Viking - Battle for Asgard

De godin Hel, dochter van onruststokende god Loki, is verbannen uit het hemelse rijk Asgard, omdat ze Odin’s leiderschap tartte. Woedend om haar lot, gaat ze er opuit om de eeuwenoude wolfgod Fenrir bevrijden. Volgens legendes zal dit Ragnarok veroorzaken, de apocalyptische strijd die Asgard en de Goden zal vernietigen. Met haar leger van vikingstrijders die ze heeft doen herleven, marcheert Hel naar het nietsvermoedende sterfelijke rijk Midgard .

De dochter van Odin, Freya, godin van liefde en wijsheid, krijgt de taak om Hel te stoppen en de toekomst van de mensheid te redden. Hiervoor is ze op zoek naar een kampioen, een krijger die het tij in deze oorlog kan keren. Ze verkiest Skarin, een grootse maar verontruste krijger, die onwetend is over de ware reden waarom de Goden hem hebben verkozen en midden in hun bittere oorlog hebben geworpen.

De spelwereld van Viking: Battle for Asgard bestaat uit drie grote Noorse eilanden die vrij begaanbaar zijn. Hierin kun je als Skarin op onderzoek uit, dingen ontdekken, op zoektocht gaan en je volk bevrijden. Als je andere Vikings bevrijdt moet je hun vertrouwen winnen en vervolgens aan hun zijde strijden in epische en grootschalige titanengevechten tussen machtige goden en gewone mensen. Deze gevechten zijn erg bruut van aard. Zo is het mogelijk om ledematen van tegenstanders af te hakken met vele dodelijke aanvalsbewegingen. Bovendien heb je de beschikking over mythische krachten. Je kunt draken temmen en hun opdracht geven je tegenstanders in brand te zetten.

Recensie(s)

Loki heeft het Viking-thema voor me verpest. Tenminste, dat denk ik, want mijn eerste gevoel bij Viking: Battle for Asgard, een nieuwe game van The Creative Assembly, was vooral negatief. Op de een of andere manier doet Noorse mythologie me niks en aangezien de God Loki ook een (verhaaltechnische) rol speelt in de game, is die negatieve link ook al snel gelegd. Jammer, want volgens mij ga ik dit spel met plezier spelen over een paar maanden.<br/>Vooraf had ik trouwens ook huiveringen uit een andere hoek. De ontwikkelaar, vooral bekend dankzij de succesvolle Total War-serie, heeft in het verleden ook al een non-RTS gemaakt genaamd Spartan: Total Warrior, en dat was geen slechte game (8+), maar deed mij eigenlijk bar weinig. Vandaar dat ik het concept van een nieuwe game op hack & slash basis niet echt zag zitten. Viking: Battle for Asgard (kortweg: Viking) heeft mij dan ook positief verrast. En dat komt vooral omdat we hier niet te maken hebben met een pure hack & slash, maar meer met een third person free roaming action/adventure hank & slash. Ofzo.<br/><br/>Je begrijpt het al: in Viking heb je nogal wat vrijheid. Globaal gezien is het spel opgedeeld in twee delen: de missies die je uitvoert met Skarin en de grootschalige gevechten waarin Skarin zijn leger aanvoert in strijd tegen het leger van de slechterik, niemand minder dan de gemene godin Hel. Hel, dochter van de ook al zo vervelende god Loki, is verbannen uit het hemelse rijk Asgard, omdat ze de positie van oppergod Odin ondermijnde. Uit woede formeert ze een leger en gaat ze op pad om de wolfgod Fenrir te bevrijden, en op haar weg komt ze door Midgard heen, waar Skarin en zijn volk wonen. Als meest voor de hand liggende kampioen moet Skarin, in opdracht van de godin van de liefde, Freya, het vuile werk opknappen. Dat zie je natuurlijk aankomen…<br/><br/>Maar goed, terug naar die verdeling tussen missies en gevechten. Het interessante aan de missiestructuur is dat je altijd toewerkt naar een bepaald groot gevecht. Door missies uit te voeren kun je die gevechten makkelijker maken. Bepaalde missies zijn daarin verplicht, omdat je anders simpelweg niet verder kunt met je leger, maar veel opdrachten zijn optioneel en puur bedoeld om je een strategisch voordeel te geven. Dat kan echt van alles zijn, van het verkennen van een vijandelijk kamp tot het vinden van nieuwe wapens of andere handige dingen. De wereld, bestaande uit drie grote eilanden, is trouwens volledig dynamisch. Dat betekent dus dat jij tijdens een missie een en ander kan uitmoorden of kapot maken en die soldaten of dat muurtje zie je dan later ook niet meer terug. Ook ‘leeft’ de wereld als jij je er even niet mee bemoeit; de vijand voert patrouilles uit, in de dropen zijn mensen bezig met hun ding, en ga zo maar door.<br/><br/>De missiestructuur spreekt verder redelijk voor zich. Uiteindelijk kom je dus terecht bij een gevecht en dan begint wat mij betreft het vetste deel van de game. De grote gevechten die je kent uit de Total War-serie keren hier – in beperkte mate – terug. Jij rent als kampioen tussen jouw soldaten door, gaat een één tegen één gevechten aan tegen de kampioen van de vijand en schakelt al vechtende strategische punten uit. Zo moet jij ervoor zorgen dat de Shamans van de tegenstander, die nieuwe soldaten kunnen oproepen, uitgeschakeld worden. Om dat te kunnen doen ben je natuurlijk wel een klappie sterker dan de rest en heb je bovendien van legendarische krachten. Je kunt namelijk draken gebruiken in je gevechten. Door ze tijdens missies te temmen kun je ze inroepen en gevechten en dat levert uiteraard een gigantisch voordeel op; een draak kan met één aanval een complete vijandelijke linie platleggen of een ondoordringbare muur vernietigen.<br/><br/>De afwisseling in Viking: Battle for Asgard is een goede methode om ervoor te zorgen dat de verveling niet snel toeslaat. Dat was iets wat me in een pure hack & slash als Spartan: Total Warrior tegenstond. Door de free roaming- en adventure-elementen biedt Viking een compleet andere spelervaring. Dat kun je begin 2008 zelf ervaren, als de game voor de PlayStation 3 en de Xbox 360 uitkomt.
