Red Dead Redemption

Red Dead Redemption is het vervolg op Red Dead Revolver uit 2004. De wereld staat op het punt om de twintigste eeuw binnen te stappen. Het chaotische Wilde Westen moet plaats gaan maken voor de Industriële revolutie. Er ontstaat steeds meer orde. Jij speelt John Marston, een voormalige crimineel die aan de grenzen van het Amerikaanse land zijn avonturen beleeft.

Red Dead Redemption bevat een open wereld waar je als speler vrij doorheen kunt lopen. Hier vind je dorpjes, grote prairies vol met wilde beesten en nauwe bergpassen. Als je op reis gaat, word je steeds weer afgeleid door van alles en nog wat; vuurgevechten, ontmoet unieke personages, en je moet proberen te overleven in één van de laatste wilde gebieden in de wereld.

Het leven als cowboy is zwaar, en het wordt er bepaald niet makkelijker op wanneer andere spelers zich met jouw avontuur gaan bemoeien. Red Dead Redemption beschikt over de mogelijkheid om het spel online te spelen. Je kunt een posse vormen met andere gamers om samen een trein te overvallen, of andere gamers kunnen zich juist tegen jou keren. Niemand heeft gezegd dat het leven makkelijk was. Die regel gaat zeker op in het Wilde Westen, cowboy!

Recensie(s)

Ik hou er van om impressies te beginnen met een gedachte naar vroeger. Vroeger was alles namelijk een stuk minder gecompliceerd. Je werd óf bouwvakker óf astronaut. Buiten speelde je als politie of boef en tijdens carnaval koos je voor een indianen- of een cowboy-kostuum. Ik koos altijd voor de laatste (totdat Brokeback Mountain uitkwam – Red.), omdat het leven van een cowboy op televisie geromantiseerd werd. Tegenwoordig is het allemaal een stuk moeilijker. Kijk bijvoorbeeld naar het gamesaanbod waar we mee te maken hebben. Gelukkig krijg je soms iets voorgeschoteld dat je doet terugdenken aan de goede oude tijd.<br/>De eerste alinea vormde zich spontaan in mijn hoofd nadat ik een uur heb mogen kijken naar Red Dead Redemption. De presentatie deed mij greinzen en genieten. Dit komt omdat de ontwikkelaars goed gekeken hebben naar de klassieke western-films en de vibe daarvan op een perfecte manier naar de game hebben vertaald. Dat betekent in het kort een heerlijke soundtrack, een prachtige open wereld en een boeiend hoofdpersonage.<br/><br/>Dat personage luistert naar de naam John Marston, die een gekleurd leven achter de rug heeft. Hij heeft alles gedaan wat God verboden heeft, maar ziet op een dag het licht en besluit zijn leven te beteren. John sluit zich aan bij The Bureau, de voorloper van de FBI, dat als doel heeft de federale regering de macht in het Wilde Westen te geven.<br/><br/>Red Dead Redemption speelt zich namelijk af in een periode van verandering. Om precies te zijn in het jaar 1908. Het is een tijd waarin de Amerikaanse Burgeroorlog alleen nog maar in de geschiedenisboeken wordt genoemd en waarin het Wilde Westen door nieuwe technologieën minder wild is geworden. The Bureau doet er alles aan om de bandieten uit het Wilde Westen op te pakken en de vrede te bewaren.<br/><br/>Je zou kunnen denken dat John daarbij een duidelijk nobel doel heeft, maar het verhaal is niet zo zwart-wit als je verwacht. De Marshalls die werken voor The Bureau zijn gasten die niet terugdeinzen voor geweld en niet wakker liggen van een onschuldig slachtoffer hier en daar. Ook John zal in het verhaal dingen moeten doen waar hij niet achter staat en dat lijkt op papier een prachtig Western-verhaal op te leveren.