die de game ook in bezit hebben. Conclusie: Voor de vernieuwing hoef je Patapon 3 niet te halen. Dat neemt echter niet weg dat Patapon 3 erg tof is. Patapon 3 bewijst dat de formule, die toch ook alweer een paar jaar oud is, niet is versleten en ook anno 2011 zul je nog helemaal in trance kunnen raken van de drums of war. Patapon 3 is nogal altijd even moeilijk, zelfs met de hulp van je eigen messias zul je het soms moeten afleggen tegen de onvergeeflijke vijand. Tot slot is er op de PSP gewoon verdomd weinig te beleven en dus is in het land der blinden eenoog koning. Zag je wat ik daar deed? Eenoog? Patapon? Pata-Pata-Pa-Dam-Tsj!