Wij Eisen Les !

Wij eisen les! bevat Truijens' beste columns, beschouwingen en reportages over leren en lezen, moederschap en opvoeding. Kritisch, scherp,
vol zelfspot, maar nooit zwartgallig.
Leerlingen gaan de straat op met spandoeken waarop staat: 'Wij eisen les!!!' Onderwijsvernieuwingen als het nieuwe leren, de basisvorming en
het Studiehuis draaiden grotendeels op een mislukking uit. Kritische leraren krijgen door hun management een zwijgplicht opgelegd. Hoogleraren
klagen over de treurige basiskennis van hun eerstejaars. mbo's schaffen het vak Nederlands af. Pabo-studenten zakken massaal voor reken- en
taaltoetsen. Ouders stappen naar de rechter om een plaatsje voor hun kind op een gymnasium te eisen. Leraren voelen zich overbelast en onderbetaald.
Er dreigt een kolossaal lerarentekort. Een parlementaire onderzoekscommissie
stelt vast dat de overheid het onderwijs 'ernstig heeft verwaarloosd'.
De afgelopen jaren was onderwijs in Nederland regelmatig voorpaginanieuws.
Niet goed voor een land dat zo graag een kenniseconomie wil zijn. Alleen de commerciële onderwijskundige adviesbureaus deden gouden
zaken. Zij drongen aan op nóg meer vernieuwing.
En de ouders? Hoe vinden zij een school waar hun kind het niet alleen gezellig heeft, maar ook iets leert? Is vrijheid van onderwijs een wassen
neus, nu de monocultuur van het 'competentiegerichte leren' oprukt? Of kan het, nu het dieptepunt is bereikt, alleen maar beter gaan? In Wij eisen
les! neemt Aleid Truijens de vernieuwingsdrift en alle gevolgen daarvan genadeloos onder de loep.

Recensie(s)

Kloeke bundel opinierende columns die eerder verschenen in de Volkskrant (1998-2008) over onderwijs, opvoeding, leescultuur, ouderschap en kritische levensliefde. De bundel is opgesplitst in twee delen: 'Stofwolken en krijtstrepen' over onderwijsvernieuwing, veranderingen, de rol van ouders en leerlingen binnen die processen en 'Groot worden in Nederland' over opvoeding en cultuur, dilemma's en keuzes ten aanzien van ouderschap, samenleven met puberende kinderen. De columns bezitten een kritische toon, zijn in hoge mate opinierend en zijn tegelijkertijd (ook wat betreft de wat oudere bijdragen) nog steeds actueel. Het lukt de auteur om standpunten met argumenten voor en tegen op een begrijpelijke, doeltreffende, vaak humoristische wijze neer te zetten. Voor de Volkskrantlezer die bekend is met haar stukken is deze bundeling een verrijking: wat nu expliciet opvalt, is het patroon van thema's dat hele reeksen columns met elkaar verbindt, zoals: 'Heerlijke Nieuwe School', 'De bejubelde professional', 'Lezen & Schrijven'. De toon is waakzaam, relativerend, eerlijk, vasthoudend en liefdevol. De auteur neemt, wars van mode en waan van de dag, het op voor kinderen die nog wat te leren zouden moeten hebben op school en in het leven. Vol ergerniswekkende herkenning en leesplezier.<br/><br/>Mart Seerden