Tom Clancy's H.A.W.X. 2

Met de vliegactie van 'Tom Clancy's Hawx 2' worden de verhalen uit verschillende Tom Clancy-games en -boeken ook eens vanuit de lucht bekeken. De speler behoort de een grote van de meest talentvolle piloten en moet zijn bewijzen dat hij goed genoeg is om bij de elite te horen.

In 'Tom Clancy's Hawx 2' krijgt de speler controle over een technologisch vliegtuig waarmee hij op de meest gevaarlijke en spectaculaire missies mag. Luchtgevechten worden meegenomen naar grote hoogte. De speler stapt in de beste vliegtuigen met de meest geavanceerde technologie. Hun bestaan wordt ontkend door de overheid, en hun enige doel is de luchtwegen te domineren. Jij bent één van de gelukkigen die mag plaatsnemen als piloot!

Spelers moeten al hun vaardigheden inzetten om vijanden op een onverwacht moment te verrassen met een gigantische hoeveelheid vuurkracht. Je werkt met de nieuwste en experimentele technolgie, maar dat maakt het allemaal wel stoerder.

In 'Tom Clancy's Hawx 2' zal je één op één moeten vechten in heuse dogfights, maar ook moet je kunnen landen en opstijgen. Daar begint het natuurlijk allemaal mee. 's Nachts moet je precisie bombardementen uitvoeren, en via een stille UAV moet je vijanden benaderen en vanuit de lucht aanvallen. Mocht je zonder brandstof komen te vliegen, dan moet er een mobiel tankvliegtuig opgeroepen worden om jou een handje te helpen.

Vliegactie recht in je gezicht. Het is van dichtbij en persoonlijk met 'Tom Clancy's Hawx 2'.

Recensie(s)

