Waterdicht

Recensie(s)

Originaliteit kun je Vlaamse dichteres-kunstenares Lies Van Gasse (1983) niet ontzeggen. Zij verscheen in 2008, en meteen succesvol, als dichteres met 'Hetzelfde gedicht steeds weer'. Nu presenteert zij een 'graphic poem' (de dichterlijke variant van de graphic novel) over een walvisvaarder die zich gaandeweg vereenzelvigt met zijn prooi en tot moreel nobelere inzichten komt. Ze gebruikte daarvoor het poeziedebuut uit 1994 van collega Peter Theunynck die hiervoor een aangepaste versie maakte, versneed de strofen en gaf ze een onderkomen in monochroom afgedrukte tekeningen. Fascinerend is op de eerste plaats het verschuivend perspectief. Maar ook de poezie, die prachtige beeldspraak kent, mag er zeker wezen. Alleen, de flarden tekst worden visueel gehinderd in plaats van ondersteund door het overwegend zwaar aangezette lijnenspel. Tegelijk komen de vormen slap, vaak zelfs doelloos over, terwijl de handgeschreven tekst daarentegen fijn weergegeven is, te fijn voor dit machtsspel. Ook kwantitatief domineert het tekenwerk de poezie in dit 'graphic poem'. Jammer want het uitgangspunt heeft veel meer te bieden dan deze uit balans geraakte versie.

Albert Hagenaars