Spider-Man: Shattered Dimensions

In 'Spider-Man: Shattered Dimensions' reis je door vier werelden als vier compleet verschillende Spider-Mans, elk uit een ander Marvel-universum. Fans van de comic-serie zullen onder andere 'The Amazing Spider-Man' en 'Spider-Man Noir' herkennen.

Het verhaal van 'Spider-Man: Shattered Dimensions' is geschreven door de bekroonde Marvel-comicsschrijver Dan Slott en neemt je mee op een missie om de magische energie te verzamelen van het in stukken gebroken 'Tablet of Order and Chaos'. De stukken en de energie zijn verspreid over vier parallelle universums. Tijdens deze missie om de realiteit te herstellen, word je uitgedaagd om te vechten tegen populaire vijanden zoals de dodelijke Kraven en een nooit eerder vertoonde Noir-versie van Hammerhead.

Als Spider-Man ontdek je diverse gameplay-mogelijkheden. Zo bevat het Amazing Spider-Man-universum vernieuwende gevechtsmogelijkheden voor je web en graphics die verwijzen naar dit klassieke tijdperk uit het leven van de legendarische superheld. Het Spider-Man Noir-universum bevat juist een listige Spider-Man die toeslaat vanuit de schaduw. In dit universum ligt de nadruk meer op het stilletjes uitschakelen van tegenstanders. Deze sluipactie vindt plaats in een filmische zwart-witomgeving geïnspireerd door de jaren 30.

Elk universum van 'Spider-Man: Shattered Dimensions' heeft zijn eigen unieke ontwerp en spannende missies. Hierdoor wordt je uitgedaagd om vijanden steeds op andere manieren te verslaan. Zo speel je weer nieuwe, krachtige moves vrij en doorloop je het verhaal.

Recensie(s)