<br/><br/>In de missies die wij voorgeschoteld kregen, werd over het verhaal nog niet al te veel duidelijk. De nadruk lag op de actie. In de eerste missie reisde John met een aantal Marshalls en een gevangene af naar een spookstad. Hier had een groep bandieten ene Bonnie gekidnapt en deze wilde haar ruilen voor de gevangene. Bij aankomst in het dorp word je door een drietal bandieten opgewacht en voel je eigenlijk al dat het niet pluis is. Waarom staat er anders een gewapende man op het dak van de kerk. Ook Bonnie is nergens te bekennen, waardoor de revolvers worden getrokken en er een vuurgevecht uitbreekt. Vijanden vallen na een kogel door de kop op een fantastische manier naar de grond en er zit niks anders op dan als een dolle stier om je heen te gaan schieten.<br/><br/>Daarvoor heeft John naast zijn revolver ook de beschikking over een geweer, waarmee hij vijanden op een grotere afstand kan raken. Tevens valt het gelijk op dat er eenzelfde soort coversysteem als in Grand Theft Auto IV in de game zit verwerkt. Zonder in de dekking te gaan, wordt John ongetwijfeld doorzeefd met kogels. Nadat de eerste bandieten zijn afgemaakt, komt John in het midden van het stadje terecht. Hier staat hij oog in oog met een gruwelijk tafereel. Bonnie staat met een touw om haar nek vast gebonden aan een boom, terwijl ze op een kruk staat. Naast haar een boze bandiet, die zonder na te denken het krukje wegschopt en er voor zorgt dat Bonnie wordt opgehangen. John heeft nu nog maar weinig tijd om haar te redden, terwijl er nog wel een groot aantal vijanden is waarmee hij af moet rekenen.<br/><br/>Gelukkig is de Dead Eye weer terug. Dit is een Slow-motion systeem, waarbij John de kans krijgt zijn vijanden af te maken zonder dat zij hem kunnen raken. Met de revolver kun je snel zes kruisjes verdelen over de vijanden en als de tijd dan weer normaal loopt, zal hij kogels door die kruisjes heen jagen. Bij het geweer werkt het gewoon hetzelfde als in Max Payne: schieten terwijl de tijd langzaam loopt. Beide manieren staan niet eindeloos tot de spelers beschikking en moeten aangevuld worden door vijanden af te maken. Het is dus belangrijk deze speciale kracht te bewaren totdat je het echt nodig hebt.<br/><br/>Uiteindelijk weet John op tijd bij Bonnie te komen en haar te redden. Wat er vervolgens verhaaltechnisch gebeurd wordt overgeslagen. De ontwikkelaars willen nog niet het achterste van hun tong laten zien. Wel zijn ze erg trots op de enorme open wereld die zij gecreëerd hebben. Naar eigen zeggen is het een GTA-wereld in het Wilde Westen, bomvol details. Zij wijzen op de aasgieren die op komen duiken als het vlees van lijken kan worden gegeten, konijnen die op zoek zijn naar eten, wolven die een onschuldige Indiaan met huid en haar lijken te verslinden en een slang waar jouw paard voor terugschrikt.