Super Smash Bros Brawl

Kan Link Mario verslaan? Kan Yoshi Donkey Kong vloeren? Kan Kirby Pikachu knock-out slaan? Vóór Super Smash Bros. Melee voor Nintendo Gamecube, werden deze en andere eeuwenoude vragen al beantwoord in Super Smash Bros., het originele toernooi-vechtspel met alle Nintendo-sterren voor Nintendo 64. Nintendo's populairste characters doorkruisen verschillende werelden en wisselende dimensies om met elkaar op de vuist te kunnen gaan in dit spel. De 12 supersterren zijn Mario, Luigi, Donkey Kong, Link, Samus, Yoshi, Kirby, Fox McCloud, Jigglypuff, Ness, Captain Falcon en Pikachu. Elk van hen heeft een specifieke 3D-arena, waarin power-ups en obstakels liggen verspreid. Twee tot vier spelers kunnen gelijktijdig op hetzelfde scherm vechten, of één speler kan zich de toernooiladder opwerken om aan de top een geheime eindbaas te bereiken. Het doel is je tegenstander zo vaak mogelijk uit het speelveld te slaan binnen een bepaalde tijd. Als je tegenstander geen partij voor je is, kun je hem zo'n harde dreun geven dat hij de lucht in vliegt en in een sterrenbeeld verandert. Link hakt erop los met zijn Master Sword, Yoshi slurpt vijanden op en verandert ze in eieren en Fox McCloud is uitgerust met zijn vertrouwde Blaster. Als je in de problemen komt, kun je met elk character gebruikmaken van klassieke voorwerpen voor speciale aanvallen, zoals Fire Flowers en Bob-ombs. Super Smash Bros. is zeer eenvoudig te leren, maar het kost vele uren oefening om een ware meester te worden. Een geraffineerde techniek kan het verschil betekenen tussen zege en nederlaag, en elk character heeft unieke sterke punten en zwakke punten om te bestuderen en te benutten. Super Smash Bros. zit ook vol verrassingen: in Pikachu's arena bijvoorbeeld, verschijnen altijd willekeurige Pokémon vanuit het niets om de strijders te helpen en te hinderen. Het is wel gek om twee 'good guys' als Mario en Fox McCloud elkaar een kopstoot te zien geven, maar maak je geen zorgen. Als het gevecht voorbij is, zul je zien dat alle characters eigenlijk goede vrienden zijn.

Recensie(s)

Videogames zijn naar mijn mening de meest volmaakte entertainmentvorm. Muziek, modellen, art, programmeren, netwerken, hoeveelheid content – zomaar een handjevol punten die ontwikkelaars samensmelten tot één product. Zelden vind je een game waarbij alles op perfect in elkaar steekt. Wat maar goed is ook wellicht, want bedolven worden onder een stortvloed van topgames valt natuurlijk niet te combineren met de alledaagse behoeften. Kwaliteit is in ieder geval zeldzaam, en dat geldt voor zo’n beetje van alles. Super Smash Bros. Brawl is zeldzaam, ontzettend zeldzaam zelfs in dit opzicht.<br/>Partygames waren altijd al een beetje ondergewaardeerd ten opzichte van de agressieve schietgames of racegames. Super Smash Bros. Brawl is anders. Anders als in episch. Episch? Jawel, een epische partygame, hoe vaak zie je dat nou? Laten we beginnen met de muziek. De in het Latijn gezongen koorzangen uit het introfilmpje, de trompetten, violen, basgitaren de subtiele triangel. Het is bombastisch, groots en je voelt dat Brawl een game is van een ongekend kaliber. Er hebben 38 componisten meegewerkt aan Super Smash Bros. Brawl, de meeste games moeten het er met eentje doen…<br/><br/>Als we dan toch met cijfers gooien: Super Smash Bros. Brawl bevat 35 personages, waarvan twee niet afkomstig zijn uit het Nintendo-universum, namelijk Sonic the Hedgehog en Solid Snake. Het vechtsysteem blijft in de basis hetzelfde. Beuk, ram, knal de tegenstander zo ver mogelijk uit het speelveld zodat hij niet meer terug kan springen. Naast dit, onderscheidt Super Smash Bros. zich nog altijd van andere games middels de percentagemeter. In plaats van een levensbalk, heeft ieder personage een bepaald aantal procent aan schade (oplopend tot 999%). Hoe meer schade, hoe minder de zwaartekracht rekening met je houdt en hoe verder je dus van het speelveld wegschiet.<br/><br/>Wat veteranen van de Super Smash Bros.