Schuilen In Een Jas

Johannes is erg ziek geweest. Er was iets mis met zijn bloed. Maanden heeft hij in het ziekenhuis gelegen. Op een dag mag hij weer naar huis, naar Herman en Pieter, zijn vaders. We gaan gewoon verder,' zegt Herman. Net als vroeger, zegt Pieter. Maar dat is nog niet zo makkelijk, want Johannes is bang. Zou je het merken als het goeie bloed weer fout wordt? Zou je dat kunnen voelen? Prikt fout bloed misschien? Heeft het een andere kleur? Soms is angst als een donkere wolk. Gelukkig is Pieter weerman. Elke avond wijst hij het mooie weer de goede kant op. En als het dan toch gaat stormen, is Hermans jas er nog.

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Johannes heeft leukemie. Hij en zijn twee vaders (Herman de dichter en Pieter de weerman) reageren ieder op hun eigen manier op deze ziekte, de tijd in het ziekenhuis en de toekomst. Als Johannes uit het ziekenhuis komt, wil hij niet naar school: hij schaamt zich voor zijn door de medicijnen veroorzaakte kale hoofd en dikte en krijgt last van angsten en nachtmerries. Gelukkig kan hij altijd nog schuilen in de dichtersjas van Herman. Het boek eindigt als Johannes en zijn vaders een weekje op vakantie gaan en hij besloten heeft de volgende week naar het einde-van-de-winter-feest van school te gaan. Ondanks het zware onderwerp is het een heel positief verhaal, over het omgaan met angst, het genieten van de kleine vreugden van iedere dag en het omgaan met emoties. De gebeurtenissen worden heel invoelbaar beschreven vanuit Johannes perspectief. Vlot lopende zinnen en goed taalgebruik houden de aandacht vast. Voorzien van grappige, goed bij het verhaal passende, zwart-wit potloodtekeningen in simpele, gestileerde stijl. Op de omslag een gekleurde illustratie van Herman met Johannes schuilend in de dichtersjas. Positief verhaal over een zwaar onderwerp voor vanaf ca. 8 jaar.<br/>(Biblion recensie, Ineke Kop Jansen.)