Redbelt

Recensie(s)

Hij werkte veelvuldig met karakteracteurs als William H. Macy en Joe Mantegna, lang voor ze bekende gezichten waren. In Redbelt geeft hij de hoofdrol aan Chiwetel Ejiofor, de veelbelovende Britse acteur die eerder als een magneet de aandacht trok in uiteenlopende films als Serenity, Talk to Me en Children of Men.

Die intense kwaliteit komt goed van pas in Redbelt, waarin hij gestalte geeft aan Mike Terry, een getalenteerde Jiujitsu-meester die als een soort Kwai Chang Caine zijn vechtsport alleen gebruikt voor goed. De film draait om de vraag of Terry ook onder moeilijke omstandigheden kan vasthouden aan de code van de krijger. Omdat zijn vechtschool nauwelijks geld opbrengt, eist zijn vrouw dat hij de ring instapt, omdat daar het grote geld ligt. Maar Terry weigert, want vechten voor geld, dat doet een eerbare krijger niet. Of zoals hij het zelf zegt: "competition is not a battle, it weakens the fighter". Wanneer door bemoeienis van een stel onbetrouwbare Hollywoodtypes niet alleen hij maar ook zijn beste vriend in grote problemen komt, neemt hij alsnog deel aan een vechtsporttoernooi. Daar wordt zijn morele code pas echt op de proef gesteld.

De intrige van Redbelt, waarin het hoofdpersonage het slachtoffer wordt van een complexe zwendel, is nodeloos ingewikkeld en bevat bovendien elementen die gerecycled zijn uit eerdere Mamet-films. Dat gedoe met oplichters en niets-is-wat-het-lijkt-symboliek begint bij Mamet op een trucje te lijken. We zagen het eerder in House of Games, The Spanish Prisoner en zelfs in de komedie State and Main. Redbelt heeft dat gedoe niet nodig. In de kern is dit het verhaal van een romanticus die tot bloedens toe knokt voor waar hij in gelooft. En dat element overtuigt, niet in de laatste plaats door de charismatische Ejiofor.

© Copyright Preview Filmmagazine BV