Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu
roman over autisme
Nederlands - Paperback
286 pagina's | Schrijverij Mooi Mens | september 2010
4.7 van de 5 (7 reviews)Op werkdagen besteld, binnen 1-2 werkdagen in huis.
4 mei 2011 | Door: Lieke67 | 40-49 jaar | Winsum
Hoewel ik het boek Moederen met autisme beter geschreven vind, is dit boek ontroerend en herkenbaar voor mij. Sigrid beschrijft heel goed de wereld van autisme, ook dit boek was weer een en al herkenning, soms kon ik niet verder lezen omdat het me teveel aangreep.
Pluspunten:
meeslepend verhaal
Minpunten:
simpel taalgebruik
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
13 december 2010 | Door: Esselink | 60-69 jaar | Apeldoorn
Geroerd door het aangrijpend begin had ik moeite om het boek niet in een keer uit te lezen. De maatschappij is telkens weer oprecht geschokt als we lezen over ouders die hun kinderen ombrengen. Het verhaal over Jolanda zet de deur op een kier open om eens te kijken in de wereld van een autist en hoe een moeder er toe kan komen haar baby iets aan te doen.
Michelle is een autistisch meisje dat op school door de leerkrachten niet wordt begrepen. Onder aanvoering van haar zus wordt ze door haar klasgenootjes dagelijks gepest. Zelfs in de veilige huiselijke omgeving gaat het pesten door onder het motto: ‘Je moet tegen een grapje kunnen.’
Als Michelle door onmacht en onbegrip in een psychose raakt wordt ze opgenomen in een psychiatrische instelling. Haar psychiater weet met veel geduld tot haar door te dringen en krijgt daarbij hulp van zijn secretaresse. Na geruime tijd neemt ze haar studie voor het HAVO diploma weer op en ze neemt een baantje aan in de huishouding. Dan doet Michelle een schokkende ontdekking over haar moeder. Ze wil geen contact meer met haar hulpverleners en sluit zich volkomen af. Uiteindelijk weet men door een list Michelle te bereiken.
Sigrid Landman heeft met haar roman over “Wegens Familieomstandigheden Gesloten” een belangrijke bijdrage geleverd aan inzicht in de voortdurende tweestrijd waarin een autist kan verkeren. In onze maatschappij komt autisme regelmatig voor. Een gebroken been, verkoudheid of andere bekende ongemakken worden onmiddellijk gezien. Autisme is voor een buitenstaander moeilijk te herkennen. Alleen daarom is dit vlot geschreven boek een aanrader.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Selecteer één of meer kenmerken:
4 mei 2011 | Door: Lieke67 | 40-49 jaar | Winsum
Hoewel ik het boek Moederen met autisme beter geschreven vind, is dit boek ontroerend en herkenbaar voor mij. Sigrid beschrijft heel goed de wereld van autisme, ook dit boek was weer een en al herkenning, soms kon ik niet verder lezen omdat het me teveel aangreep.
Pluspunten:
meeslepend verhaal
Minpunten:
simpel taalgebruik
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
13 december 2010 | Door: Esselink | 60-69 jaar | Apeldoorn
Geroerd door het aangrijpend begin had ik moeite om het boek niet in een keer uit te lezen. De maatschappij is telkens weer oprecht geschokt als we lezen over ouders die hun kinderen ombrengen. Het verhaal over Jolanda zet de deur op een kier open om eens te kijken in de wereld van een autist en hoe een moeder er toe kan komen haar baby iets aan te doen.
Michelle is een autistisch meisje dat op school door de leerkrachten niet wordt begrepen. Onder aanvoering van haar zus wordt ze door haar klasgenootjes dagelijks gepest. Zelfs in de veilige huiselijke omgeving gaat het pesten door onder het motto: ‘Je moet tegen een grapje kunnen.’
Als Michelle door onmacht en onbegrip in een psychose raakt wordt ze opgenomen in een psychiatrische instelling. Haar psychiater weet met veel geduld tot haar door te dringen en krijgt daarbij hulp van zijn secretaresse. Na geruime tijd neemt ze haar studie voor het HAVO diploma weer op en ze neemt een baantje aan in de huishouding. Dan doet Michelle een schokkende ontdekking over haar moeder. Ze wil geen contact meer met haar hulpverleners en sluit zich volkomen af. Uiteindelijk weet men door een list Michelle te bereiken.