Het hack 'n slash-genre is nou niet bepaald een genre dat elk jaar op revolutionaire manier vernieuwd wordt. Zo was ik dol-enthousiast na het zien van de eerste beelden van Ninja Gaiden 2, maar op een paar nieuwe wapens na is de opzet van game compleet hetzelfde. "Never change a winning team" gaat prima op voor dit genre, getuige de 9- die Devil May Cry 4 onlangs nog scoorde. Toch proberen sommige ontwikkelaars iets nieuws te doen, zo ook de ontwikkelaar van Viking: Battle for Asgard. "Waarom altijd maar die standaard-levels waarbij je van punt A naar punt B moet lopen? We maken die game gewoon free roaming!"<br/>Een free roaming hack ’n slasher dus, zou dat wel werken? Ik denk dat het prima kan werken, maar in Viking is het allemaal wel erg matigjes uitgewerkt. De worldmap doet vermoeden dat je over een enorm eiland loopt, maar al snel kom je erachter dat je binnen twee minuten van het ene dorpje naar het andere loopt. Gemiste kans dus. Daarnaast kun je de hele spelopzet ook niet echt ‘vrij’ noemen. In Viking is het namelijk de bedoeling dat je de drie verschillende eilanden van Midgar bevrijdt van de kwaadaardige Legion. Dit doe je door stapje voor stapje steeds meer Vikingen te bevrijden uit Legion-kampen, om zo een leger op te bouwen dat groot genoeg is om in te zetten in een grote eindstrijd waarbij een fort van de Legion belegerd moet worden. Hoewel je nog enige keuze hebt in het bepalen welk kamp je als eerste wil benaderen, komen al deze quests voornamelijk op hetzelfde neer; dood alle Legion-soldaten, bevrijd de Vikingen.<br/><br/>Gelukkig zit het met de gevechten wel snor. Je hebt een setje combo’s, een paar magische aanvallen en een aantal zeer gruwelijke finishing moves. Bij die finishing moves vliegen de ledematen je werkelijk om de oren. Er zit genoeg uitdaging in de gevechten, maar daarbij is het wel belangrijk dat je genoeg blokt, anders leg je snel het loodje (zeker tegen meerdere tegenstanders). Wel vind ik de snelheid waarmee je de camera draait iets te snel, en dat is in het optiemenu helaas niet aan te passen.<br/><br/>De ontwikkelaar van Viking is The Creative Assembly, die we kennen van de Total War-reeks. Dit merk je vooral tijdens de enorme slagvelden die als ‘eindbaasgevechten’ dienen. Als je op een gegeven moment genoeg Vikingen verzameld hebt voor je leger en je een draak tot je beschikking hebt, kun je met een simpele druk op de knop in de worldmap het grote fort van de Legion bestormen. Hier sta je werkelijk met wel honderd man op de vijand in te hakken. Het is wel jammer dat er hier weinig strategie aan te pas komt, iets dat je toch zou mogen verwachten van een ontwikkelaar als The Creative Assembly. Eigenlijk zou je deze gevechten, hoewel ze best episch aanvoelen, eerder als chaotisch en kort kunnen omschrijven. Frustrerend wordt het zelfs op het moment dat je een kamp geruisloos moet infiltreren. Je hebt geen moves waarbij je tegen muren aan kunt plakken, en aangezien de camera soms niet helemaal meewerkt word je binnen de kortste keren opgemerkt. Zou geen probleem moeten zijn, maar ben je eenmaal opgemerkt, dan staan er binnen de kortste keren twintig soldaten om je heen, en rest je als speler niks anders dan maar opnieuw te beginnen.<br/><br/><br/><br/>De game ziet er prima uit, maar de omgevingen zijn wel wat inspiratieloos. Het zijn toch voornamelijk grote grasvlaktes, bossen, grotten en rustige bergdorpjes waar je doorheen loopt. Ook zijn de schaduw- en lichteffecten op de personages niet helemaal in orde. Ook de audio viel me een beetje tegen. Kijken we naar een God of War, waarin de stemmen en bombastische muziek werkelijk bijdroegen aan de ervaring, dan is dat een enorm verschil met Viking. Zo ontbreekt er gewoon heel vaak muziek als je door de omgevingen loopt, en heeft hoofpersoon Skarin geen stem. Nu is een stem natuurlijk niet noodzakelijk (kijk naar The Legend of Zelda), maar ik voelde toch geen echte binding met Skarin. De tussenfilmpjes, die overgoten zijn met een comic-sausje, zitten dan wel weer goed in elkaar.<br/><br/>Conclusie: Ik noem nu een heleboel punten op die me stoorden tijdens het spelen, maar dat heeft voornamelijk te maken met het feit dat ik onlangs gewoon een hele hoop goede hack ’n slash-games gespeeld heb, en dan met name de God of War-serie. Daarbij valt Viking een beetje in het niet, maar de game is weldegelijk een hartstikke vermakelijke game. Zolang je je gewoon niet teveel bezig houdt met het verhaal, is het heerlijk om lekker hersenloos Legion-soldaten van hun armen, benen en hoofden te ontdoen. Binnen zijn genre is Viking misschien dan niet de beste keuze van het moment (die eer gaat naar Devil May Cry 4), maar op zichzelf is het een hele degelijke en vermakelijke actiegame.