Tomb Raider: Anniversary is een remake van de allereerste Tomb
Raider-game uit 1996. Je gaat in deze game dus weer met Lara Croft
op avontuur. Ze wordt ingehuurd door een machtig syndicaat dat een
mythisch object (de Scion) wil hebben. Je komt er echter snel
achter dat je wordt gebruikt en onderdeel bent van een complot.
Lara besluit het heft in eigen hand te nemen en het mysterie achter
het eeuwenoude artefact te ontrafelen.
Omdat Anniversary een remake is zul je oude schurken weer
tegenkomen: wolven, vleermuizen, velociraptors en als klap op de
vuurpijl de reusachtige T-Rex. In deze versie is de kunstmatige
intelligentie van je vijanden echter flink verbeterd en reageren ze
realistischer dan ooit. Alle bekende omgevingen uit het origineel
zijn terug. Je gaat dus weer op onderzoek uit in Griekenland, Peru,
Egypte en andere landen. Uiteraard ziet alles er dit keer, meer dan
tien jaar na het origineel, een stuk beter uit.
Uiteraard moet Lara ook in deze game veel klimmen en klauteren en
dit keer heeft ze daarvoor een extra hulpmiddel: de 'grappling
hook'. Hiermee kan ze op plekken komen waar ze nooit eerder is
geweest. Tijdens je tochten zul je regelmatig op geheime paadjes
stuiten. Meestal leiden deze wegen naar verborgen voorwerpen
waarmee je extra opties kunt vrijspelen, zoals nieuwe outfits voor
de rondborstige heldin.
Recensie(s)
Toen ik laatst de recensie schreef van Tomb Raider:
Anniversary voor de PSP kwam ik tot de conclusie dat het een goede
game was, maar dat ik hem speelde op het verkeerde platform. De PSP
was simpelweg niet geschikt en je zou hem gewoon op de console
moeten spelen. Zo’n statement moet je eigenlijk voor jezelf houden,
want slechts een paar weken later lag de Wii-versie in de
brievenbus. Of ik mijn stelling even wilde verdedigen…
<p>Met alle liefde begin ik opnieuw aan Anniversary. Tenslotte
hebben we het over een remake van een van de beste games ooit,
namelijk het eerste deel uit de Tomb Raider-serie, die pak hem beet
elf jaar geleden uitkwam. Het verhaal gaat dus opnieuw over de
mysterieuze ‘Scion of Atlantis’ en het is aan Lara om het avontuur
tot een succes te brengen. Terwijl je de Britse schone leidt door
donkere grotten en indrukwekkende tempels zul je moeten klimmen en
klauteren, een halve dierentuin tot pulp schieten en puzzels
oplossen tot je een ons weegt. Dit is Tomb Raider zoals het hoort
te zijn!</p>
<p>“Ok, stop met schrijven en plak er een 9 op..” Ik hoor het je
denken en was het maar zo makkelijk. Het is nu alleen mijn taak als
recensent om je te vertellen hoe de ontwikkelaar van een geweldige
game een teleurstelling heeft weten te maken. Misschien een
tikkeltje overdreven, maar er zullen momenten zijn dat je die
verdomde Wiimote al vloekend naar je tv wilt gooien. De besturing
in deze versie laat namelijk heel wat te wensen over en dan bedoel
ik ook echt heel wat. Simpel gezegd beweeg je Lara met de Nunchuck
en je gezichtsveld met de Wiimote. Hou de C-knop ingedrukt om de
camera te verplaatsen wanneer je de Wiimote beweegt en de Z-knop om
te mikken op je vijanden. Een enkele druk op de C-knop centreert de
camera achter je en met Z kun je tevens locken op je doelwit.
Klinkt makkelijk toch?</p>
<p>Helaas is er heel wat mis met dit systeem, zeker als je wordt
aangevallen door hongerige wolven die nog nooit van Sonja Bakker
hebben gehoord. De target lock doet namelijk vrij weinig. De camera
zal het doelwit meestal niet achtervolgen, waardoor je soms niet
kunt zien waar zo’n wolf ineens gebleven is. Raak schieten is ook
een hele klus, want je zult wel moeten richten op je tv en met je
vijand buiten beeld moet je van goede huize komen om nog een kogel
in de juiste richting te krijgen. Het enige wat de lock dus
eigenlijk doet is de camera vastzetten, maar met bewegende dieren
heb je daar niets aan en is paniek en frustratie het enige dat
rest. Zelfs de welbekende vleermuizen zorgen voor een onmogelijk
potje Duckhunt dat door de duivel ontworpen lijkt te zijn.</p>
<p>Het combat-systeem werkt dus voor geen meter, maar dat is niet
het enige probleem dat ik heb met de besturing. Om de camera te
draaien moet je de C-knop gebruiken in combinatie met het bewegen
van de Wiimote. In theorie geen probleem, maar in de praktijk
blijkt je cursor overgevoelig te zijn en gooi je al snel de camera
alle kanten op. Wellicht een kwestie van wennen, maar het bevordert
zeker het speelplezier niet en je zult de camera vaak goed moeten
plaatsen voor je een sprong waagt. Mis springen is meestal dodelijk
en er recht voor gaan staan en centreren is ook al geen oplossing.
De lieftallige Miss Croft wil namelijk niet altijd luisteren naar
de bevelen die je haar met de analoge stick geeft. Zo zul je vaak
de camera schuin zetten voor een sprong en daarna schuin de andere
kant op als je Lara iets probeert te draaien. Het vergt daardoor te
veel inspanning iedere sprong voor te bereiden en dat haalt het
tempo regelmatig uit het spel. Mocht je sprong na al dat werk toch
niet helemaal perfect zijn, dan verliest Lara haar evenwicht. Je
kunt je grip hervatten door de vierpuntdruktoets te gebruiken, maar
mijn duim was in ieder geval niet lang genoeg om daar te komen
vanaf de A-knop. Leuk hoor, zo’n Wii-controller, maar ergonomisch
is hij niet altijd.</p>
<p>Gelukkig kent deze Wii-versie ook wat positieve kanten. Grafisch
is er weinig op deze Playstation 2-port aan te merken en de kleine
puzzeltjes die je met de nieuwe besturing dient op te lossen zijn
goed geïntegreerd. Een tandwiel zal bijvoorbeeld handmatig op de
juiste plek geplaatst moeten worden en sommige deuren gaan pas open
wanneer je een aantal symbolen in de juiste volgorde plaatst. De
Quick Time Events zijn op hun beurt voor het eerst weer
interessant, nu je bewegingen moet maken in plaats van knoppen
indrukken. Het voelt fris en nieuw, precies wat je van de besturing
in de rest van de game had willen zien. Verder zijn de laadtijden
gelukkig niet langer dan enkele seconden, zodat je snel verder kunt
gaan met schatroven.Conclusie: Tomb Raider: Anniversary blijft in
zijn kern een ijzersterke game. De puzzels, omgevingen en het
verhaal blijven overeind, ondanks de irritante besturing die de
Wii-versie met zich meebrengt. Zoals ik eerder al zei had ik een
dubbel gevoel bij Anniversary op de PSP. De game was goed, maar hij
hoorde thuis op de console. Nu wil ik daar graag op terug komen en
zeggen: niet deze console. Heb je een PS2, een PC of een Xbox 360,
dan kun je Tomb Raider: Anniversary met een gerust hart aanschaffen
voor een van die platformen. Bezit je niets van dat alles, dan kun
je Anniversary een kans geven, maar zeg niet dat ik je niet
gewaarschuwd heb wanneer je de controller door je kamer gooit.</p>