Resistance 2 - Essentials Edition

Resistance 2 gaat verder waar Resistance: Fall of Men ophield. De speler wordt in de schoenen van sergeant Nathan Hale naar het Amerika uit de jaren '50 gestuurd dat is aangevallen door de buitenaardse Chimera. Hale heeft het Londense commandocentrum van de Chimera vernietigd en gaat als onderdeel van het speciale programma "De Sentinels" naar Amerika als een geheim wapen tegen een op hand zijnde aanval van de Chimera. Wanneer de Chimera een grootschalige luchtaanval lanceren op beide Amerikaanse kusten bevinden Hale en de andere Sentinels zich aan het front van de tegenaanval.

Resistance 2 heeft grootschaliger gevechten, spectaculairdere omgevingen en een meeslepender verhaal ten opzichte van zijn voorganger. In de gevechten kom je hordes Chimera, dodelijke machines en angstaanjagende eindbazen tegen. Deze kom je overigens niet alleen tegen in de singleplayer-modus. In Resistance 2 ligt de nadruk namelijk ook op de multiplayer-modus.

De game bevat een coöperatieve modus waarin acht spelers online samen kunnen strijden tegen de Chimera. Deze modus is helemaal los ontwikkeld, en is dus niet een kopie van de modus voor één speler. Elke speler kan kiezen uit verschillende rollen om aan te nemen binnen het team. Als Soldier krijgt een speler de beschikking over een zeer zwaar machinegeweer, als Special Ops schiet je de vijanden van een afstand neer met een sluipschuttersgeweer en als Medic is het mogelijk je gewonde teamgenoten te genezen.

Resistance 2 bevat ook de optie om het online tegen elkaar op te nemen. Zestig spelers kunnen in teams tegen elkaar strijden, elk team met zijn eigen doelstellingen. Gegevens en spelerprofielen worden online bijgehouden en Resistance 2 bevat opties om met vrienden een clan te vormen.

Recensie(s)

