Televisietijd

Er was een tijd dat er nog geen internet bestond, nog geen tientallen televisiekanalen. Aan een, twee, hoogstens drie publieke netten moest het publiek maar genoeg hebben. Geen wonder dat de kinderen van toen zich verzamelden rond dezelfde programma's. Daar waren er nogal wat van, speciaal voor hen. En goeie ook.

Dus verdrongen we ons rond de buis, als het weer tijd was voor 'Barbapappa', 'Stuif es in', 'De film van Ome Willem', 'De Fabeltjeskrant'. En we zongen, of neurieden, de liedjes mee, vol verwachting over wat komen ging.

Wie voelt zich niet jong bij het horen van de wijsjes? Het zijn immers de tunes en liedjes van jeugdprogramma's van vroeger. Deze programma's zijn deel gaan uitmaken van de gemeenschappelijke ervaring van een paar generaties. Dat niet alleen, ze laten nog altijd hun sporen na in onze cultuur. Wat te denken van het spreekwoordelijke Calimero-effect. Veel van deze programma's worden nog altijd gretig herhaald. 'Wicky de viking' raakte pas nog bewerkt tot een heuse speelfilm. 'De Fabeltjeskrant' werd vereeuwigd als musical en van 'Ti-ta-tovenaar' en 'Pippi Langkous' werden nieuwe versies gemaakt.

Deze programma's raakten, kortom, snaren die nog altijd niet uitgetrild zijn. De bijbehorende tunes en liedjes droegen daar niet weinig aan bij. In die tijd werd er aan zulke zaken nog behoorlijk wat aandacht besteed. Grote orkesten en flinke kinderkoren werden gerekruteerd om de wijsjes te spelen en te zingen. Wijsjes die op hun beurt door lang niet de minsten geschreven werden. Ook buitenlandse series, zoals 'Flipper' en 'Ivanhoe', kregen rustig Nederlandse tunes mee. Nog een reden tot nostalgie, want die tijd komt ook al niet meer terug.

Dat is de essentie van het sentiment dat ook op deze cd tot uitdrukking komt. Nu zien we zulke series als belangrijk erfgoed, die de jonge jaren ven een hele generatie inkleurden. Toen was het een soort wegwerpkunst, bedoeld voor eenmalige uitzending: morgen weer iets nieuws. Dat wij ruim veertig jaar later deze programma's zouden koesteren, als belangrijkste hoekstenen van ons collectieve geheugen, was toen nauwelijks denkbaar. Dus doen het maar met deze tunes en liedjes, wat ook geen straf is.