Pro Evolution Soccer 2010

Recensie(s)

Plat gezegd verwachten we dit jaar alles van FIFA 10 en niks van PES2010. Dat heeft natuurlijk alles te maken met de edities van vorig jaar, waar PES finaal werd weggespeeld door het sterrenensemble van Electronic Arts. Maar ondanks dat komt de beste footie wat mij betreft nog altijd van de stal van Konami, namelijk Pro Evolution Soccer 6. En dus hoop ik dat PES ooit genadeloos countert en laat zien dat de game met recht de naam Pro Evolution Soccer draagt. Of dat meteen met PES 2010 gaat gebeuren valt nog maar te bezien, want wat we onlangs in Frankfurt te zien kregen deed mijn voetbalhartje nog niet veel sneller kloppen.

Konami richt zich dit jaar met PES op een aantal punten: realisme, teamsport, individuele spelers en het grafische aspect. Het eerste dat me dan ook opviel toen we ons potje Liverpool tegen Barcelona op de PC startten, was dat het spel er ietsjes beter uitziet en eindelijk op een next-gen voetbalgame begint te lijken. Gezichten van sterspelers als Messi en Torres lijken angstig goed, evenals die van onze eigen haringkoning Dirk Kuyt. Brakke speakers maakten me het iets lastiger een goed idee te krijgen van het geluid, dat het in PES 2009 echt liet afweten. Het schoppen tegen een bal klinkt in ieder geval een stuk minder dof, terwijl het aan de andere kant lijkt of de commentator af en toe in slaap valt als we een hele tijd niks van hem vernemen.

Maargoed. Genoeg hierover, want uiteindelijk telt vooral de gameplay. Daar viel vorig jaar genoeg op aan te merken en dit jaar dus genoeg aan te verbeteren. Voor een deel lijkt Konami hier ook in te slagen. Zo had ik minder dan in PES 2009 het idee tegen een bowlingbal op een stroopveld aan te schoppen en bewegen de spelers wat soepeler. Dit klinkt misschien als iets kleins maar voor mij was het een van de grootste ergernissen uit PES 2009, dus dat is absoluut goed nieuws. Al moet ik er wel bij zeggen dat de spelers nog steeds niet de ballerina’s uit FIFA 10 zijn. Daarnaast voelt het schieten nog altijd erg fijn aan, ondanks dat het systeem wederom niet veranderd is. Nu vind ik dat voor het schieten niet zo erg, maar wel voor de andere besturing. Zo kun je nog steeds de kracht van je passing niet doseren door de passknop langer of korter ingedrukt te houden. Dat is vreemd, aangezien het nemen van strafschoppen in PES 2010 wel zo werkt. Misschien een voorbode voor wat we in PES 2011 kunnen verwachten?

In tegenstelling tot FIFA 10, dat dit jaar de snelheid iets heeft opgeschroefd, neemt PES 2010 juist wat gas terug. De balsnelheid ligt duidelijk iets lager, met als gevolg dat beide footies op dit gebied niet veel meer van elkaar verschillen. Overigens speelde heel de game wat trager. Of liever gezegd té traag. Spelers reageren laat – of soms zelfs helemaal niet – op een druk op een knop, doen lang over een bal aannemen en hebben een lakse balbehandeling. En dat kan voor klamme zweethandjes zorgen als je de bal in het strafschopgebied snel wil wegwerken of dodelijk wil counteren. Kwestie van foutjes wegwerken, zegt Konami. De versie die wij speelden was immers pas zestig procent af en dus is het absoluut te hopen dat de handelingsnelheid van spelers wordt verbeterd.

Misschien vraag je jezelf af of PES 2010 nog wat nieuws onder de zon heeft. Nou, vooralsnog weinig. Ik verbaas me er iedere keer over hoe PES en FIFA over en weer wat opties van elkaar ‘lenen’. Dit keer zit in PES een soort Custom Tactics wat we van FIFA 09 kennen. Door middel van een aantal sliders kun je nog diepgaandere tactische aanwijzingen aan je ploeg meegeven. Bijvoorbeeld hoever de verdediging op moet schuiven, hoeveel druk de middenvelders moeten zetten en hoe breed het spel gehouden moet worden. Ook ‘nieuw’ is dat wanneer je een speler op een positie zet die niet goed bij hem past, zijn rating afneemt en hij dus minder presteert dan op zijn juiste positie.

Wat dan nog het meest in de buurt van ‘nieuw’ komt, is de mogelijkheid om aan individuele spelers tactische opdrachten mee te geven. Dit doe je door kaarten te activeren, waar iedere speler – afhankelijk van zijn positie en specifieke kwaliteiten – er een paar van heeft. Zo kun je bij Messi de kaart Incisive run aanzetten zodat hij een actie de zestien inmaakt, iets dat hij in het echt bij Barcelona ook regelmatig doet. Of dat Henry zich na een pass laat terugzakken, zo een verdediger met zich meelokt en ruimte maakt voor andere aanvallers. Of bij een verdediger Overlapping run aanzetten, zodat hij mee opkomt.