Resistance: Fall of Man was één van de beste, zoniet dé beste launch-titel van de PlayStation 3. Een vette shooter met een tof verhaal, hele gave en vooral originele wapens en bovendien een zeer populaire multiplayer. Dat verhaal gaat nu verder waar het gebleven was. De Chimera hebben in de vorige game zware verliezen geleden in Engeland en het Europese vasteland en dus kiezen ze een nieuw doelwit: de Verenigde Staten. De game speelt zich af na 1945, een periode waarin de aarde in het echt aan het herstellen was van de Tweede Wereldoorlog. In de game is er nog geen tijd voor een adempauze. Wederom ga je met Nathan Hale de strijd aan, niet alleen tegen de Chimera zelf, maar ook tegen het Chimeriaanse virus dat in zijn lichaam woedt.<br/>We zouden heel graag meer willen weten over dat verhaal, en vooral over die co-op voor acht personen die helemaal apart ontwikkeld wordt van de singleplayer. Maar dat zit er jammer genoeg niet in, tijdens de PlayStation Day in Londen kregen we namelijk alleen de versus-multiplayer te zien. En hoewel we dat eerst echt jammer vonden, dachten we daar na het zien van deze modus wel anders over. Insomniac Games heeft zijn eigen manier gevonden om de concurrentie aan te gaan met het bijna almachtige Call of Duty 4. Niet door te kopiëren wat die game doet, maar door ernaar te kijken, ervan te leren, een eigen draai eraan te geven en originele ideeën te bedenken.<br/><br/><br/><br/>Eén van die originele elementen zit hem in de enorme omvang. De game kan met zestig man gespeeld worden. In de modus die wij zagen betekent dat twee teams van dertig. Hoewel dat wel indruk maakt op technisch gebied, hoeft het zeker niet bijzonder te zijn op gameplay-gebied. Meer is niet altijd beter, meer zorgt waarschijnlijk vooral voor meer chaos. Insomniac lijkt daar echt heel goed over te hebben nagedacht en ze hebben me helemaal weten te overtuigen van de kracht van Resistance 2’s multiplayer. Ze verdelen de teams in maximaal zes squads van vijf man. Elk squad krijgt vervolgens zijn eigen doelen. Als jij op een bepaald doel wordt afgestuurd, dan zal er bij de tegenstander ook een squad zijn die naar dit doel moet. Dat squad is jouw rival squad, dat zijn de tegenstanders waartegen je het meest zult vechten. Als een squad een bepaald gebouw moet veroveren, dan zal het rival squad dat altijd moeten verdedigen.<br/>Op deze manier vecht je kleinere gevechten uit binnen het grootschalige gevecht. Natuurlijk is het niet zo dat je alleen met vijf tegen vijf speelt, dan zou het nut van met zestig man spelen een beetje wegvallen. Als een andere squad het moeilijk heeft, dan kan het zomaar gebeuren dat je bij de huidige objective wordt weggeroepen om ze backup te geven. Het rival squad wordt daar natuurlijk van op de hoogte gesteld en gaat ook backup geven. Op deze manier kunnen gevechten dus zowel kleinschalig als grootschalig worden.<br/><br/>Om dit allemaal te laten werken moet je natuurlijk wel braaf het squad volgen en samen met hen zoveel mogelijk objectives voltooien. Dat vereist discipline, iets waar veel gamers veel te weinig van hebben. Op dit punt heeft Insomniac Games geleerd van Call of Duty 4: belonen helpt. En dus krijg je niet alleen punten voor elke doeltreffende kogel, maar ook voor alle doelen die je je squad helpt behalen. De manier waarop bonussen worden verdiend is daarbij behoorlijk vernieuwend. Spelers gaan niet omhoog in levels en krijgen geen nieuwe wapens. De bonussen zijn veel directer. Wanneer je genoeg punten hebt vergaard krijg je kleine verbeteringen zoals meer health of een verbeterde accuracy.<br/><br/>Op een gegeven moment kun je zelfs speciale Berserker-bonussen verdienen (wat trouwens nog een tijdelijke naam is). Eén van deze bonussen hebben we al gezien, een energieschild. Deze lijkt een beetje op het bubble shield uit Halo 3, maar dan is ie halfopen en beweegt hij met je mee. Deze beschermt je alleen tegen kogels, niet tegen granaten of een klap met een geweerkolf. Om het slagveld echter niet te scheef te trekken zijn die bonussen er alleen totdat je dood bent. Bij een respawn is alles weer weg. Bovendien is het zo dat de beste spelers ook de meeste vijanden achter zich aankrijgen. Een speler met een bonus krijgt namelijk een multiplier boven zijn hoofd. Deze geeft aan de tegenstanders aan hoeveel meer punten ze kunnen verdienen door hem te vermoorden.<br/><br/>Doordat de squads vrij klein zijn en je een vaste rival squad hebt, ken je tegenstanders vaak van naam en worden de gevechten persoonlijker. Wraak gaat dan natuurlijk een grote rol spelen, ook doordat de persoon die je vermoord heeft wordt gemarkeerd. Je bent bovendien weer snel in zijn buurt, omdat spelers altijd bij hun squad (en dus dicht bij de rival squad) gespawnd worden. Weer zo’n voorbeeld waaruit blijkt dat Insomniac Games goed heeft nagedacht over deze multiplayer. Het is enorm, maar toch heel erg gefocust door het squad/rival squad-systeem en biedt een vernieuwende kijk op het belonen van spelers. Resistance 2 moet dit najaar bijna wel een klapper worden op het PlayStation Network!