-serie direct opvalt is dat er meer dan ooit is gesleuteld aan de balans. Net als je dacht dat het vechtsysteem uit Super Smash Bros. Melee, een game van acht jaar geleden, niet meer verbeterd kon worden, speel je Super Smash Bros. Brawl om erachter te komen dat je fout zat. Allereerst heeft men de snelheid van het spel in vergelijking met het vorige deel omlaag gehaald. Dat is te merken aan onder andere het gegeven dat personages langer in de lucht blijven, en ze er iets langer over doen om aanvallen te ontwijken of om ze uit te voeren. Je zult je verbazen over hoe veel dit toevoegt aan het spel. Het is nu mogelijk drie, vier of vijf aanvallen uit te voeren terwijl je in de lucht blijft. Het zorgt voor de o’ zo spectaculaire acties waar de serie beroemd om is geworden.<br/><br/>Het spel is zo ontzettend gebalanceerd, terwijl ieder personage absurd verschilt van de ander, dat er waarschijnlijk niet snel – net als bij Super Smash Bros. Melee – een personage wordt gevonden wat echt sterker is dan de rest. Er is geen winnende formule, het zijn gewoon de vaardigheden die je hebt om te ontwijken, te timen met aanvallen, en te springen.De toevoeging van de Final Smashes leek op het eerst dubieus, aangezien dit de uitkomst wellicht oncontroleerbaar zou maken, maar blijkt een fantastisch spelelement te zijn. Wellicht niet om het effect – waarbij ieder personage een superaanval uitvoert – maar om de bal die deze aanval activeert. Zodra deze bal in beeld komt zullen spelers als bloedhonden op het item afgaan, omdat dit het verschil maakt tussen leven en dood. Het tilt het spel naar een nieuw competitief niveau
Hoe vaak heb je wel niet gehad, dat je op het schoolplein stond te discussiëren en zei dat de rode Power Ranger die Raphael van de Turtles wel een lesje zou leren, of dat Batman met zijn Batarang Bugs Bunny wel zou onthoofden. Verzin iets, iets raars, een dergelijk absurd scenario, en je hebt óf de superhelden van Marvel… of je hebt de Super Smash Bros.-serie.<br/>Het is bijzonder om te zien hoe Nintendo haar personages samenbrengt op wat waarschijnlijk de meest content rijke game is deze generatie. Waren er in 1999 nog maar een handjevol personages, in 2001 het dubbele, nu zijn alle hoeken en gaten van het universum doorgespit om vechtersbazen op te trommelen. Onder de "newcomers" bevinden zich Pit uit het vergeten maar briljante Kid Icarus, de excentrieke Wario, Captain Olimar uit Pikmin en Ike uit de meest recente Fire Emblem-spellen.<br/><br/>Tuurlijk, ze zijn niet allemaal even belangrijk geweest, maar dat weerhoudt ze er niet van om elkaars koppen in te slaan. Super Smash Bros. Brawl blijft namelijk vast aan de nog altijd originele formule van het eerste deel: beuk, ram, knal de tegenstander met alle geoorloofde middelen zo ver mogelijk uit beeld zodat hij niet meer terug kan springen. In plaats van een levensbalk, heeft ieder personage een bepaald aantal procent aan schade (oplopend tot 999%). Hoe meer schade, hoe minder de zwaartekracht rekening met je houdt en hoe verder je dus van het speelveld wegschiet.<br/><br/>De ervaren Super Smash Bros.-speler moet wennen aan de nieuwe balans. Het spel is er namelijk iets langzamer op geworden. Deze kleine 'tweak' kan waarschijnlijk beschouwd worden als de belangrijkste toevoeging aan het spel. Omdat personages langer in de lucht blijven hangen, heb je nu volledige luchtgevechten, meer mogelijkheden om terug naar het veld te komen en daardoor ook spectaculaire onverwachte acties.<br/><br/>En vooral dat laatste is wat Super Smash Bros. Brawl zo goed maakt: geen enkele match is hetzelfde. Ook al ken je van iedereen alle aanvallen en tactieken, er gebeurt altijd wel iets onverwachts, het blijft tot het laatste moment spannend. Nintendo weet gewoon precies de goede snaar te raken op deze actiemomenten. Terwijl de dikke pinguïn uit Kirby, King Dedede, zijn hamer achterover slaat om uit te halen, wordt Link toevallig zijn richting op geslagen en laat de narcistische vogel zijn hamer los. Een briljante toevalstreffer, en Link knalt met de snelheid van het licht uit het scherm onder luid gejuich van het publiek.