Natuurlijk hebben we ook een hoop nog niet gezien. Zoals de Master League die weer verbeterd schijnt te zijn, de Champions League en de online modus die dit jaar goed moet gaan werken. Maar belangrijker dan alles is dat de foutjes die in deze versie zaten nog worden weggepoetst, want anders wordt het voor FIFA 10 wel een heel gemakkelijke wedstrijd.

Jarenlang is de Pro Evolution Soccer-reeks de gedoodverfde favoriete footie geweest onder mij en mijn vriendenkring. Jarenlang probeerden we elkaar af te maken op het veld van PES, maar afgelopen jaar ging voor het eerst het grote alarm af. Met de nieuwe FIFA was er een kaper op de kust. Dit jaar is het niet anders: wederom staan er twee ijzersterke concurrenten tegen over elkaar. Laten we er niet omheen draaien: FIFA is dit jaar heel goed en de bal ligt nu voor de voeten van PES. Aan PES de loodzware taak om minstens zo feilloos af te werken als FIFA.

Master MuziekTijdens het spelen van de Master League zul je veel te maken krijgen met de muziek die tijdens de menu’s wordt afgespeeld. Gelukkig zitten er dit jaar niet meer zoveel irritante nummers in de game, wat vorig jaar bij mij wel voor de nodige irritatie wist te zorgen. Artiesten als Chemical Brothers en Klaxons zorgen voor de juiste mix van relaxte nummers. Bovendien kun je er nog altijd voor kiezen om je eigen soundtrack samen te stellen.De basis voor een overwinning ligt op het veld en gelukkig is er ten opzichte van vorig jaar het een en ander verbeterd. De kunstmatige intelligentie is verbeterd en het is wat moeilijker geworden om zomaar het hele veld over te steken met een sterspeler. Hierdoor wordt het teamspel gestimuleerd en heb je minder de neiging om de tactiek “alle ballen op Pietje” (lees: Messi) te hanteren. Topvoetballers worden namelijk eerder gestuit door de verdediging van de tegenpartij, die stukken strakker georganiseerd is dan vorig jaar. Het is duidelijk dat de spelers een tactische training of drie gehad hebben, waardoor dommigheid van voetballers minder vaak de kop op steekt.

Daarnaast lijkt het tempo van de wedstrijden wat lager te liggen. Vooral op het middenveld is het even wennen met de speelsnelheid en balcontrole. Ik zeg bewust ‘lijkt’, want na enig oefenen is te merken dat het ‘gewoon’ even wennen is. Het is dus slechts een kwestie van oefening voordat je weer regelmatig alleen opduikt voor de keeper,die helaas niet het niveau van Van der Sar weet te halen. Te vaak maakt de doelman rare fouten of stompt hij de bal op een achterlijke manier weg, waardoor de gehate ‘tweede instantie’-doelpunten weer vaak aanwezig zijn. Dat is een minpunt, maar gelukkig staan hier weer genoeg andere pluspunten tegenover. Neem bijvoorbeeld de dode spelmomenten waarin de speler meer varianten kwijt kan. Dit is uiteraard wennen, want de vrije trappen en penalty’s zijn wat gevoeliger ingesteld, maar de geoefende PES-speler kan er echt zijn voordeel mee doen. Het schieten voelt ook beter aan en dankzij al deze aanpassingen is het scoren een van de beste gevoelens die PES weet op te wekken. Je kunt echt prachtige afstandschoten produceren met spelers als Sneijder en daarmee jouw tegenstander het zwijgen opleggen.

Een van de belangrijkste nieuwe mogelijkheden in PES 2010 is het gebruik van tactische sliders. Deze zijn in te stellen in het formatiemenu en zijn ter vervanging van de vertrouwde pijltjes, waarmee de looprichtingen van je spelers bepaald konden worden. Zo kun je de breedte van je spel bepalen, de hoogte van je defensieve lijn instellen en de afstand waarop spelers zich aanbieden tweaken. Hoewel de optie zelf verre van revolutionair is, biedt het een aardige toevoeging. Wellicht iets interessanter is het feit dat elke individuele speler over een aantal spelerskaarten beschikt die aanduiden waar de speler goed in is en of deze een of meer extra eigenschappen heeft. Zo kun je met dit kaartensysteem, wat ter vervanging is gekomen van het sterrensysteem, bijvoorbeeld bij Dirk Kuijt een kaart activeren waardoor deze tijdens aanvallen als bliksemafleider dient. Dit is bij iedere speler in te stellen en zorgt ervoor dat je meer controle hebt over de speelstijl die je wilt hanteren. Gelukkig werkt het systeem ook prima, zodat je individuele spelers nu eindelijk uit zichzelf de juiste actie ziet maken en je dus nu die perfecte steekpass langs de verdediging kunt geven, terwijl alle ogen ondertussen op Kuijt gericht waren.