<br/><br/>Dat paard speelt een belangrijke rol in de game. Ook hier wil ik de vergelijking naar GTA trekken en het paard vergelijken met een auto. Zonder hem kom je wel verder, maar veel minder snel. Tegelijkertijd moet je op zijn gezondheid letten. In gevechten met bandieten kan een kogel door zijn hoofd het einde van het dier betekenen en dan zit je zonder paard in de woestijn. Dit wordt door het spel opgelost door het oproepen van random events, zoals een koetswagen die langs dendert, maar je verliest er wel tijd mee. Daarnaast heeft het paard geen oneindige energie. Door hem met jouw sporen op de kont te porren versnelt hij maar dat kost kracht. Wanneer de stamina-balk leeg is, kan hij enkel lopen totdat hij weer op adem is gekomen.<br/><br/>Als we dan kijken naar de grootte van de wereld, dan zou deze volgens de ontwikkelaars de grootte van een San Andreas hebben. Net als bij die game wordt Red Dead Redemption verdeeld over drie gebieden, waarvan we er twee gezien hebben. In de eerste, de Frontier, heb je echt te maken met een Cowboy-achtige setting. Er zijn een aantal kleine dorpen, waar houten gebouwen dienst doen als winkels en huizen, er loopt een spoorlijn door de wereld en de ondergrond is droog en dor, wat voor stofwolken zorgt. In de tweede wereld, het noorden van Mexico, zijn er juist huizen van leem en is de omgeving veel kleurrijker. Denk daarbij aan palmbomen, kleine rivieren en bloeiende cactussen.<br/><br/>Naast het feit dat de wereld groot is, valt er ook een hoop te doen. Overal zijn NPC's bezig met hun dagelijkse leven. Ze hangen in kroegen rond, lopen door dorpjes heen, reizen per paard, rusten bij een kampvuur of zijn bezig met het beroven van onschuldige mensen. Bij alles kun je het schouwspel aanzien en het aan je voorbij laten gaan, maar natuurlijk is het leuker je er mee te bemoeien. Dit kan geld opleveren, maar het kan er ook voor zorgen dat NPC's in de toekomst anders op jou reageren. Het meest voor de hand liggende voorbeeld is het ophangen van Wanted Posters als jij er een hobby van maakt onschuldige burgers te beroven en af te knallen. Of John net als in GTA IV dan gearresteerd kan worden, waarna hij als good guy de gevangenis verlaat is op dit moment nog niet duidelijk.<br/><br/>De tweede missie die we voorgeschoteld kregen, een achtervolgingsscène, was een stuk korter. John reist mee met een wat louche verkoper, die een aantal boze klanten achter zich aankrijgt. De verkoper probeert per paard en wagen te ontkomen, maar wordt door bandieten achtervolgd en het is aan John om die bandieten met geweld af te schudden. Het Western-gevoel druipt er in deze scène van af. Dankzij het stof dat van de wagen afkomt, zie je de bandieten pas in een laat stadium en dan moet je snel raak schieten. Daarbij kun je er voor kiezen de bandiet af te knallen, maar ook kan er gericht worden op het paard, waardoor de achtervolging voor de bandiet een stuk moeilijker wordt.<br/><br/>In de derde missie ook een echt Western-gevoel. Deze keer beschermt John met de hulp van het Mexicaanse leger een goederentrein. Dit doet hij door er per paard langs te rennen en de aanvalsgolven van bandieten af te slaan. Het spreekt voor zich dat dit erg tof was.<br/><br/>Red Dead Redemption heeft mij redelijk weggeblazen. De game ziet er in dit stadium zeer goed uit, de sfeer is goed neergezet, het personage is boeiend en er is een hoop te doen. Als ik vroeger zo'n game had gezien, dan was ik nooit journalist geworden, maar gelijk geëmigreerd naar het Wilde Westen om daar elke dag weer nieuwe avonturen te beleven.
