Split / Second Xbox 360

In 'Split/Second: Velocity' draait het om razendsnelle beslissingen. Je racet met een noodgang andere wagens voorbij als plotseling een rotsblok vlak voor je op de weg valt. Alleen met een goed reactievermogen zul je dan op tijd kunnen ingrijpen om een wisse dood te voorkomen.

In 'Split/Second: Velocity' kun je de omgeving in je voordeel gebruiken met behulp van de powerplay meter. Door extreme risico's te nemen wordt deze gevuld en krijg je de mogelijkheid om explosieve gebeurtenissen in gang te zetten. Je kunt complete gebouwen en zelfs vliegtuigen uit de lucht laten vallen om het parkoers drastisch veranderen. Je zult over de nodige tactiek en goede timing moeten beschikken om de tegenstanders te laten crashen of een nieuwere snellere route creëren.

'Split/Second: Velocity' heeft een multiplayer modus waarin zowel online als lokaal elkaar het leven zuur kunt maken. Met meerdere spelers via internet of gewoon in split-screen thuis op de bank komt de bizarre race-actie pas echt tot leven.

Een fractie van een seconde betekent het verschil tussen winst en verlies in 'Split/Second: Velocity'!

Recensie(s)

Je zou het niet denken, maar in het pittoreske kustplaatsje Brighton wordt hard gewerkt aan een racegame die wat betreft spektakel niet onder doet voor de gemiddelde actiefilm uit Hollywood. Split/Second is namelijk over the top, spectaculair en daardoor eigenlijk ook behoorlijk Amerikaans. De Britten uit Brighton hebben gelukkig wel een klein beetje van hun eigen moderne cultuur weten te verwerken in het verhaal achter het racegeweld. Split/Second is namelijk een grote reality TV-show waarin de races plaatsvinden op grote afgesloten gebieden. Tja, op dat altijd natte eiland zijn ze nu eenmaal nog steeds helemaal verslingerd aan troep als Big Brother en X-Factor.<br/>Britten kun je elk moment van de dag wakker maken voor een sappige roddel over een Big Brother-bewoner, waar wij gamers onze schouders voor op zouden halen. Wij zijn daarentegen juist altijd wel te porren voor een gave explosie. Split/Second zit er vol mee en werd door het hoge niveau van spektal verkozen tot de grootste verassing van de afgelopen E3. Ook tijdens een bezoekje aan Brighton wist de game een erg goede indruk achter te laten. Split/Second voelt namelijk vertrouwd aan, met een strakke besturing die doet denken aan de gemiddelde arcaderacer en voorzien van een explosief gouden randje.<br/><br/>Racen is in Split/Second lekker onrealistisch, compleet met extreme drifts en veel te hoge snelheden om enigszins serieus te nemen. Tot zover bekende koek, want er zijn zat andere racers die dit ook doen. Het zijn de Powerplays die in Split/Second de show stelen. Door tijdens het racen riskant te werk te gaan door bijvoorbeeld te driften wordt je Powerplay-meter gevuld.<br/><br/>De spektakelshow komt in deze game voort uit de omgevingen die echt een rol vervullen tijdens het spelen. Door op het juiste moment de Powerplays in te zetten worden de omgeving gemanipuleerd. In het havenlevel bijvoorbeeld laten hijskranen zeecontainers op de baan vallen terwijl jij en je tegenstanders er tussendoor scheuren. Hoe voller de meter zit hoe grootser de Powerplay is die je kunt inzetten, wat erop neerkomt dat een volledig gevulde meter niet alleen voor een heftige explosie zorgt, maar ook nieuwe routes laat ontstaan en oude afgesloten worden. Een hijskraan stort bijvoorbeeld in elkaar waardoor de brokstukken de weg blokkeren of een gigantische tanker die voor reparatie in de steigers staat en waar onderdoor geracet wordt, zakt door zijn fundamenten. Tegenstanders die in dit geweld terecht komen hebben dan dikke pech en worden meegenomen in het geweld om vervolgens helemaal stuk gemaakt te worden. Lekker!<br/><br/>PURE De weinigen die vorig jaar PURE hebben gespeeld zullen behoorlijk wat herkennen in Split/Second. Het Powerplay-systeem en de bijbehorende meter heeft bijvoorbeeld behoorlijk wat weg van de manier waarop stunts in PURE moesten worden uitgevoerd. Laten we hopen dat Split/Second wat verkoopcijfers betreft succesvoller wordt dan PURE want die quadracer was ondanks de kwaliteit geen groot commercieel succes.<br/><br/>Hoe al die smakelijke actie goed in beeld gebracht kan worden, heeft men bij Black Rock Studio helemaal uitgedokterd. Exemplarisch daarvoor is de HUD (alle metertjes kortgezegd) Aangezien je tijdens races altijd tegen de achterkant van je bolide aankijkt, is daar mooi de HUD overheen geplaatst. Hierdoor zie je zo je positie in de race, de ronde waar je je op dat moment in bevindt en hoe vol de Powerplay-meter is. Je ogen hoeven niet overbodig naar de hoeken van je scherm af te dwalen en er is meer ruimte om alle dingen die uit elkaar knallen, in volle glorie te tonen. De HUD zo achterop de auto voelt meteen zo handig en vooral logisch aan dat het niet verbazingwekend zou zijn als andere racegames dit slimme concept overnemen.<br/><br/>Nog zoiets uit Split/Second dat zomaar een nieuwe trend racegames zou kunnen worden is de Nemesis Mode (voorlopige naam). Hierin is het de bedoeling om in je bolide achter een vrachtwagen aan te racen die de weg bezaait met explosieve vaten. Ondertussen loopt een timer af, die alleen weer wordt bijgevuld, wanneer een vrachtwagen wordt ingehaald. Uiteraard wordt dit allemaal lastiger en op den duur zullen andere wagens ook vervelend in de weg rijden. Hoe lang het duurt, hangt in principe helemaal af van de speler, want het potje is pas voorbij als de tijd voorbij is, en je jezelf vervolgens in Sudden Death te pletter rijdt op een vervelend vat.<br/><br/>Hoe indrukwekend de explosies, de snelheid en geluid van Split/Second ook zijn, het grote herhalingsgevaar ligt bij een game als deze al heel erg snel op de loer, dat werd tijdens de speelsessies op de E3 al duidelijk. Misschien kwam het door het feit dat er bij deze sessie maar twee banen beschikbaar waren, maar de herhaling stak hier en daar al zijn akelige kop op. Iedere race verliep grotendeels hetzelfde omdat de uitkomst van de Powerplays grotendeels hetzelfde blijft. Een totaal andere speelstand zoals Nemesis Mode is daarom al stap in de goede richting om herhaling te voorkomen. Hetzelfde enthousiasme over Split/Second, dat er tijdens de E3 ook al was, is gelukkig ook nog steeds aanwezig. Dat Split/Second goed gaat worden durf ik nu al met zekerheid te zeggen, hoe goed precies, dat zien we pas begin 2010.
Nadat uitgever Disney Interactive Studios en ontwikkelaar Black Rock Studio de handen eerder ineen sloegen voor de offroad racegame Pure, komt het duo nu met Split/Second: Velocity. Een pure arcade-racer waarin chaos en destructie centraal staan. Dit soort racegames lijken er al genoeg te zijn deze generatie consoles, maar het concept dat je tegenstanders het leven zuur maakt door bepaalde obstakels op en langs het parcours te laten ontploffen met alle gevolgen van dien, pakt behoorlijk goed uit. Split/Second kent geen rustige ritjes.<br/>Het racen in deze game wordt opgehangen aan een explosieve televisieshow waarin coureurs het tegen elkaar opnemen op circuits die een bepaald thema hebben. De banen zijn eigenlijk de studio waarin alles zo spectaculair mogelijk gefilmd wordt. De show bestaat uit twaalf episodes, die elk bestaan uit zes verschillende race-evenementen en jij bent uiteraard één van de racers die zich door de episodes moet werken. In het begin gaat dit vrij eenvoudig maar verderop worden de races een stuk lastiger vanwege de pittige tegenstand van de computergestuurde tegenstanders Het voordeel is dat je niet altijd en overal eerste hoeft te worden en dit zorgt ervoor dat je niet eindeloos in een bepaalde episode blijft hangen. Op basis van je resultaten verdien je credits, waardoor je nieuwe races of auto’s vrijspeelt. Dit gaat snel genoeg om de game interessant te houden. Het aanbod aan auto’s is overigens niet heel groot en vaak heb je weinig keuze over welke bolide je inzet. Meestal is het de slimste optie om de nieuwst verworven auto, die vaak ook de snelste is, in te zetten. Verder kun je ze alleen een ander kleurtje geven, dus tuningfreaks hoeven niets uitgebreids te verwachten.<br/><br/>De hele aankleding rond de races heeft niet zoveel diepgang, maar doet enkel wat het moet doen. De game is voor iedereen speelbaar en dat is pas echt goed te merken in de races zelf. De voertuigen laten zich betrekkelijk eenvoudig besturen en de controls zijn weinig ingewikkeld. Eigenlijk precies hetgeen wat je wilt van een arcade-racer. Het doel is uiteraard om in eerste positie over de finishlijn te komen, maar dit vergt enige moeite. Hard rijden zonder foutjes te maken helpt er zeker aan mee, maar daarnaast moet je de tegenstanders zoveel mogelijk zien uit te schakelen met obstakels die langs, op en over de tracks verspreid liggen. Deze activeer je, door met drifts, sprongen en wat bumperkleven een metertje te laten vollopen. Als het metertje vol is kun je als er een icoontje verschijnt boven een tegenstander een ‘val’ activeren. Deze ‘vallen’ variëren van een stuk beton dat na beneden komt kletteren tot een toren die instort of een gigantisch vrachtschip dat het parcours op glijdt. Dit zorgt ervoor dat de races zeker in een later stadium flink chaotisch zijn en in combinatie met het hoge snelheidsgevoel het adrenalinepeil van de speler flink weten op te voeren.<br/><br/>Naast de standaardraces waarbij je met zeven andere coureurs de baan op gaat, zijn er ook andere evenementen te doen. De leukste hiervan is wellicht Elimination, waarbij om de zoveel tijd de rijder op de laatste plaats uit de wedstrijd wordt genomen. Dan zorg je wel dat je wat extra gas geeft. Online zijn er slechts drie spelmodi te spelen met maximaal acht spelers. Dit is best vermakelijk, maar van een treffend beloningssysteem is geen sprake en het vinden van een geschikte lobby kan nogal eens moeilijk zijn. Ook kun je maar beter een eind zijn in de singleplayer, want je kunt alleen met de auto’s racen die je tot dan toe hebt vrijgespeeld. Tegen spelers die al een stuk verder zijn heb je, ondanks alle chaos die je kunt creëren, geen enkele kans. Leuker is dan de splitscreen-modus waar je gezellig op de bank andere spelers kunt irriteren tijdens de races.<br/><br/>De soundtrack draagt ook lekker bij aan het opgefokte sfeertje van de races. Pompende beats doen het altijd goed in racegames en in combinatie met de geluidseffecten van alle ontploffingen en instortingen in en rond het parcours is dit een feest voor de oren. Het aanzicht van gecrashte auto’s had dan wel weer een stukje beter mogen zijn, het enige wat je krijgt te zien nadat een auto kapot gaat is een compleet onherkenbaar koekblik. Beetje in de stijl van de Burnout-games, maar dan slechter. Verder staat de game visueel wel zijn mannetje, maar een nieuwe mijlpaal is het zeker niet. Het is al een compliment dat je bij vlagen niet weet waar naar je moet kijken doordat er op het beeld te veel gebeurt. Als je in de verte een enorm gevaarte ziet instorten, terwijl er vier tegenstanders aan je bumper kleven en een paar meter voor je een vliegtuigmotor ontploft, krijgen je hersenen het moeilijk om prioriteiten te stellen. Heerlijk, die chaos.<br/><br/>Hoewel Split/Second een geslaagd product is, zijn er wel een aantal punten waardoor de game soms iets te oppervlakkig overkomt. De opzet van de races doen een beetje denken aan de Mario Kart-franchise, maar nog meer aan de cultklassieker Rollcage waarin je op soortgelijke wijze je tegenstanders moet uitschakelen. Alleen bij die game heb je veel meer controle over de objecten die je wilt laten ontploffen en voor welke tegenstanders die bedoeld moeten zijn. Ook kent deze game net iets meer opties om tegenstanders op toffe wijze uit te schakelen. Vaak word je in Split/Second min of meer gedwongen om een bepaalde handeling uit te voeren, waardoor races op den duur toch een beetje meer van hetzelfde worden. De game had nog een stuk diepgaander kunnen zijn, waardoor het tot grotere hoogtes had kunnen stijgen. Aan de andere kant had dan het doel wat Disney zich voor ogen had gesteld (voor iedereen speelbaar), minder eenvoudig gehaald kunnen worden. En dat doet het nu wel.Conclusie: Arcade-racers in overvloed, maar Split/Second brengt dat beetje extra wat er voor zorgt dat racefans deze titel op zijn minst eens moeten proberen. Iedere race is een opgefokte enerverende ervaring, waarbij weinig aan het decor heel blijft of overeind blijft staan. Bovendien is de game door zijn eenvoudige besturing perfect toegankelijk en dit is in feite waar de spelers van arcade-racers genoegen mee nemen. Realisme of enige diepgang hoef je echter niet te verwachten, maar dat mocht toch al wel duidelijk zijn.