Dit systeem kun je volop gebruiken in de befaamde Master League-modus. Deze modus, waarin je jouw eigen club naar wereldroem probeert te spelen, is voor het eerst sinds jaren onder handen genomen en biedt enkele aangename verbeteringen. Zo is het nu eindelijk mogelijk om een ‘echte’ competitie te spelen en kom je niet zoals voorheen terecht in een samengestelde fictieve competitie. Daarnaast spelen clubsponsoren nu een rol, wat ondanks de fictieve merken toch een aangename toevoeging is. De onderhandelingen bij het aantrekken van nieuwe spelers zijn er ook op vooruit gegaan. Niet alleen is de transfermarkt stukken realistischer geworden, zowel qua prijzen als transfers, dankzij behulpzame scouts en het beschikken over een jeugdteam heeft het aantrekken van nieuwe spelers extra dynamiek en diepte. De Master League biedt dus weer vele uren aan genot. Bovendien is de Champions League hier ook prima in verwerkt (inclusief bijhorende vormgeving en de epische tune), wat uiteindelijk een heerlijk gevoel oplevert, wanneer je eindelijk met jouw team in de finale komt te staan.

BijwerkenNatuurlijk is het jammer dat de transfers en licenties niet allemaal aanwezig zijn. Maar elke fervent PES-speler weet dat er genoeg en regelmatig Option Files verschijnen die dit allemaal in één klap goed maken. Inmiddels zijn er ook al enkelen te vinden, die ervoor zorgen dat alles weer tot in de puntjes is bijgewerkt!Waar PES echter ook om bekend staat, is het ontbreken van een groot aantal licenties. Natuurlijk zijn de grote competities wederom aanwezig (inclusief de Eredivisie), dit jaar zijn er zelfs meer officiële licenties aanwezig dan in voorgaande jaren. Maar in de Premier League zijn er nog steeds een hoop teams licentieloos en de Duitse competitie ontbreekt ook volledig. Bovendien bevatten de teams nog een hoop spelers die er niet meer in thuis horen, want een hoop transfers zijn niet bijgewerkt. Zo zit Sneijder nog niet bij Inter, speelt Robben nog vrolijk bij Real en hobbelt de Zeeuw nog bij AZ rond. Dit terwijl het transferraam in september al gesloten is en het dus geen probleem moet zijn geweest om dit bijtijds te verwerken. Gelukkig zijn de spelers allemaal wel erg goed te herkennen. De gezichten van de spelers zien er erg goed uit, waaruit blijkt dat er duidelijk extra moeite is gestopt om de gezichten van grote spelers, zoals bijvoorbeeld Torres, Ronaldo, Kaka en Gerrard, levensecht te maken. Visueel zet PES 2010 dan ook duidelijk een stap voorwaarts en hierdoor ziet de game er weer uit als een realistische voetbalgame.

Een ander punt waar PES de afgelopen jaren wat deuken heeft opgelopen, was de onlinemodus. Gelukkig is dit gigantisch verbeterd en kun je eindelijk online ook non-stop potjes spelen zonder vertraging in je spel. Natuurlijk blijven de wedstrijden tegen vrienden op de bank het hart van PES. Dit is misschien ook de reden dat veel fans PES altijd nog met open armen ontvangen. Afgelopen jaar was dit gevoel een beetje verwaterd, maar zet nu twee geoefende vrienden of rivalen tegen over elkaar en het spel is weer ouderwets genieten. Onverwachte goals, prachtige acties en perfecte slidings zorgen ervoor dat PES in wedstrijden tussen jou en je vrienden nog steeds als een huis staat. Bovendien is de oude vertrouwde optie die ervoor zorgt dat je alle wedstrijden tussen je vrienden bij te houden zijn, inclusief uitgebreide statistieken, weer terug te vinden.Conclusie: PES is nog verre van perfect, maar als de bal eenmaal begint te rollen en twee spelers die aan elkaar gewaagd zijn het uitvechten, kun je niet anders dan weer beginnen te geloven in PES. Konami zet met dit deel eindelijk weer een stap in de juiste richting, dus laten we hopen dat Konami dit pad kan blijven bewandelen. PES blijft gewoon PES, en FIFA nog steeds FIFA en het is een bepaald gevoel dat opgewekt moet worden. Stop je tijd in deze game, dan weet ik ook zeker dat PES 2010 weer voor uren en uren aan speelplezier garant staat.