Sigrid Landman heeft met haar roman over “Wegens Familieomstandigheden Gesloten” een belangrijke bijdrage geleverd aan inzicht in de voortdurende tweestrijd waarin een autist kan verkeren. In onze maatschappij komt autisme regelmatig voor. Een gebroken been, verkoudheid of andere bekende ongemakken worden onmiddellijk gezien. Autisme is voor een buitenstaander moeilijk te herkennen. Alleen daarom is dit vlot geschreven boek een aanrader.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
25 oktober 2010 | Door: ellenviel | 30-39 jaar
Ik geloof absoluut dat dit 2e boek van Sigrid Landman een succes gaat worden. Het leest zo lekker weg en het is zo gruwelijk spannend. Hoe vaak ik dacht: sufferd waarom doe je dat nou. De spanning loopt steeds verder op en uiteindelijk komt het goed, maar niet zo’n zoetsappig happy end. Streekroman lezers zullen het misschien een moeilijker boek vinden, maar het is zo levensecht beschreven. Het is zo heerlijk auti! Juist in dit boek komt het leed van autisme zo duidelijk naar voren. Daar waar niet-autisten denken van ‘sjonge zeg, doe niet zo ingewikkeld’ krijgt de lezer op die momenten heel helder inzicht in het denkpatroon van Michelle, de autist! Ik hoop dat dit boek voor veel mensen een eye-opener is. Zo zal ik het boek dan ook aanraden aan veel mensen in mijn omgeving. Mensen die met een autistisch gezin te maken hebben begrijpen vaak niet goed wat het probleem is. Juist dat beschrijft dit boek zo duidelijk.
Maar ook het thema pesten wordt hier onomwonden onder de loep genomen. Sigrid beschrijft dit zo helder. Je voelt de pijn en het verdriet.
Hoewel het boek makkelijk leest heb ik hem soms weg moeten leggen omdat het me zo diep trof.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
24 oktober 2010 | Door: SaskiaSchouten | Harderwijk
Dit is een bijzondere roman, aangrijpend en meeslepend. Hoewel het boek door de vlotlezende schrijfstijl uitnodigt tot doorlezen, moest ik het af en toe wegleggen, vanwege de realistische beschrijving van de pesterijen die Michelle moest ondergaan en de psychoses.
De auteur, zelf autistisch, heeft op een heldere, duidelijke manier de gevoelens van een autistisch meisje beschreven. Als je niets van autisme afweet, ben je na het lezen van dit boek volledig op de hoogte.
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
13 oktober 2010 | Door: Jootje77 | 30-39 jaar | Utrecht
Terwijl ik niet een duidelijk beeld had van wat autisme nu eigenlijk precies is, heb ik na het lezen van dit boek er een heel duidelijk beeld van gekregen. Langzaam worden de problemen van Michelle ontvouwen, waardoor je zelfs als leek zijnde haar goed snapt. De pesterijen met het effect daarvan zijn erg goed beschreven en ik geloof dat elke lezer sympathie zal hebben voor moeder Jolanda, die vroeger een vreselijke daad heeft begaan, maar dat uit liefde deed. Je hoopt al lezende dat het goed komt en Michelle haar misverstanden inziet. Ik merkte trouwens erg goed dat de schrijfster zich flink heeft ingeleefd en heel goed weet waar ze over heeft en dat goed in woorden weet te vertalen. De titel vind ik trouwens ook erg origineel en toepasselijk!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
9 oktober 2010 | Door: MarijevanDongen | 30-39 jaar
Sigrid is m.i. vooruit gegaan qua schrijven t.o.v. 'moederen met autisme'. Dat laatste was meer herkenbaar voor mij maar dit is dan ook een roman.
Het is een heel prettig leesbaar en mooi verhaal.
Duidelijke verhaallijnen waarin heel subtiel het autisme van de verschillende personages naar voren komt.
Een aanrader om te lezen, Sigrid mag trots op zichzelf zijn met dit tweede boek!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
6 oktober 2010 | Door: WilmaJansen
Met 'Wegens familieomstandigheden gesloten' heeft Sigrid Landman weer een knap stukje werk afgeleverd. Het woordje 'roman' maakte me even huiverig dit boek aan te schaffen, maar het overtrof mijn stoutste verwachtingen. Op een huiveringwekkend beklemmende manier weet Landman de spanning op te voeren en door haar vlotte, goed toegankelijke schrijfstijl weet ze de lezer aan het boek gekluisterd te houden. Ongemerkt neemt ze de lezer mee in de 'wereld die autisme heet'. Messcherp beschrijft ze de eenzaamheid van Michelle, die niet begrepen en gepest wordt. Ook de persoon van moeder Jolanda is goed neergezet. Het verhaal zou zomaar gebeurd kunnen zijn. In het boek staat dat het autobiografische elementen bevat en dat is zeker te merken; Landman kan zich wel heel goed inleven. Het autistisch zijn van de hoofdpersonen wordt niet met heel veel woorden benoemd, maar je leest het tussen de regels door. Veel onbegrip en misverstanden maken het verhaal echt spannend. Je vraagt je af hoe dit ooit weer goed kan komen en door het abrupte einde, kun je het boek niet weg leggen voordat de laatste bladzijde gelezen is.
Het enige nadeel dat ik kan bedenken is, dat je niet om 10 uur 's avonds moet beginnen dit boek te lezen. Dan slaap je namelijk de hele nacht niet meer! (waardoor ik nu dus doodmoe ben)
'Moederen met autisme' vond ik al heel bijzonder, maar dit nieuwe boek is zeker zo goed, zo niet beter. Ik hoop dat Sigrid Landman nooit stopt met schrijven!
Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?
Alle bestsellers
binnen 1 werkdag in huis!
Ga naar het hoofdmenu Ga naar het paginamenu Ga naar het begin van deze pagina