hulpbronnengebruik in milieubescherming in een klein Amazoneland
Naast de indrukwekkend regenwoud kent Suriname ook zwerfvuil, bestrijdingsmiddelen in de landbouw, ontbossing door houtkap, kwikvervuiling door goudwinning, lucht- en waterverontreiniging door (bauxiet)bedrijven en een inefficiënte energieproductie en -verbruik. Wat doen de Surinaamse overheid en samenleving aan deze milieuproblemen? Welke lokale, nationale en internationale factoren en actoren bepalen het succes en de tekortkomingen in het Surinaams milieubeheer? En vooral: hoe kunnen we daarvan leren voor een duurzame toekomst? Daarover gaat 'Suriname schoon genoeg?' Tegen de achtergrond van de zogenoemde 'kleine staten' problematiek wordt een gedegen overzicht en analyse gepresenteerd van de Surinaamse inspanningen om natuur en milieu te beschermen.
Recensie(s)
Suriname is rijk aan natuurlijke hulpbronnen, maar het beheer ervan is over het algemeen slecht geregeld. Dit boek biedt een beschrijving en analyse daarvan, uitgesplitst naar sectoren en facetten zoals land-, bos- en mijnbouw en afvalproblematiek. Dit is een van de eerste compacte overzichtsstudies op dit gebied. De problematiek wordt door de diverse auteurs geplaatst in de context van de relatief kleine staat Suriname, dat (op enkele concentraties na) zeer dun bevolkt is, en daardoor kampt met tal van 'diseconomies of scale'. Verder geven de auteurs globale oplossingsrichtingen en -suggesties. Met register en enkele pagina's met kleurenfoto's.<br/><br/>Drs. Maurits Groen
De reviews worden geladen.