Wie was mijn moeder?

Recensie(s)

NBD|Biblion recensie
Zoals zovele holocaust-overlevenden praatten de Poolse ouders van de Canadese schrijfster (1946) nooit over hun oorlogservaringen. In haar jeugd hoorde zij wel verhalen, maar kon die niet plaatsen. Als haar vader is overleden en haar moeder verward raakt, realiseert zij zich dat zij haar geschiedenis mist en gaat daarnaar op zoek, in de hoop sporen te vinden in de vorm van verhalen, maar ook geboorte- en trouwakten. Zij praat met kennissen van haar ouders en stukje bij beetje kan zij de puzzel invullen, wordt het soms vreemde gedrag van haar ouders duidelijk. Maar niet helemaal, want die officiële papieren zijn er domweg niet (meer). En geen spoor van een zeer dappere oom, door wiens koelbloedige optreden de familie uit de klauwen van de nazi's kon blijven. Zij wil zo de geschiedenis 'een gezicht geven', omdat zij zich stoort aan de geschiedschrijving die zich alleen bezig houdt met groeperingen. Knap geschreven verslag van een zoektocht zoals zovelen van de tweede en derde generatie die ondernemen. Ook voor de lezer vallen successievelijk de puzzelstukjes op hun plaats en blijven een aantal niet ingevulde vakjes open. Volle bladspiegel.
(Biblion recensie, M.G. van Mourik)