John Lee Hooker - Tous les articles

Een van de grote Amerikaanse bluesmannen, in het bezit <br>van een rauwe, zeer herkenbare gitaarstijl die hem op zijn oude dag zelfs een tweede jeugd <br>oplevert. John Lee Hooker, geboren te Clarksdale, Mississippi, verhuist op jonge leeftijd naar <br>Detroit. Hij maakt zijn debuut in '48 op het Modern-label met Boogie Chillen, dat een immense hit <br>wordt en de inspiratie is voor kopieën als Old Folks Boogie en Feelin' Good van Junior Parker. In de <br>volgende zeven jaar neemt hij zo'n 200 nummers op voor een twintigtal maatschappijen, vaak <br>onder pseudoniem. Hij speelt veel met de tenoristen Johnny Hooks en Otis Finch, pianisten Boogie <br>Woogie Red, Bob Thurman en James Watkins, gitaar/harmonikaspelers Eddie Kirkland en Eddie <br>Burns en drummers Tom Whitehead en Curtis Foster. Op zijn platen is hij meestal als solo-artiest te <br>horen. The Legendary Modern Recordings 1948-1954 is een uitstekend overzicht van zijn <br>onvolprezen Modern-opnamen. In '55 komt Hooker onder contract bij het Vee Jay-label uit <br>Chicago. Begeleiders doen hun intrede - met name gitarist Eddie Taylor speelt een belangrijke rol - <br>en de ruwe kanten verdwijnen uit zijn muziek. Rond '60 krijgt Hooker zelfs gezelschap van <br>saxofoons en vrouwenkoortjes. Tegelijkertijd richt hij zich op het blanke publiek met akoestisch <br>gespeelde folkblues. Na het verdwijnen van Vee Jay in '65 tekent Hooker bij ABC/Bluesway. Het <br>meest toegankelijk is zijn Vee Jay-periode, samengevat op (10, Everybody Rockin' en Solid Sender, <br>met bekende nummers als Dimples, No Shoes, Maudie en Boom Boom. Zijn vroege werk is zware <br>kost, maar van hoog niveau. Zijn krachtig en ongestructureerd gitaarspel is hier in al zijn <br>schoonheid te horen. Het vormt het logisch eindpunt van de elektrificatie van de Mississippi <br>countryblues en staat mijlenver van het vloeiende spel van T-Bone Walker of B.B. King. Hookers <br>stugge en hamerende stijl is zo persoonlijk en archaïsch, dat hij geen navolgers heeft, of het moet <br>zijn oude maat Eddie Kirkland zijn. Wel heeft hij via zijn repertoire invloed op groepen als The <br>Animals en Canned Heat. Met laatstgenoemde band maakt Hooker de dubbelelpee Hooker 'N' <br>Heat, waarop een aardig beeld wordt gegeven van Hookers kunnen als solist en bandlid. <br>Gedurende de jaren zeventig en tachtig toert Hooker regelmatig door de Verenigde Staten met <br>zijn Coast To Coast Blues Band. In '80 levert hij een bijdrage aan de film The Blues Brothers, waarin <br>hij zijn hit Boom Boom ten gehore brengt. Eind '89 krijgt de carrière van 'The Hook' ineens een <br>nieuwe impuls met het verschijnen van The Healer, zijn beste album in tijden. Het is een soort <br>tribute-plaat, waarop medewerking wordt verleend door bewonderaars als Carlos Santana (in het <br>titelnummer, dat een hit wordt), Robert Cray, Canned Heat, George Thorogood, Los Lobos en <br>Bonnie Raitt, met wie hij zijn hit uit '51 I'm In The Mood For Love over doet. Dit duet wordt in de <br>Verenigde Staten gekozen tot Best R&amp;B Song Of The Year. En zo is de laatste grote <br>bluesman op zijn zeventigste opeens regelmatig te zien op Mtv. Ook op Mr. Lucky steekt Hooker <br>zijn oude songs in een nieuw jasje, ditmaal met hulp van o.a. Albert Collins, Ry Cooder, Keith <br>Richards en Van Morrison. