Zwart Water

Beschrijving

Volledige beschrijving

Inkijkexemplaar (1)

Alle reviews (10)

Gemiddelde beoordeling:

 Weer een pareltje!

2 november 2010 | Door: Woodstock | 50-59 jaar

Met een diepe zucht heb ik Zwart Water dicht geslagen. Wat een práchtig en indrukwekkend verhaal. Alweer! ‘Hartman wordt steeds sterker’ aldus de VN thrillergids. Dat heeft ze met Zwart Water voor mij opnieuw bewezen. Een goed begin is het halve werk, zal Hartman hebben gedacht, en ze maakt de belofte meer dan waar. Direct het eerste hoofdstuk is nagelbijtend spannend, je leest het letterlijk en figuurlijk ademloos. Zo benauwend. En de eerste dode laat niet lang op zich wachten. Het verhaal is niet chronologisch in zijn opbouw. We vliegen heen en weer in de tijd maar dat stoort helemaal niet. Je bent iedere keer weer nieuwsgierig naar meer informatie, dus wegleggen - als je die gedachte al zou krijgen - is geen optie. De hoofdlijn in het verhaal is onvoorwaardelijke liefde (bijzonder genoeg bij een thriller) en is weer prachtig uitgewerkt. Daar is Hartman ijzersterk in: de beschrijving van de relaties tussen mensen en waar en hoe ze ontsporen. Daarnaast heb je nog de zijlijnen van de ouders en de tante van Frederique, de sores van Van Aerendonck en het verhaal rond het overlijden van Isabelle. Pittige kost, emotioneel gezien. Maar Hartman weet, als altijd, de juiste balans te vinden tussen spanning, emoties en humor. Voeg daarbij haar prachtige taalgebruik, de soepele zinnen, de mooie constructies, en je weet dat je weer een parel in handen hebt. Natuurlijk start het boek met het herfstsonnet van Vivaldi. Dat kan alleen maar betekenen dat we nog een wintersonnet kunnen verwachten. Ik betreur het dat we maar vier jaargetijden hebben.

Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (0) | Ongepast?

 Horen, voelen en beleven

9 februari 2011 | Door: Supermi | 40-49 jaar

Na drie dagen (met tussendoor fulltime werken, eten, slapen en andere bezigheden) Zwart Water dichtgeslagen en niet omdat ik het zat was maar omdat het alweer uit was. Dat zijn de enige nadelen van Corine Hartman haar boeken; ze zijn niet weg te leggen, het kost nachtrust en ze zijn zo uit. Zwart Water overtreft, wat mij betreft, al haar vorige boeken en dan te bedenken dat die ook geweldig goed zijn. Probleemloos schakel je over van verleden naar heden, van Nederland naar Italie en in beide gevallen net zo snel weer terug. De moorden worden beklemmend angstig goed beschreven, je voelt wat de slachtoffers doormaken en net als zij heb je geen idee van de dader. Zonder enig geluid op de achtergrond word je meegenomen door de Vier Jaargetijden van Vivaldi, veilig thuis bij de kachel krijg je koude rillingen van het stijgende water van Venetie en zonder enige ervaring op dat gebied meen je het verdriet te herkennen van zo'n groot verlies. Het einde is verrassend, onverwacht en ondanks alles hartverwarmend. Een boek wat je bij zal blijven..

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

Meer reviews

2ehands exemplaren (4)

Conditie	Verkoper	Prijs
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: E.C. Ribbens 57 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 10,00
Als nieuw "goed verhaal!" Bekijk exemplaar	Verkoper: Judith Boekhoven 57 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 11,00
Als nieuw Bekijk exemplaar	Verkoper: Boeken-kraam 21841 stemmen Het aantal sterren toont de klantwaardering voor deze verkoper op bol.com.	€ 11,35