Welkom in Armadillo, New Austin, het laatste ongerepte stuk land langs de Frontier en de laatste plaats waar je jezelf zou willen tegenkomen. Het is 1908 en de periode van het Wilde Westen komt bijna tot een eind, maar het leven in ‘het land der mogelijkheden’ is nog even slecht als voorheen. Van de regering, belastingen en zogenaamde bescherming wil niemand iets weten en men maakt hier zelf de dienst uit. Daarmee is het een toevluchtsoord voor egoïstische entrepreneurs, ongeschoren onverlaten en verwilderde vrijbuiters die ongestoord hun gang kunnen gaan. Voor echtgenoot, vader en ex-outlaw John Marston is het helaas de eindbestemming van zijn treinrit.<br/><br/><br/>In Red Dead Redemption (RDR) volg je het verhaal van John Marston, één van de laatste cowboys uit zijn tijd en iemand die zich perfect thuis zou moeten voelen in een omgeving zo wild als het westen. Het bestaan van een outlaw heeft hij echter de rug toegekeerd en hij leeft nu vreedzaam met zijn gezin op een boerderij. Maar de tijden veranderen en John wordt door de federale regering gechanteerd met zijn criminele verleden. Hij moet zijn oude wapenbroeders opsporen als hij niet in de gevangenis wil belanden.<br/>How the West was capturedAangezien je een groot gedeelte van de game te paard doorbrengt en ook van het beest gaat houden, is het goed om te zien hoeveel tijd Rockstar heeft besteed aan het ontwerp van deze dieren. De ontwikkelaar heeft via motion capturing de bewegingen van een echt paard opgenomen en dat is te merken. Paarden gedragen zich natuurgetrouw en zien er realistisch uit; van de spieren op de benen tot de wapperende manen en via fijnere details zoals het schrapen met de hoeven zodra je stil staat.<br/><br/>Al bij aanvang van de game valt de indrukwekkende draw distance van het prairielandschap op. Je kunt werkelijk zo ver kijken als het oog reikt en in de gigantische wereld van RDR is dat héél ver. Soms zwiepen de telefoonkabels heen en weer door een opkomende storm en ontstaan er modderpoelen op de weg. Ondanks de donkere wolken blijft het uitzicht vanaf de rug van je paard op zulke momenten adembenemend. Dit zorgt niet alleen voor een ongekende ambiance, de prachtige panoramaplaatjes laten je ook nieuwe dingen ontdekken. Zo viel mijn blik een keer op een spookstad langs de horizon, terecht genaamd Tumbleweed, waar ik in een spannende shootout met een vijandelijke bende terecht kwam.<br/><br/>De shootouts zijn een waar knalfestijn, want de soepele actie in RDR is een verademing ten opzichte van Grand Theft Auto IV, dat af en toe te kampen had met een stroeve besturing. Dankzij de open omgevingen heb je in RDR nooit last van een problematische camera en vind je met gemak dekking achter rotsen, hekjes of gebouwen. De vuurgevechten worden er ook niet minder intens door; het beeld vult zich constant met rook en rondvliegende kogels en het vernieuwde Dead Eye brengt in dit soort hectische situaties uitkomst. Dit slow motion systeem geeft iedereen de tijd om de vijanden één voor één te markeren en ze in stijl af te maken met een paar salvo’s van een sixshooter. Even later rijd je langs de met kogels doorzeefde huisjes verder, met een voldaan gevoel en meer faam achter je naam.<br/><br/>Al je acties in het Westen bezorgen je namelijk Fame, wat ervoor zorgt dat omstanders je gaan herkennen. De manier waarop je die acties verricht geven je al dan niet Honor, wat gevolgen heeft voor je reputatie van (anti)held. Dit komt vooral naar voren via de ‘dynamic events’ en zijmissies die je tegenkomt. Na mijn avontuur in Tumbleweed stuitte ik bijvoorbeeld op een schuilplaats van bandieten. Een geëmotioneerde man herkende mij en vroeg of ik zijn gekidnapte dochter wilde redden. Ik was echter te druk bezig met het bewonderen van een geweer dat ik zojuist had opgepakt en voordat ik de kans kreeg in te grijpen, schoot de bandiet haar dood. Vastbesloten om zo’n traumatisch moment nooit meer mee te maken, besloot ik dan ook om als ‘goedzak’ verder te spelen. Dit leverde mij na verloop van tijd een erestatus op, met als gevolg dat ik beleefd werd gegroet op straat, dat ik korting kreeg van winkeliers en dat Marshalls een oogje dichtknepen als ik een misdaad beging. Als koelbloedige moordenaar staat er sneller een prijs boven je hoofd, al zijn er andere voordeeltjes en zelfs een speciaal paard te verdienen als slechterik. Het is daarom fijn dat je op de lange termijn altijd beloond wordt voor je daden, ongeacht de keuzes die je maakt.