De laatste jaren voelt de toevoeging van een multiplayeroptie in games steeds vaker aan als een verplicht nummertje. Vooral ontwikkelaars van (dertien-in-een-dozijn) shooters maken zich hieraan schuldig, maar ook ontwikkelaars van andere spellen kunnen er wat van. Zo voelt de multiplayer van de eerste H.A.W.X. maar wat flauw aan. Gelukkig voor Ubisoft Boekarest mocht men aan de slag met een vervolg en zodoende mogen de Roemenen het dus nog een keer proberen. <p>Vorige week heb je al kunnen lezen over mijn ervaringen met de singleplayer van H.A.W.X. 2 en op dezelfde perstrip heb ik ook kennisgemaakt met de multiplayer. De modus waar ik een klein uur mee aan de slag ging, is een simpele vier-versus-vier deathmatch waarin het de bedoeling is om niet alleen de tegenstanders, maar ook luchtafweer en basissen op de grond af te schieten. Helaas kenmerkte een deel van de hands-on zich door allerlei connectieproblemen en geloof me, als ome Jelle en tante Geraldine ervan uitgaan dat je een stuk van degelijke kwaliteit inlevert, schieten de tranen je op zo’n moment in de ogen. Ik hoop dan ook van harte dat de online multiplayer straks niet van dit soort streken uithaalt.</p> <p>Gelukkig heb ik toch een aantal potjes probleemloos kunnen spelen. Hoewel, gelukkig… het idyllische berglandschap dat als decor diende tijdens mijn speelsessie kende ik al uit de singleplayer van H.A.W.X. 2. Nu snap ik dat dit een makkelijke manier is om als ontwikkelaar je multiplayer te voorzien van maps, maar het is allesbehalve verrassend en eigenlijk gelijk een stuk minder leuk.</p> <p>Voorafgaand aan ieder potje valt er te kiezen uit diverse moderne vliegtuigen, die elk anders zijn vormgegeven en net wat sneller of langzamer, wendbaarder of juist wat logger zijn dan andere vliegtuigen. Een leuke toevoeging is dat net als in de singleplayer ook hier experience points worden verdiend door het afknallen van tegenstanders en andere doelen. Die punten kun je vervolgens omzetten in weapon packs, waardoor je langzaam maar zeker iedereen het leven zuur maakt met jouw zelfverdiende duizend bommen en granaten.</p> <p>De makkelijkste manier om vijandelijke vliegtuigen af te schieten is gebruikmaken van het lock-systeem. Als je een vliegtuig enkele seconden in je vizier hebt zorgt een simpele druk op de knop ervoor dat je op dat vliegtuig lockt. Dit betekent echter niet dat de tegenstander meteen verloren is; als hij of zij op tijd wat flares loslaat kunnen deze de aandacht van de hittezoekende raketten afleiden en voortijdig laten exploderen.</p> <p>Dit is allemaal leuk en aardig, maar het verhult allemaal niet dat de multiplayer behoorlijk kaal aanvoelt. Net als in de singleplayer is het knallen tot je een ons weegt en als je ammunitie op is, kun je in de multiplayer zelfs door een groengekleurde ring vliegen om de je wapentuig aan te vullen. Dit is enerzijds goed omdat het spel op deze manier een waar knalfestijn blijft, maar anderzijds is het jammer. Dit omdat het juist ontzettend gaaf zou zijn als je voorzichtig moest omgaan met je ammunitie. Hopelijk zit er in de uiteindelijke versie een optie om de ‘groene cirkel’ uit te schakelen, want daar was in het optiemenu van de previewcode helaas nog niets van te bekennen.</p> <p>Momenteel vliegt Ubisoft Boekarest nog erg op de automatische piloot met de multiplayer van H.A.W.X. 2. Het is dus het te hopen dat andere modi en maps er alsnog een hoogvlieger van weten te maken. Het antwoord weten we op 2 september, de dag dat H.A.W.X. 2 in de winkelrekken ligt.</p>
Voorafgaand aan een gamerelease heb je er vaak bepaalde verwachtingen bij. Goed, slecht, matig, bagger, het kan allemaal. Maar soms zijn er van die games die onder de radar doorvliegen en je bij verschijning volkomen omver blazen. Tom Clancy’s H.A.W.X. 2 valt precies in die categorie. <p>De eerste H.A.W.X. had een paar goede dingen in zich, zoals de vele multiplayermogelijkheden en de sterke graphics, maar kende ook zijn tegenvallende kanten. Zo was de game vreselijk eentonig en had het een supergaar verhaal. Met die dingen het achterhoofd werd er dan ook aan H.A.W.X. 2 begonnen. En toen gebeurde er iets dat ik niet had verwacht: het verhaal intrigeerde, inspireerde en wist me gewoon heel snel vast te pakken, om vervolgens niet meer los te laten. De verhaalvertelling deed me een beetje denken aan een Call of Duty-game waar je de actie vanuit verschillende kanten meemaakt. Je hebt een Russische, Amerikaanse en Britse piloot, die in de verschillende missies een oorlog uitvechten tegen een rebellenleger. En zoals een goed verhaal betaamt, zitten er een paar indrukwekkende plottwists in, die je steil achterover doen vallen.</p> <p>Tegelijkertijd met de verschillende verhaalelementen en piloten, doe je in elke missie compleet andere dingen. Uiteraard zitten er de typische vliegmissies bij, waarbij je simpelweg alles kapot moet schieten. Hierin valt op hoe lekker de vliegtuigen besturen. Ze zijn zeer wendbaar en wanneer een raket op je wordt afgevuurd, heb je altijd met een snelle manoeuvre de mogelijkheid om die te ontwijken. Ook het enorme gevoel voor snelheid, waarbij je bij het accelereren op een gegeven moment door de geluidsbarrière knalt, is uitstekend. Deze missies worden afgewisseld met missies waarbij je vanuit een UAV verschillende omgevingen scant en samenzweerders probeert te ontdekken. En dan heb je nog de missies waarin je legerbataljons moet beschermen.</p> <p>En juist die missies gooien af en toe roet in het eten. Geloof, ik heb met veel plezier de game uitgespeeld, maar soms heb je het gevoel dat je er in een enorme oorlog helemaal alleen voor staat. Of het nou je medepiloten zijn, de Britse marine of een Amerikaans grondleger waar een generaal in Aghanistan jaloers op zou zijn, je moet ze altijd uit de problemen helpen. En dat zorgt er wel eens voor dat je de mist in gaat. Zo ben ik wel eens keihard tegen de grond aangesmakt omdat ik echt als een idioot op grondtroepen moest jagen en toen ik de missie een tweede maal probeerde heb ik mijn duim uit de kom gedraaid omdat ik vijf minuten lang in een dogfight zat. Mijn vijand zat alleen maar flares af te schieten, waardoor ik onmogelijk met mijn hittezoekende raketten op hem kon locken en ik dus als een idioot met mijn machinegeweer zat te schieten. Natuurlijk is tegenstand leuk, maar dit was gewoon een beetje te veel, vooral omdat ik in de tijd die ik aan het gevecht kwijt was, hard nodig had om mijn grondtroepen te steunen. Gevolg: missie – wederom - gefaald omdat het complete grondleger in de tussentijd is weggevaagd.</p> <p>Maar dit is slechts een klein kritiekpuntje in spel dat straalt van het plezier. H.A.W.X. 2 biedt naast veel variatie ook een hoop content. Aan de campagne alleen al ben je een uur of tien kwijt en dan is er nog een hoop extra te doen. Er zijn veel extra modi waarin je jouw vliegkunsten kan tonen. In de Survival-modus probeer je zo lang mogelijk te overleven en daarnaast zijn er een aantal goed uitgewerkte multiplayermodi. Zo is het mogelijk om de campagne coöperatief te spelen en zijn er tevens verschillende versus-modi. Ja, het is een compleet pakketje waar je eens goed voor kan gaan zitten.Conclusie: H.A.W.X. 2 is een verademing ten opzichte van het eerste deel. Veel van de daar gemaakte foutjes zijn weggepoetst en dat betekent dat je getrakteerd wordt op tien uur aan verschillende missies, gegoten in een goed verhaal en tot slot staan sterke elementen uit het eerste deel zoals de sterke graphics en veel mutliplayermogelijkheden nog fier overeind. Hier en daar is er een klein schoonheidsfoutje te bespeuren, maar dat mag de pret zeker niet drukken.</p>