Alle 2ehands exemplaren

Productinformatie

Auteur

Corine Hartman

Taal

Nederlands

Afmetingen

32x215x142 mm

Gewicht

447 gr

Druk

1

ISBN10

9061126576

ISBN13

9789061126577

Je vindt dit boek in

Categorieën

Nederlandse boeken > Literatuur > Literaire thrillers

 

Nederlandse boeken > Thrillers & Fantasy > Literaire thrillers

Ook verkrijgbaar

Meer boeken met dezelfde kenmerken

Selecteer één of meer kenmerken:

Alle reviews (10)

21 oktober 2011 | Door: BelB | 20-29 jaar | Harderwijk

Na schijngestalten te hebben gelezen, hoopte ik eigenlijk dat dit boek beter zou zijn. En helaas is ook dit boek niets voor mij om bijna dezelfde redenen als dat schijngestalten tegen viel. Dat zit het hem voornamelijk in gevoel en emoties. Het boek draait eigenlijk helemaal om het verlies van Isabelle, het dochtertje van Frederique. Maar eigenlijk krijg je pas de laatste paar bladzijden van het boek de emotie te zien die gepaard gaat met het verlies van iemand. Ondanks dat dit het hele boek door centraal staat, weet Hartman dit echt pas op het laatst over te brengen naar de lezer. Een cruciaal gemist punt. Ik had bij het lezen van het boek ook veel meer het gevoel dat het om diverse concertverslagen ging met een muzikale achtergrond van de hoofpersoon en dat het eigenlijke verhaal verloren ging. Ook is het einde van het boek, de ontknoping van de dader, helaas niet verrassend, jammer.

Pluspunten:
Minpunten: voorspelbaar plot, moeilijk in te komen, niet aansprekende personages

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

8 maart 2011 | Door: analetter | 40-49 jaar | Arnhem

Dit boek zit enorm goed in elkaar, naar mijn idee tot nu toe het beste 'jaargetijde' van Corine Hartman, al hebben we 'het wintersonnet' nog tegoed. Wat een mooi en spannend verhaal. Je zit er meteen helemaal in en ik heb het achter elkaar uitgelezen, kon het niet wegleggen. Het karakter van de violiste Frederique is heel goed uitgediept en ook zijn de thema's rond muziek, herfst, water, verlies, donker Venetië en de beschreven moorden deskundig en met veel gevoel verwoord. Frederique vertelt haar levensverhaal, doorspekt met flash-backs en flash-forwards, wat het verhaal gevarieerd maakt. Hoewel de dader op een gegeven moment niet moeilijk meer te raden is, is het eind toch heel verrassend. De prettige schrijfstijl en het gevoel dat je er gewoon bij bent, maken dit boek tot één van de beste thrillers die ik tot nu toe gelezen heb. Ik kijk uit naar 'de winter'.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

9 februari 2011 | Door: Supermi | 40-49 jaar

Na drie dagen (met tussendoor fulltime werken, eten, slapen en andere bezigheden) Zwart Water dichtgeslagen en niet omdat ik het zat was maar omdat het alweer uit was. Dat zijn de enige nadelen van Corine Hartman haar boeken; ze zijn niet weg te leggen, het kost nachtrust en ze zijn zo uit. Zwart Water overtreft, wat mij betreft, al haar vorige boeken en dan te bedenken dat die ook geweldig goed zijn. Probleemloos schakel je over van verleden naar heden, van Nederland naar Italie en in beide gevallen net zo snel weer terug. De moorden worden beklemmend angstig goed beschreven, je voelt wat de slachtoffers doormaken en net als zij heb je geen idee van de dader. Zonder enig geluid op de achtergrond word je meegenomen door de Vier Jaargetijden van Vivaldi, veilig thuis bij de kachel krijg je koude rillingen van het stijgende water van Venetie en zonder enige ervaring op dat gebied meen je het verdriet te herkennen van zo'n groot verlies. Het einde is verrassend, onverwacht en ondanks alles hartverwarmend. Een boek wat je bij zal blijven..

