Tirza

Recensie(s)

Na Gooische Vrouwen en Flikken Maastricht heeft Gijs Scholten van Aschat weer een echte uitdaging te pakken.

Jörgen Hofmeester zit in de problemen: zijn vrouw is bij hem weg en op zijn werk hebben ze hem niet meer nodig. Hij is veel geld kwijtgeraakt, en ondertussen drinkt hij genoeg om van een probleem te kunnen spreken. Gelukkig is daar Tirza. Zijn mooie, lieve, jongste dochter met wie hij zo goed over alles kan praten. En dan komt uitgerekend zíj thuis met een moslimvriendje. Wat volgt is een onsmakelijke confrontatie, waarna Tirza naar Afrika vertrekt.

Rudolf van den Berg schreef zelf het script naar de succesvolle roman van Arnon Grunberg; zijn eerste film in acht jaar. Die lange onderbreking is niet te merken. Het verhaal van Tirza wordt soepel verteld en Van den Berg maakt er echte cinema van. Zo is de zoektocht van Jörgen in Afrika evenwichtig over het verhaal verdeeld, en heeft een Afrikaans kindhoertje een prominente plek gekregen. Vier jaar na het verschijnen van Grunbergs boek is de laag over het Nederland van na 11 september het minst interessant.

Tijdloos is daarentegen die ongemakkelijke relatie tussen vader en dochter. Hoe grappig bedoeld is de opmerking van Tirza dat Jörgen haar maar moet ontmaagden? En belangrijker nog: is dat echt gebeurd? We zitten immers in het hoofd van een ernstig getroebleerd personage. Sylvia Hoeks, zelf 27, duikt moeiteloos in een tienerrol. En Gijs? Die neemt de kijker mee naar de rand van de afgrond waar Jörgen in staart.

© Copyright Preview Filmmagazine BV