<br/><br/>Natuurlijk was dit in de voorgaande delen ook al zo, maar wat deze nieuwe incarnatie zo uniek maakt, is dat geen enkel personage aan zijn grenzen zit. Alle aanwezigen hebben zoveel absurde, rare, unieke, sterke, snelle, zwakke, complete "over-the-top" aanvallen dat het onmogelijk is om op te maken welke vechtersbaas nou écht het beste is. Echter, met de toevoeging van de nieuwe Smash Ball, springt de kwalificatie van het spel van "absurd" naar "krankzinnig". Dit, op willekeurige momenten door het speelveld zwevende object, geeft degene die het kapot beukt de mogelijkheid om een superaanval uit te voeren. Captain Falcon stapt in zijn F-Zero-machine en beukt zijn slachtoffers van het veld af, Mario laat een vuurzee los op zijn tegenstanders, Peach laat iedereen in slaap sukkelen en ga zo maar door. Zodra deze bal in beeld komt, zullen spelers als bloedhonden op het item afgaan, omdat dit het verschil maakt tussen leven en dood. Het tilt het spel naar een nieuw competitief niveau.<br/><br/>Wat ik nog nooit heb gezien, is een epische partygame: Brawl moet wel de eerste in zijn soort zijn. Ondanks dat het verhaal ietwat losjes aan elkaar hangt, is de algemene "look & feel" van de game echt uniek. Bepaalde centrale levels doen denken aan het oude Griekenland, en zijn sierlijk, op bijzondere wijze interactief met bijvoorbeeld instortende plateaus en worden ondersteund door een werkelijk waar, fantastische soundtrack. De in het Latijn gezongen koorzangen uit het introfilmpje, de trompetten, violen, basgitaren de subtiele triangel. Het is bombastisch, groots en dat is ook precies wat Brawl is: groots.<br/><br/>Want dat de serie bekend stond om zijn uitgebreide hoeveelheid content, is een bewezen feit. Er zijn werkelijk honderden trofeeën en biografieën van personages, stickers, nieuwe spelmodi en personages te ontgrendelen. Tegen de tijd dat je dit spel helemaal hebt voltooid ben je echter zoveel honderden uren verder, zonder overdrijven. Het is dan ook niet voor niets dat het spel op een dual-layer speldisc staat. De hoeveelheid spelmodi is echt abnormaal, je kunt zelfs je eigen modus maken, mee doen met de verslavende honkbal-minigame, de wireframe contest waarbij je zoveel mogelijk tegenstanders uit het veld moet slaan, of gewoon mee doen aan de oude, vertrouwde "Classic"-mode, waar je de ene naar de andere tegenstander voor je kiezen krijgt.<br/><br/>Dit gebeurt allemaal op een enorme variatie aan levels. Zeker noemenswaardig is het Wario Ware-speelveld, waar je én tegelijkertijd minigames moet doen, en moet knokken. Of het Animal Crossing-level dat net als in de game mee verandert bij de verschillende seizoenen. Men heeft zelfs de beste levels uit Super Smash Bros. Melee in het spel gestopt. En alsof de ontwikkelaars willen dat je nooit meer een ander spel aanraakt, er is de mogelijkheid om je eigen levels te ontwikkelen… die je jammer genoeg dan weer niet met andere spelers kunt delen over Nintendo Wi-Fi Connection. Het voegt echter een extra dimensie toe, maak die meest vreemde, rare, en uitdagende levels om ze uit te proberen met je vrienden. Voor de lolbroeken is er weer een fotofunctie, waarmee je lekker perverse kiekjes kunt schieten of gewoon de meest fantastische actiemomenten kunt opslaan. Beter is de mogelijkheid om filmpjes op te nemen en die dan wel weer uit te wisselen via WiiConnect24. Conclusie: Super Smash Bros. Brawl is zonder twijfel een van de games die een serieuze gooi doet naar de titel "Beste game ooit". Je merkt echt dat hier drie jaar liefde en aandacht aan is geschonken. Waarschijnlijk bewijst Super Smash Bros. Brawl dat Nintendo écht de meest vindingrijke ontwikkelaar bij het ontwikkelen van spelseries, ondanks dat dit alweer het derde deel is in de serie, verveelt het geen moment. Er rest mij verder weinig meer niets te zeggen, behalve dat iedere gamer dit spel een keer moet hebben gespeeld.