Vet Hard

Recensie(s)

Je moet het de makers van Vet Hard nageven: ze hebben ons gewaarschuwd. Hun film is behoorlijk vet, en geregeld snoeihard. Het is ook de beste Hollandse actiefilm sinds Dick Maas uit beeld is verdwenen. 

Nederlandse cinema en actie: zelden was het een gelukkig huwelijk. Er zijn hier inmiddels zoveel keurige literatuurverfilmingen gemaakt dat we vanzelf zijn gaan geloven dat wij geen auto-achtervolgingen kunnen ensceneren. Onzin natuurlijk: breng een behoorlijk script, een enthousiaste regisseur en een aardig budget bij elkaar, dan moet het lukken. En het is gelukt in het geval van Vet Hard. Het scriptidee kwam uit Denemarken, waar een zwarte komedie over autodieven volle zalen trok. De regisseur (Tim Oliehoek) gold al enkele jaren als veelbelovende jonge hond, en het budget was in elk geval hoog genoeg om iedereen in Nederland die verstand heeft van wapens, explosieven en stunts bijeen te brengen.

Het geheime wapen van Vet Hard heet echter Jack Wouterse. Nederlands meest fysieke acteur mag hier anderhalf uur grommen, meppen en vloeken, en doet dat met zoveel overtuiging dat je aan het eind nog steeds geen hekel aan hem hebt. Een knappe prestatie, want de criminelen uit Vet Hard zijn geen lieverdjes. Naast juwelenrover Bennie (Wouterse) hebben we Mast, zijn pleegvader en criminele voorbeeld en Milo, een gangster van het onbetrouwbaarste soort. En dan is daar nog Koen (Kurt Rogiers), Masts biologische zoon. Veroordeeld wegens moord en verkrachting, in die volgorde. Als Bennie uit de bak komt en hoort dat Mast stervende is, wil hij per se diens laatste wens in vervulling doen gaan: Koen helpen ontsnappen. Dat lukt, maar het is dan ook zo’n beetje het enige wat goed gaat in de film.

Als we na een gevangenisuitbraak, een bankoverval, twee autoachtervolgingen, een geldtransportroof en een stuk of wat moorden de balans opmaken zien we het volgende resultaat. Actie: dik okay, geen saai moment in de film te bekennen. Humor: hard en cynisch, maar de grappen blijven komen en het ‘ambulance komt zo’-moment is goud waard. Vrouwelijk aandeel: hmm, hier laat de film wat steken vallen. De enige vrouw die met respect behandeld wordt is een auto, Betsy. Script: had ook wel wat bijstelling kunnen gebruiken. Want wat spoken De Mol en Jansen hier in hemelsnaam uit? Toch is de eindscore positief: een energieke en opwindende jongensfilm met een venijnig zwart randje.

© Copyright Preview Filmmagazine BV