<br/><br/>Bovenstaande situaties zijn helaas niet overal zo subtiel uitgewerkt. Wanneer John door een vreemde wordt gevraagd om een vriend voor ontrouw met een prostituee te behoeden begint er al een belletje te rinkelen, je hebt toch wel belangrijkere zaken aan je hoofd? Vervolgens zijn je enige opties om tegen de betreffende kerel te preken over echtheidsbeloften of hem geld te geven voor de prostituee, erg zwart-wit dus. Ook bij de dynamic events had iets meer creativiteit niet misstaan. De keuze om bandieten te helpen of tegen te werken is natuurlijk ontzettend leuk, maar er zijn dingen die al snel beginnen te vervelen. Het geld terugbrengen dat een dief uit een winkel gestolen heeft is bijvoorbeeld een nobele zaak, maar toen een winkel voor de derde keer door dezelfde kerel(!) beroofd werd was ik deze draaideurcrimineel wel zat. Bij een vierde keer kun je net zo goed zélf een sheriffster op je shirt vast pinnen, daarom laat je dit soort zaken na een tijdje links liggen.<br/><br/>Read all ‘bout it! Red Dead Redemption bevat ontzettend veel content en het omschrijven ervan in alleen een recensie zou de game tekort doen. Naast de verhaalgedreven missies zijn er allerlei activiteiten te ondernemen, komen de meest uiteenlopende personages voorbij en zijn er talloze modi in de uitgebreide multiplayer. Hierover kun je de komende dagen meer te weten komen via een tweetal achtergrondartikelen en een reportage.Marston denkt het bandietenleven dan wel grotendeels achter zich te hebben gelaten, hij is niet van plan om vrienden te maken en gaat grotendeels alleen op pad. Toch zal hij de hulp nodig hebben van invloedrijke figuren en daarmee komt de typerende opbouw die we gewend zijn van Grand Theft Auto naar voren. Het voorspelbare ritueel waarbij je eerst een wederdienst moet bewijzen voordat mensen jou helpen, is niet voor iedereen even aantrekkelijk, maar blijkt opnieuw een ijzersterk concept. De hoofdmissies zijn zeer gevarieerd en daardoor bevat de game talloze memorabele momenten. Zo bestorm je een oud fort, escorteer je een zwaarbewapende trein en speel je een rol in de Mexicaanse revolutie. Dit bloederige conflict wordt van beide kanten getoond, want je vecht zowel aan de kant van het Mexicaanse leger als voor de rebellen. De boeiende dialogen tussen de rebellen enerzijds en de sadistische opmerkingen van de Mexicaanse generaal anderzijds zorgen voor veel diepgang, waardoor je zelf sympathie ontwikkelt voor één van beide kampen. Deze revolutie zorgt voor een extra laag in het verhaal en om het in de woorden van John zelf te zeggen: “Things ain’t looking bueno!”<br/><br/>De culturele en uiterlijke verschillen tussen de drie regio’s zijn wat de game pas echt zo sfeervol maakt. Terwijl in het noorden de eerste wegen zijn verhard en de huizen met baksteen of hout worden gebouwd, leven de mensen ten zuiden van de San Luis-rivier grotendeels in armoede. Het oranjerode zonlicht werpt zich op de vele Mexicaanse kleihuisjes, ondervoede zwerfhonden lopen door het dorre gras en de slager verwerkt zijn vlees in de open lucht. De wereld komt dankzij dit soort details echt tot leven en geven je vaak het gevoel de hoofdrol in een goede Westernfilm te spelen. Het zijn deze ‘poor, lonesome cowboy’-momenten die de geweldige spelervaring van RDR nóg geweldiger maken.<br/><br/>Conclusie: Red Dead Redemption weet het Wilde Westen op een formidabele manier neer te zetten. De spelwereld komt dankzij het oog voor detail bijzonder overtuigend en sfeervol over, waardoor dit ongetwijfeld Rockstars mooiste game ooit is. Het is jammer dat de zijmissies na verloop van tijd wat glans verliezen en het Honor/Fame-systeem niet overal goed doordacht is, maar dit valt in het niet bij de intense shootouts en de prachtige landschappen die je tegenkomt. Dit epische cowboyavontuur is er één om nooit meer te vergeten!