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

14 december 2010 | Door: JosEngelen | 40-49 jaar | Amstenrade

Frederique is een ster op het klassieke concertpodium, en haar man Davide heeft zich als waterbouwkundige het doel voor ogen gesteld de overstromingen in Venetië onder controle te krijgen. Voor beiden een levenswerk dat neigt tot het obsessieve. Alle ingrediënten voor een succesverhaal, maar in Zwart Water staat verlies centraal: Door een traumatische gebeurtenis lijkt Frederique de grip op haar sublieme vioolspel kwijt te raken. In haar kennissenkring wordt een aantal mensen op gruwelijke wijze vermoord, haar geliefde pleegvader overlijdt en uiteindelijk dreigen Frederique en Davide zelfs elkaar te verliezen. Zwart Water is voornamelijk een briljante thriller maar naast een flinke dosis spanning heeft Corine Hartman er op haar unieke wijze een aangrijpend psychologisch drama in verweven. Door de plot niet weg te geven blijft het boek spannend tot aan het einde. Een aanrader, het beste boek van Corine Hartman tot nu toe!

Vond je deze review nuttig? Ja (1) | Nee (0) | Ongepast?

3 december 2010 | Door: trumble | 30-39 jaar | arnhem

na de 'de winter - trilogie' werd het weer eens tijd voor een boek van Corine Hartman. Dat werd dus zwart water. Een goed geschreven verhaal met verschillende tijdslijnen. Het verhaal gaat van het heden, naar het verleden en de toekomst in de verschillende hoofdstukken. Dit stoort echter helemaal niet en zorgt er juist voor dat de hoofdpersoon steeds beter wordt neergezet in het hele verhaal. Niet super spannend. Soms wel erg luguber ( bijvoorbeeld de beschrijving van de drie gepleegde moorden en de gevoelens van de vermoorde personen hieromtrent ). Kortom, weer heerlijk om te lezen.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

16 november 2010 | Door: Egni | 40-49 jaar | Doetinchem

Een aanrader voor iedereen die van thrillers houdt. Corine Hartman gooide eerder al hoge ogen met In vreemde handen en Schijngestalten maar ook deze is gewoon niet weg te leggen. Water en muziek tot in de puntjes uitgewerkt, vermengd met trieste gebeurtenissen en subliem opgebouwde spanning. Niet zomaar een verhaal maar het ergste van je kan overkomen, een kind verliezen, is hier vermengd met het zwoele van opzwepende muziek en de kilte van dodelijk water. Ook al weet je in welke hoek de dader zich bevindt, het doet niets af aan de spanning die je pakt en pas na de laatste zin loslaat. Hartman heeft zichzelf weer overtroffen en zal doorgaan, daar ben ik zeker van.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

15 november 2010 | Door: Bonsien | 40-49 jaar | Friesland

Een goed, spannend en -naar mijn mening- met emotie geschreven boek. Verschillende emoties werden en een grote nieuwsgierigheid werden bij mij door het verhaal opgeroepen. Vanaf het eerste hoofdstuk hield het verhaal me in zijn greep. De scene wordt zo beschreven dat het je bijna beklemd, maar...er is ook humor die je dan weer even afleidt. Die humor komt door het hele boek in het denken van de personen, tussen de regels door bovendrijven. Het beklemmende gevoel kreeg ik vooral bij de beschrijvingen van de slachtoffers. Je krijgt het er bijna warm van. Op een gegeven moment vroeg ik me 's ochtends onderweg naar kantoor af hoe het nu eigenlijk zou zitten met het plog. De hoofdpersoon Frederique, vertelt tussen de hoofdstukken in de huidige tijd, haar levensverhaal. Een leven in het teken staat van verlies. Ze verliest twee heel belangrijke mensen aan de dood. Aan het verlies van haar kind lijkt ze zich niet te kunnen ontworstelen en datzelfde verlies drijft haar en haar man uiteen. Ook de emoties van Frederique vond ik zo beschreven dat je je in haar persoon kon verplaatsen. Een bijzondere ontknoping aan het einde van het boek volgt, ook voor de persoon van de inspecteur die het onderzoek naar de slachtoffers leidt. Kortom, ik was er even stil van. Met dit boek heeft Corine Hartman zichzelf wéér bewezen! Ieder boek heeft nog weer meer diepgang. Een aanrader!! Nu al ben ik heel benieuwd naar het volgende boek. Kan dat dat nog weer zo goed zijn? Vast! Ik wacht in spanning alweer af, terwijl 'Zwart water' nog steeds in mijn hoofd nadoolt

