Pokemon Ranger: Guardian Signs

Recensie(s)

Laatst had ik het er met iemand over: hoe typeer je Pokémon? Zij noemde het in al haar minachting een hype. Ik in al mijn bewondering een fenomeen. Zij gaf als argument dat de tekenfilmserie toch al lang niet meer zo populair is als in zijn gloriedagen. Ik dat de games nog altijd als een tierelier verkopen. In al die jaren zijn Pokémon-games vaste verkoopknallers geweest en er zijn inmiddels drie handheldseries om de stroom Pokémon-games constant te houden. Vorig jaar kregen we een nieuw Mystery Dungeon-deel, volgend jaar krijgen we met Pokémon Black en White een nieuw deel in de hoofdserie en dit jaar is de Pokémon Ranger-serie aan de beurt.

Het spelconcept van de Pokémon Ranger-games wijkt behoorlijk af van de gameplay die we uit de hoofdserie kennen. In de Ranger-delen staat stylusbesturing namelijk centraal. Als Ranger gaat het er niet om zoveel mogelijk Pokémon te vangen en aan je collectie toe te voegen, maar draait het erom bevriend te raken met alle Pokémon die je tegenkomt. Dit doe je door in gevechten met de stylus rondjes te draaien om het beestje dat op de touchscreen rondrent. Het personage bestuur je ook met de stylus en door speciale 'Ranger Signs' op de touchscreen te tekenen kun je de hulp van legendarische Pokémon inroepen. Een hele andere insteek die prima werkt, maar ook eentje die we na twee eerdere delen inmiddels wel kennen en die na een paar uur in herhaling begint te vallen.

Als Pokémon Ranger zie je het als jouw taak om de Pokémon te beschermen tegen kwaadaardige mensen. In Guardian Signs zijn de Pokémon Pinchers jouw grote vijanden, omdat ze op een strooptocht zijn gegaan door het land Oblivia. Om ze te dwarsbomen ga je achter ze aan en voer je missies uit voor mensen in nood. Daarbij krijg je hulp van de vrolijke Ukelele Pichu, wiens soortgenoten door de Pinchers zijn gepokénapt. Gewapend met zijn blauwe ukelele helpt deze vrolijke vriend je op bepaalde momenten in het avontuur, al is hij er uiteindelijk vooral bij om de rol van trouwe Pokévriend te vervullen.

Verder bestaat je collectie Pokémon uit beestjes die net zo trouw zijn als de gemiddelde Facebook- of Hyves-buddy. Ooit komen ze van pas, maar zodra ze niet langer nuttig zijn, kun je met een simpele handeling van ze af zijn. Als Pokémon Ranger kun je maximaal zeven Pokémon tegelijk te vriend houden. Vang je een achtste, dan moet je er eentje ontvrienden. Dit gaat simpel en het zorgt ervoor dat je constant nieuwe Pokémon ontmoet, maar het belet je ook een band te krijgen met de beestjes. Eenmaal gevangen worden Pokémon niet sterker en ook kunnen ze niet evolueren, waardoor Pokémon geen trouwe vrienden zijn die samen met jou een ontwikkeling doormaken. Nee, het zijn veredelde gebruiksvoorwerpen die je bij het grof vuil zet wanneer ze niet langer van pas komen.

Elke Pokémon die je ontmoet heeft een eigen vaardigheid die in de omgevingen gebruikt kan worden. Het is zaak om als Ranger een divers team samen te stellen dat om kan gaan met elke situatie. Bulbasaur kan bijvoorbeeld een boom die de weg verspert weghakken met level 1 cut, terwijl de sterke Ursaring grotere obstakels opzij kan duwen met level 2 tackle. Soms is het handig om te anticiperen op situaties die komen gaan, want als je een Pokémon zijn vaardigheid hebt laten inzetten, rent hij de vrije wildernis in en ben je hem kwijt. Aan de andere kant is het ook wel weer zo dat de game rekening houdt met de jongere speler, doordat er altijd wel een Pokémon met de benodigde vaardigheid in de buurt van een obstakel is.

Bevriende Pokémon kunnen ook van pas komen in gevechten, want je kunt ze inzetten om vijandelijke Pokémon tot kalmte te manen. Elke aanval van één van jouw maatjes zorgt ervoor dat de vriendschapsbalk van een wilde Pokémon volloopt, waardoor het voor jou gemakkelijker wordt om de vangst te voltooien. Wordt jouw vriend echter geraakt, dan rent hij verschrikt weg en ben je hem kwijt. Maar goed, aangezien je aan de lopende band nieuwe Pokémon tegenkomt laat dat je eigenlijk koud. En dat druist volledig tegen de Pokémon-filosofie in, waarin het juist draait om de relatie met je Pokémon.Conclusie: Door Pokémon tot figuranten te maken gaat Pokémon Ranger: Guardian Signs voorbij aan het basisprincipe van het hele fenomeen: de band tussen mens en Pokémon. Het behoort in Pokémon-games te draaien om de speciale monsters en niet om de mensen, maar in de Ranger-serie spelen veel Pokémon tweede viool. De herhalende gameplay en het gebrek aan leuke elementen maken van Guardian Signs niets meer dan een mager zoethoudertje.