Pro Cycling Manager: Season 2011 - Le Tour de France

Recensie(s)

De sportzomer van 2011 voelt als een tussendoortje. Vorig jaar stonden we dankzij het WK in vuur en vlam, volgend jaar gaan we los op de Olympische Spelen en genieten we natuurlijk van het EK. Gelukkig zijn de Fransen er dit jaar nog. Eén maand in het jaar bewijst het land zijn waarde aan de wereld via de Tour de France. Van 's ochtends een uurtje of elf tot half zes in de namiddag kunnen we genieten van het commentaar van Maarten Ducrot (tenzij je als een echte liefhebber naar Sporza kijkt). Voor de avonduren is er dan Pro Cycling Manager 2011, om de evenementen van de dag nog eens na te spelen.

Sinds 2008 heb ik me jaar in, jaar uit verbaasd over de marginale aanpassingen en verbeteringen die werden doorgevoerd, terwijl de game elk jaar toch goed is verkocht. Menu's zien er sinds 2008 hetzelfde uit, de muziek is niet veranderd en zelfs de foto's van renners worden elk jaar gerecycled. In de 2011-versie is daar eindelijk verandering in gekomen. Ja, er is nieuwe muziek in de game te vinden. Ja, de menu's hebben eindelijk een remake gekregen, waardoor de boel er een stuk frisser en minder oubollig uitziet. En ja, de ontwikkelaar heeft zelfs de moeite genomen om een soort van Achievements in de game toe te voegen. Het enige dat mist zijn alle officiële namen, waardoor de gebroeders Schleck bijvoorbeeld als Schlick in de game zitten. Maar dat probleem kan straks met een patch van fans ongetwijfeld worden verholpen.

Het belangrijkste nieuws van allemaal is dat de game op technisch vlak eindelijk zijn zaakjes voor elkaar heeft. Alle voorgaande Pro Cycling Manager-games klapten er na gemiddeld een half uur spelen uit en vaak precies op het moment dat je bezig was de winst in een belangrijke bergetappe te pakken. In de 2011-versie zijn geen problemen te bekennen. De game is niet vastgelopen, terwijl de computer op kantoor letterlijk 24 uur per dag aan staat, met de game geopend. Daarbovenop zijn de laadtijden iets minder lang geworden en ziet de game er een stuk mooier uit.

Animaties van de renners zijn minder houterig geworden en je merkt dat je tijdens de koers echt te maken hebt met concurrerende wielrijders. Je kunt niet langer meer door de verschillende renners heen fietsen, maar moet jouw kopman zichzelf vakkundig naar voren laten manoeuvreren wanneer er een belangrijke klim aankomt. En dat heeft uiteindelijk ook echt effect op de tactiek zoals je die in de game kunt gebruiken. Zo zijn de wegen op de cols in de Giro d' Italia behoorlijk smal en heb je tijdens een klim weinig ruimte om tegenstanders in te halen. Als je dan iets te ver achterin de favorietengroep zit en een concurrent aan de voorkant ziet demarreren, dan kun je er vergif op innemen dat je daar niet meer bij gaat komen.

Om een zegereeks te behalen kun je er voor kiezen om één bestaande ploeg als Rabobank, Team Sky, HTC-High Road, Quick-Step, Vacansoleil-DCM of Skil-Shimano te managen, maar je kunt ook een gooi naar de titel doen met een zelfsamengestelde ploeg. Bij het maken van zo'n eigen ploeg moet je rekening houden met de budgetten zoals je die van de sponsor krijgt en het loon dat de verschillende renners vragen. Zo vraagt een wereldtopper als Contador de hoofdprijs en moet Lars Boom het met beduidend minder doen. In de voorgaande versies betekende dit dat je echt duidelijke keuzes moest maken. Ga je voor een uitgebalanceerd team met rijders die allemaal in staat zijn om een ronde uit te rijden, maar waarschijnlijk niet in aanmerking komen voor de hoofdprijzen, of selecteer je vier of vijf grote kanonnen en vul je de rest van je selectie met brandhout aan?

In Pro Cycling Manager 2011 is daar een einde aangekomen. De salariseisen van de verschillende renners zijn flink omlaag gegaan (het is kennelijk ook in wielerland economische crisis), waardoor je veel meer goede renners tegelijk kunt halen. Zo bestaat mijn team nu uit namen als Gesink, Boom, Mollema, Kruijswijk, Hogerland, Posthuma, Bos, Frank Schleck, Martin, Farrar, Rojas Gil, Scarponi, Gadret, Soler en Porte. Renners die stuk voor stuk in elke ronde wel iets kunnen winnen. Daarom stroomt het prijzengeld binnen en hoef ik me helemaal geen zorgen meer te maken of ik een bepaald contract wel kan verlengen. Ook het feit dat je in het eerste seizoen van een Continental Team direct kunt promoveren naar het hoogste niveau, doet wat afbreuk aan de spanning in een seizoen. Na een stuk of zes wedstrijden weet je al dat het goed zit, terwijl je in het verleden tot en met de laatste ronde moest strijden.

De uitdaging is gelukkig wel in de etappes zelf te vinden. Het lijkt erop dat de ontwikkelaars het peloton wat menselijker hebben gemaakt. Niet langer wordt er als een gek gejaagd op een aanvaller die op meer dan een uur van de leider in het klassement staat, in een etappe die onmogelijk door een sprinter gewonnen kan worden. Daardoor loont het om in dit soort etappes echt in de aanval te gaan en te proberen om met een klein groepje een grote voorsprong te pakken, zodat je uiteindelijk op de laatste pukkel van de dag weg kunt springen en de overwinning kunt binnenhalen. De Giro is bijvoorbeeld een aanvallersronde bij uitstek geworden, waarin je elke dag wel een ontsnapping probeert te verzilveren. Soms lukt dat, maar regelmatig ook niet, omdat je bijvoorbeeld tijdens de ontsnapping teveel op kop hebt gereden om voorsprong op te bouwen en aan het einde de man met de hamer tegenkomt. In ieder geval is het leuk dat aanvalslust vaak genoeg beloond wordt, want Pro Cycling Manager is hierdoor gevarieerder en vermakelijker geworden.Conclusie: Pro Cycling Manager 2011 is eindelijk weer een stap in de goede richting. Na jaren van stilstand zijn er nu enorm veel (kleine) aanpassingen gedaan, die bijna allemaal de game ten goede komen. Het samenstellen van een nieuwe ploeg had wel wat moeilijker gemogen en het is jammer dat niet elke renner er met zijn echte naam in zit, maar dat zijn dan ook de enige echte kritiekpunten. De game is gevarieerder, ziet er een stuk beter uit en werkt eindelijk zoals hij moet werken.