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

3 november 2010 | Door: AnsArts | 60-69 jaar | Assen

Heb Zwart water uitgelezen en ik vond het een erg spannend boek,met een ontzettend verrassend einde! Het boek speelt zich af in het heden maar grijpt regelmatig terug naar het verleden,wat absoluut niet storend is. Ditmaal is Venetie in beeld, in het hele verhaal heeft water een érg belangrijke rol en het enige wat je wilt is verder lezen om erachter te komen hoe de vork nu in de steel zit. Zoals al op de achterflap van het boek staat,het is een thriller over een onvoorwaardelijke liefde. Het boek zit erg goed in elkaar en heb ervan genoten tot de laatste bladzijde. Jammer dat het boek uit is,maar ik ga er maar van uit dat er gauw weer een volgend boek zal zijn.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?

2 november 2010 | Door: Woodstock | 50-59 jaar

Met een diepe zucht heb ik Zwart Water dicht geslagen. Wat een práchtig en indrukwekkend verhaal. Alweer! ‘Hartman wordt steeds sterker’ aldus de VN thrillergids. Dat heeft ze met Zwart Water voor mij opnieuw bewezen. Een goed begin is het halve werk, zal Hartman hebben gedacht, en ze maakt de belofte meer dan waar. Direct het eerste hoofdstuk is nagelbijtend spannend, je leest het letterlijk en figuurlijk ademloos. Zo benauwend. En de eerste dode laat niet lang op zich wachten. Het verhaal is niet chronologisch in zijn opbouw. We vliegen heen en weer in de tijd maar dat stoort helemaal niet. Je bent iedere keer weer nieuwsgierig naar meer informatie, dus wegleggen - als je die gedachte al zou krijgen - is geen optie. De hoofdlijn in het verhaal is onvoorwaardelijke liefde (bijzonder genoeg bij een thriller) en is weer prachtig uitgewerkt. Daar is Hartman ijzersterk in: de beschrijving van de relaties tussen mensen en waar en hoe ze ontsporen. Daarnaast heb je nog de zijlijnen van de ouders en de tante van Frederique, de sores van Van Aerendonck en het verhaal rond het overlijden van Isabelle. Pittige kost, emotioneel gezien. Maar Hartman weet, als altijd, de juiste balans te vinden tussen spanning, emoties en humor. Voeg daarbij haar prachtige taalgebruik, de soepele zinnen, de mooie constructies, en je weet dat je weer een parel in handen hebt. Natuurlijk start het boek met het herfstsonnet van Vivaldi. Dat kan alleen maar betekenen dat we nog een wintersonnet kunnen verwachten. Ik betreur het dat we maar vier jaargetijden hebben.

Vond je deze review nuttig? Ja (4) | Nee (0) | Ongepast?

1 november 2010 | Door: Twingo | 60-69 jaar | Culemborg

Wederom een geweldig boek! Maar ik had als fan van Corine ook niet anders verwacht. Ik heb dit boek, net zo als de vorige non-stop uitgelezen.Wat een juweeltje, spannend met een toch wel weer verrassend einde. Een echte aanrader. Ga zo door Corine; op naar de volgende.

Vond je deze review nuttig? Ja (0) | Nee (0) | Ongepast?