Activision-eindbaas Bobby Kotick gaf een tijdje geleden al aan dat de laatste vijf Spider-Man-games niet van gewenste kwaliteit waren. Sterker nog, hij zei dat ze zogen. En daar moet verandering in komen. Kotick suggereerde dat er meer gewebslingerd moest worden. Gelukkig is dat niet de enige vernieuwing in het aankomende Spider-Man: Shattered Dimensions.<br/>De ontwikkeling van het nieuwe Spider-Man-avontuur is in handen van Beenox Studios, bekend van Guitar Hero: Greatest Hits en Monsters vs. Aliens. In het verleden heeft Beenox ook al een aantal Spider-Man-games geport naar de PC. Nu is een studio die een paar spellen geport heeft zonder eigen lopende franchises misschien niet de meest voor de hand liggende keuze om van de spinnenman ook weer een virtuele held te maken, maar afgaande op de presentatie die ik heb bijgewoond lijkt het wel een juiste keuze.<br/><br/>De in Quebec gestationeerde studio heeft simpelweg gekeken naar de goede en slechte punten van de vorige games en geluisterd naar de fans. De eindbaasgevechten met aartsvijanden kwamen als grootste pluspunt naar voren, terwijl de gevechten met voetsoldaten het grootste minpunt waren. Daar komt bij dat alle voorgaande console-avonturen zich in New York afspeelden en hierdoor is er sprake van New York-moeheid. De conclusie van Beenox: tijd om andere omgevingen aan te doen en de eindbaasgevechten centraal te stellen.<br/><br/>Spider-Man: Shattered Dimensions speelt zich af in vier universums. Tot nu toe zijn alleen het Amazing-universum en het Noir-universum bekend gemaakt, maar er zullen nog twee anderen volgen. Allemaal zijn ze cel-shaded, waardoor het geheel echt een comic vibe uitstraalt. In het Amazing-universum speel je met The Amazing Spider-Man die we kennen uit de comics en de recente films. Onze held heeft hier zijn roodblauwe kloffie aan en hanteert een springerige acrobatische vechtstijl. Het Noir-universum is een veel donkerdere versie van het Spider-Man-verhaal. Hier is Spidey een ruige vechtersbaas in een zwarte outfit met legerkisten eronder.<br/><br/>De variatie in omgevingen zit niet alleen in het verschil tussen universums. Ieder level krijgt de thematiek van de eindbaas mee. Deze vlegels hebben het tablet, dat de verschillene universums gescheiden houdt, kapot gemaakt en de overgebleven stukken onderling verdeeld. Aan Your Friendly Neighbourhood Spider-Man de taak om het gestolen waar bij de booswichten thuis op te gaan halen. Zo heb ik in het Amazing-universum het level van Kraven gezien, een Maia-achtige tempel in de jungle. Spider-Man slingert hier vrolijk doorheen, trekt vijanden met zijn web naar zich toe om ze af te maken met bijvoorbeeld een grote webhamer – ja, dat is een hamer van spinnenweb. Uiteindelijk komt hij in een grote koepel van houten balken, waar houten spiesen willekeurig uit de grond schieten. Hier moet Kraven bevochten worden. Niet alleen in het standaard derde persoonperspectief, want af en toe mag je ook vanuit een eerste persoonperspectief je vuisten in het lelijke gezicht van je aartsvijand plaatsen. Een originele toevoeging die ik eerst zelf wil proberen voordat ik erover oordeel.<br/><br/>Het Noir-level dat ik heb gezien was hele andere koek. Op een donker industrieterrein zijn strategisch lampen geplaatst. Spidey mag als een ware Sam Fisher uit het licht proberen te blijven. Komt hij ongezien in de buurt van een vijand, dan zet hij een stealth takedown in. Met zijn web slingert hij de bewaker tegen de muur en geeft de uitdrukking ‘iemand achter het behang plakken’ nieuwe betekenis. Zo komt onze niet-zo-vriendelijke spinnenvriend door het donker aan bij Hammerhead, een slechterik die nog niet eerder voet heeft gezet in het Noir-universum. Verscholen achter een groot machinegeweer laat deze zich van zijn donkerste kant zien.<br/><br/>Naast deze levels die ik met mijn eigen ogen heb mogen aanschouwen, zijn mij nog een boel beloftes gedaan. Je kunt tijdens je avontuur kostuums en moves vrijspelen, zelf bepalen welk universum je wanneer speelt en meer moeten doen dan alleen lopen en vechten. En dat allemaal al in de herfst van dit jaar.
Wie aan een Spider-Man-game denkt, denkt waarschijnlijk meteen aan webslingeren tussen de wolkenkrabbers van New York. Het is typerend voor de ontwikkeling die de serie de afgelopen jaren doormaakte: geen. Activision lijkt dit nu eindelijk ook in te zien en gaat samen met ontwikkelaar Beenox dan ook een andere kant op met Spider-Man: Shattered Dimensions: afwisselende locaties voorop.<br/>Maar voor we kennismaken met deze afwisseling worden we geconfronteerd met de leidraad van de game, de reden waarom Spider-Man het opneemt tegen maar liefst dertien van zijn grootste vijanden. Mysterio, een schurk die niet veel meer is dan een veredelde illusionist, vindt in een museum een mysterieus amulet dat hij in stukken breekt. Gevolg: de stukken van de amulet worden verspreid over vier verschillende dimensies en komen daar terecht bij het grootste gespuis dat de wereld ooit gekend heeft.