Anderhalf jaar is de PlayStation 3 nu op de markt. In die tijd zijn er een hoop games verschenen die het predikaat topgame verdienen en hebben ook een aantal ontwikkelaars zich op een positieve manier bewezen. De beste PlayStation 3-ontwikkelaar is zonder twijfel Insomniac Games. Na het succesvolle vervolg op Ratchet & Clank bracht het met Resistance ook een nieuwe serie, waarvan het tweede deel nu is verschenen.<br/>Het toffe aan Resistance 2 is dat het een volledig pakket is, waardoor er voor iedereen wel wat in zit. Voor de competitieve online-fanaten is er de multiplayermodus voor zestig man. Hou je meer van samenwerken, dan is er een aparte online co-op modus en voor iedereen die liever in zijn eentje speelt is er de singleplayer campaign.<br/><br/>In die laatste kruipt de speler wederom in de huid van Nathan Hale, die de strijd tegen de Chimera voortzet. Europa wordt daarbij na het eerste level verlaten om te gaan strijden in de Verenigde Staten. Iedereen die van de eerste Resistance hield, zal ook van het vervolg houden. De toffe dingen uit dat eerste deel, de wapens en de boeiende gevechten, zijn in Resistance 2 namelijk weer even goed. Het bestaande wapenarsenaal is in de vorm van de Magnum, de Marksman en de Bellock verder uitgebreid. Ze als een gek leeg schieten is echter niet verstandig, want veel kogels zul je in de game niet vinden, vooral niet van de iets sterkere wapens. Daarom ben je naast het vechten tegen de vijanden telkens op zoek naar nieuwe wapens om die vijanden te lijf te gaan. Dit levert breinprikkelende momenten op, want hoe schakel je nou drie vijanden uit met maar tien kogels in jouw magazijn?<br/><br/>Een ander sterk punt van Resistance 2 is de intelligentie van de vijand. Nu is het niet zo dat zij op inventieve wijze dekking zoeken en als team de aanval kiezen, maar het is vooral de agressie die mij positief weet te stemmen. In de game heb je nooit het gevoel dat er veilige plekken zijn, want de Chimera komen werkelijk van alle kanten. Na twee rake kogels ben je al zo goed als dood en moet je (de erg schaarse) dekking zoeken om te herstellen. Eenmaal in dekking ben je nog steeds niet veilig voor de snelle en agressieve engerds en is de kans alsnog reëel dat je wordt afgeknald. Dat dit soms frustrerend kan zijn neem ik op de koop toe, want het levert veel spanning en vooral ook voldoening op wanneer je bepaalde stukken heelhuids hebt overleefd.<br/><br/>Vermakelijk is de singleplayer zeker, maar er zijn wel drie zeer vervelende minpunten die ik moet noemen. Ten eerste zijn er te veel levels die er niet boeiend uit zien en niet tonen dat Resistance 2 een derde generatie PlayStation 3-spel is. Grauwe gangen, herhalingen en weinig details zijn daarbij helaas kernwoorden. Explosies en rookeffecten mogen er wel zijn, maar in vergelijking met andere toppers in het shootergenre blijft de game visueel achter.<br/><br/>Daarnaast is het verhaal echt een dertien-in-een-dozijn-aangelegenheid. Geen enkel moment worden Hale en zijn kameraden als goed uitgewerkte personages neergezet, waar je een emotionele band mee krijgt. Het zijn standaard typetjes die voorzien zijn van een dramatische voice-over. Personages klinken soms alsof hun stem over de radio binnenkomt. Dit schept op een vervelende wijze een afstand tussen de personages. Tot slot is het erg jammer dat het singleplayerverhaal niet in co-op te spelen is. Jammer, omdat juist dit de standaard lijkt te worden bij hedendaagse shooters. De co-op in Resistance volgt een apart verhaal, maar daarover straks meer.<br/><br/>Toch is Resistance 2 een game die je met plezier uitspeelt. De actie is moddervet, er zijn fantastische shootouts en de tussenbazen zijn werkelijk episch. De singleplayer is dus best goed, maar onderstaand cijfer had zeker niet zo hoog uitgevallen zonder alle overige speelbare modi. Zo is de multiplayermodus met zestig man echt geweldig. Daarbij vecht je in kleine teams met elk hun eigen opdracht, tegen teams van de vijand die juist een tegenovergestelde opdracht hebben. Dit levert een constante stroom van actie op, samen met genoeg diepgang om de multiplayer lang leuk te houden. Er kan gekozen worden uit een groot arsenaal aan wapens, waarbij elk wapen voor een andere soort tactiek zorgt. Daarnaast zijn er speciale krachten die pas geactiveerd kunnen worden als je genoeg experience punten hebt verzameld. Denk daarbij aan de mogelijkheid om vijanden door de muur te zien of het tijdelijk onzichtbaar worden.<br/><br/>Deze modus alleen is genoeg om je de kerstperiode door te helpen, maar voor de afwisseling en vernieuwing ben ik ook erg blij met de eerder genoemde coöperatieve online modus, die met acht man tegelijkertijd te spelen is. Hierbij kies je uit één van de drie beschikbare classes en moet je al samenwerkend door verschillende missies heen vechten. De drie classes zijn op elkaar opgestemd. Er is de medic die medespelers kan genezen, de engineer die andere spelers van kogels voorziet en de soldaat die verantwoordelijk is voor het uitdelen van de grootste schade. Vooral bij de eindbazen van de missies smelten de classes op een perfecte manier samen, wat een reeks fantastische gevechten oplevert. Veel spelen levert meer ervaringspunten op, waarmee personages kunnen worden verbeterd.<br/><br/>Alle online prestaties leveren een beloning op, waardoor je gestimuleerd wordt door te gaan. De replaywaarde van Resistance 2 is daarom enorm en dat zorgt er voor dat Resistance 2 de zoveelste game van dit najaar wordt met een hoge score. De game is audiovisueel gezien niet zo indrukwekkend als we hadden gehoopt, maar doordat er zoveel te doen valt en alles op een hoog tempo soepel loopt, is dat eigenlijk maar een klein smetje op een zeer goede game.Conclusie: Resistance 2 is een waardige opvolger geworden. De singleplayer is boeiend dankzij de actie en de vele wapens, maar laat qua verhaal en uiterlijk wat steekjes vallen. Dat zijn relatief kleine minpunten die je graag vergeet als je weet dat er naast de singleplayer nog een multiplayer voor zestig man en een coöperatieve multiplayer voor acht man is. Er zit zoveel content in deze game dat je hem makkelijk tot en met de kerst in je PlayStation 3 kunt houden.