Waarheid En Wetenschap

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Twee verhandelingen uit ± 1893. De 1e, een uitgebreide versie van Steiners dissertatie, is strikt, de 2e in hoofdzaak filosofisch. Tegenover het (neo)kantianisme, dat stelt dat de ware werkelijkheid onkenbaar is en dat onze kennis subjectief is (agnosticisme en subjectivisme), ontvouwt S. zijn eigen kennistheorie. Ervan overtuigd 'dat in ons weten de diepste kern van de wereld zich uitspreekt' begrijpt S. de mens, 'de actieve medeschepper van het wereldproces', als vrije geest in wording. Hij maakt theoretisch aannemelijk, dat voor ons denken alles bereikbaar is wat nodig is om de wereld te doorgronden. In de 2e tekst werkt S. dit uit in de richting van de antroposofie. S.' kennistheorie ligt aan de basis van zijn antroposofie, zoals vooral wijsgerig geschoolden zullen opmerken. Een helder nawoord schetst S. als filosoof.
(Biblion recensie, J. Kleisen.)