<br/><br/>En dáár komt Spider-Man om de hoek geklommen, want elk van de vier dimensies heeft zijn eigen Spider-Man. The Amazing Spider-Man lijkt regelrecht uit de comic te zijn gekomen, Spider-Man 2099 leeft in een futuristisch New York, Noir Spider-Man leeft in de jaren ’30 en Ultimate Spider-Man heeft zijn befaamde en bevreesde Venom-pakkie aan. Elk van de vier werelden kent een verschillende visuele stijl. En iedere dimensie is een lust voor het oog, van het met schaduwen doordrenkte Noir en de levende striptekeningen in Amazing tot het ontzagwekkende 2099. Daar komt bijkomen de levels uit de Amazing- en Ultimate-dimensies bij die zich telkens op een andere plek afspelen, iets dat de variatie ook ten goede komt.<br/><br/>Zo is er een hoofdstuk dat zich afspeelt in een jungle, waarin Spidey de woesteling Kraven achtervolgt en verderop in de game zit er een hoofdstuk dat zich volledig afspeelt op een immens olieplatform waar Deadpools nieuwe tv-show wordt opgenomen. Deze afwisseling is niet alleen een lust voor het oog, maar ook erg aangenaam omdat de aanpak van elk level flink verschilt. Het junglee-level draait met name om de gevechten terwijl er op het olieplatform veel meer moet worden rondgeslingerd met behulp van Spidey’s welbekende spinnenwebdraden.<br/><br/>Dit rondslingeren was één van de schaarse pluspunten in de vorige Spiderman-games en daar is verstandig genoeg ook niet al te veel aan veranderd. Hier en daar is er licht iets getweaktsleuteld en vooral in de wat kleinere ruimten is het nu ook makkelijker om rond te slingeren zonder dat er andere objecten (of de vloer) in de weg zitten voor een reeks aan mooie spinnenmanacties. In sommige van de hoofdstukken steelt het webslingeren echt de show.<br/><br/>De opzet van elk hoofdstuk is vrij simpel; je wordt aan het begin geconfronteerd met de grote schurk van het level, achtervolgt hem en tussendoor versla je zoveel mogelijk van zijn manschappen. Het is een behoorlijk lineair gegeven waar slechts hier en daar wat van af wordt geweken, maar omdat elke Spider-Man een eigen vechtstijl heeft voelt dit het grootste deel van de tijd niet aan als een sleur. Spider-Man 2099 onderscheidt zich bijvoorbeeld door de mogelijkheid om tijd te vertragen en zo iedereen af te maken, terwijl Ultimate Spider-Man een rageRage-modus kent waarin hij helemaal losgaat en (nog) veel sterker is dan eerst. Tot slot is de Spider-Man in de Noir-dimensie een geval apart, omdat hij veelal op Sam Fisher-wijze door de levels sluipt en zijn tegenstanders één voor één afmaakt, zonder daarbij geluid te maken. Het deed op momenten zelfs denken aan Batman: Arkham Asylum.<br/><br/>Pas tegen het einde van de game begint het wat repetitief te worden als je het voor de zoveelste keer moet opnemen tegen een rot load aan relatief zwakke mensen en andere wezens die hun grote baas helpen. Het is mogelijk om punten te verdienen door te voldoen aan Challenges (‘sla in dit level tien van die en die soort dood’) en daarmee nieuwe combo’s vrij te spelen, maar dit weet niet volledig te verhullen dat je lang hetzelfde aan het doen bent.<br/><br/>Daar komt nog eens bij dat deze gevechten vaak plaatsvinden in kleine, afgesloten ruimtes en daar wil de camera meer dan eens tegenstribbelen. Het leverde letterlijk situaties op waar de controller op de grond werd gesmeten. Het blijft onbegrijpelijk waarom die camera in Spider-Man-spellen nooit eens in orde kan zijn. Datzelfde geldt voor de auto-target, waarbij je richt op een plek of tegenstander om daarheen te worden gespinnenwebt (is dit een woord? - Red.), maar die zich meer dan eens niet op de plek of tegenstander richt waar je heen wil.<br/><br/>North, Hamill en NPH!De voice-acting in Spider-Man: Shattered Dimensions is simpelweg van ontzagwekkend niveau. Er zijn maar weinig games verschenen die zóveel werk hebben gemaakt van dit ene onderdeel. Met Nolan North als Deadpool, Mark Hamill (Luke Skywalker) als Hobgoblin 2099, Neil Patrick Harris ( How I Met Your Mother) als Amazing Spider-Man en de andere sterk ingesproken spinnenmannen en slechteriken is de voice-acting absoluut van toegevoegde waarde voor de vibe in de game.Gelukkig is het overgrote merendeel van de eindbazen absoluut de moeite waard om door te zetten. Ik durf zelfs te zeggen dat sommige van de eindbaasgevechten tot de beste horen die ik ooit gespeeld heb! Zo ben ik nog steeds onder de indruk van het gevecht tegen The Sandman, die door de krachten van het amulet zó sterk wordt dat je midden in een zandstorm terecht komt. En als ik zeg middenin, dan bedoel ik ook letterlijk middenin. Al springend van het ene object naar het andere dat door de lucht wordt geslingerd, moet je The Sandman voor eens en altijd zien te verslaan. Het is origineel, intens en biedt precies genoeg uitdaging. En dit is slechts één van de vele eindbazen waar ik me ontzettend mee heb vermaakt.Conclusie: Hoge heren bij Activision beloofden vooraf dat Shattered Dimensions de vorige, matige Spider-Man-spellen zou overtreffen en die belofte is gehouden. Continu zit je op het puntje van je stoel, terwijl de indrukkwekkende eindbazen praktisch nooit vervelen. Vier dimensies, vier visuele stijlen, vier speelstijlen, vier keer zo goed als de laatste spellen!