Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
Engels - Paperback
432 pagina's | Transworld Publishers Ltd | EE | oktober 2008
5.0 van de 5 (2 reviews)3-4 werkdagen
Zeer indrukwekkend, valt in 1 adem te noemen met Remarques 'All Quiet'
18 november 2009 | Door: SiCDisaster | 20-29 jaar | Oldeberkoop
Ik zal dit boek toch gaan moeten vergelijken met All quiet on the Western Front.
Over het algemeen hanteren Remarque en Lynch dezelfde schrijfstijl: wat uitgebreider in momenten van rust, maar korte, strakke zinnen tijdens een gevecht.
Er is simpelweg geen tijd om stil te staan bij de dingen die er bij een loopgraafbestorming gebeuren.
Pas later, in de rust, word er uitgebreider op zijn ervaringen ingegaan.
Wat mij opvalt, is dat naarmate het eind van de oorlog nadert, het moraal van de Duitsers fors daalt en de Canadezen snel veel terrein boeken, wat overeen komt met Remarque’s verhaal.
Ondanks dat de Duitser de vijand is, valt toch een zeker respect voor de vijand op.
De moraal van de Canadezen valt hierin ook op.
Zij nemen alles vrij luchtig op, met een zekere Canadese humor. En omdat zij aan de winnende hand zijn, kunnen zij dit hooghouden.
Remarque beschikt in het begin van zijn verhaal over hetzelfde vermogen emoties uit te schakelen, maar hij zat aan de verliezende kant en verliest dat.
De vergelijkingen tussen de 2 boeken zijn zeker op hun plaats, beide zijn zeer uitvoerig in hun beschrijving van het leven aan het front in WO1.
Toch moet gezegd dat Remarque's All Quiet een stuk zwaarder leest dan Somme Mud.
Daarnaast heeft Lynch niet de 'filosofische' neigingen die Remarque wel heeft.
Lynch beschrijft dingen zoals hij ze ziet met een Canadese nuchterheid.
Remarque heeft meer van de filosoof in zich, en gaat dieper in op de geestelijke belevingswereld van de soldaat.
Lynch ziet een tank als een moeilijk obstakel, Remarque ziet een tank als een oorlogsymbool: "Een tank is een machine zonder gevoel, en zijn rupsbanden lopen net zo eindeloos door als de oorlog zelf."
Lynch beschrijft de dingen die hij ziet zoals ze zijn.
Remarque gaat echter dieper in op de betekenissen van deze dingen, wat een grotere betekenis toevoegt aan zijn boek.
Maar ook al stoot het Remarque’s boek niet van de troon, het mag moeiteloos in 1 adem met All Quiet genoemd worden.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (2) | Ongepast?
Persoonlijke blik van de infanterist
29 maart 2012 | Door: Baska | 40-49 jaar | Haarlem
Probably the best book on WW1 from the point of view of the ordinary infantryman in the trenches I've ever read. Lynch writes from a first persons perspective and captures life in and around the trenches brilliantly. He has a captivating way with words that succeeds in bringing you there, so close to the action you can almost smell the sour stench of warfare, feel the cold mud sticking to your boots, feel the fear of bullets 'phut, phut, phut' whizzing around and realise the overwhelming odds Lynch and his mates faced in the industrialised war on the Western Front.
The real enemy is not Fritz, who is treated as another human being once he has surrendered. The real enemy is the faceless shell, the anonymous machinegun bullet, the soft thud of exploding gas grenades that has your name on it.
Read it, taste the words, feel the sentences and you'll be as close to the war in the trenches as you'll ever be without going to war yourself.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Selecteer één of meer kenmerken:
Persoonlijke blik van de infanterist
29 maart 2012 | Door: Baska | 40-49 jaar | Haarlem
Probably the best book on WW1 from the point of view of the ordinary infantryman in the trenches I've ever read. Lynch writes from a first persons perspective and captures life in and around the trenches brilliantly. He has a captivating way with words that succeeds in bringing you there, so close to the action you can almost smell the sour stench of warfare, feel the cold mud sticking to your boots, feel the fear of bullets 'phut, phut, phut' whizzing around and realise the overwhelming odds Lynch and his mates faced in the industrialised war on the Western Front.
The real enemy is not Fritz, who is treated as another human being once he has surrendered. The real enemy is the faceless shell, the anonymous machinegun bullet, the soft thud of exploding gas grenades that has your name on it.
Read it, taste the words, feel the sentences and you'll be as close to the war in the trenches as you'll ever be without going to war yourself.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Zeer indrukwekkend, valt in 1 adem te noemen met Remarques 'All Quiet'
18 november 2009 | Door: SiCDisaster | 20-29 jaar | Oldeberkoop
Ik zal dit boek toch gaan moeten vergelijken met All quiet on the Western Front.
Over het algemeen hanteren Remarque en Lynch dezelfde schrijfstijl: wat uitgebreider in momenten van rust, maar korte, strakke zinnen tijdens een gevecht.
Er is simpelweg geen tijd om stil te staan bij de dingen die er bij een loopgraafbestorming gebeuren.
Pas later, in de rust, word er uitgebreider op zijn ervaringen ingegaan.
Wat mij opvalt, is dat naarmate het eind van de oorlog nadert, het moraal van de Duitsers fors daalt en de Canadezen snel veel terrein boeken, wat overeen komt met Remarque’s verhaal.
Ondanks dat de Duitser de vijand is, valt toch een zeker respect voor de vijand op.
De moraal van de Canadezen valt hierin ook op.
Zij nemen alles vrij luchtig op, met een zekere Canadese humor. En omdat zij aan de winnende hand zijn, kunnen zij dit hooghouden.
Remarque beschikt in het begin van zijn verhaal over hetzelfde vermogen emoties uit te schakelen, maar hij zat aan de verliezende kant en verliest dat.
De vergelijkingen tussen de 2 boeken zijn zeker op hun plaats, beide zijn zeer uitvoerig in hun beschrijving van het leven aan het front in WO1.
Toch moet gezegd dat Remarque's All Quiet een stuk zwaarder leest dan Somme Mud.
Daarnaast heeft Lynch niet de 'filosofische' neigingen die Remarque wel heeft.
Lynch beschrijft dingen zoals hij ze ziet met een Canadese nuchterheid.
Remarque heeft meer van de filosoof in zich, en gaat dieper in op de geestelijke belevingswereld van de soldaat.
Lynch ziet een tank als een moeilijk obstakel, Remarque ziet een tank als een oorlogsymbool: "Een tank is een machine zonder gevoel, en zijn rupsbanden lopen net zo eindeloos door als de oorlog zelf."
Lynch beschrijft de dingen die hij ziet zoals ze zijn.
Remarque gaat echter dieper in op de betekenissen van deze dingen, wat een grotere betekenis toevoegt aan zijn boek.
Maar ook al stoot het Remarque’s boek niet van de troon, het mag moeiteloos in 1 adem met All Quiet genoemd worden.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (2) | Ongepast?
Betaal gemakkelijk met acceptgiro!
Ook daarom koop je bij bol.com
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina
