Stardust

Recensie(s)

Ergens in 19de-eeuws Engeland, nabij het stadje Wall, staat een mysterieuze muur die de grens vormt tussen de wereld van gewone stervelingen en een sprookjesland. Nadat een jongeman uit nieuwsgierigheid door een gat in de muur is gestapt, zal zijn leven voorgoed veranderen. Want de ontmoeting met een mooie wilde meid resulteert negen maanden later in... u raadt het al. Achttien jaar later herhaalt de geschiedenis zich, wanneer de inmiddels tot een onhandige knul opgegroeide liefdesbaby, Tristan (Charlie Cox), in het voetspoor van zijn vader de oversteek naar het sprookjesland waagt om voor zijn geliefde Victoria een vallende ster te zoeken. Maar er zijn kapers op de kust, onder wie een boze prins en een heks.

Dat Stardust niet zomaar een onschuldig sprookje is, viel al op te maken uit de naam Neil Gaiman, schrijver van de oorspronkelijke roman en een van de grote vernieuwers van het volwassen stripverhaal. Natuurlijk, ook Harry Potter is zijn onschuld allang verloren, maar wie Robert De Niro in een jurk de cancan wil zien dansen moet toch echt niet op Zweinstein zijn.

Aangezien ook ondeugende sprookjes een universeel aansprekend thema nodig hebben, wordt Tristan op zijn tocht vergezeld door de elfachtige Yvaine (Claire Danes). ‘If you can't be with the one you love, love the one your with', zong Stephen Stills lang geleden, maar aan onze held is die wijze raad aanvankelijk niet besteed. Loopt het goed af? Dat wel, maar met een plot waarvan de verschillende verhaallijntjes elkaar flink in de weg zitten, leunt de film wel heel zwaar op het lekker gek doen van De Niro, Ricky Gervais en Michelle Pfeiffer als boze heks. Maar die hebben er dan ook zichtbaar lol in.

© Copyright Preview Filmmagazine BV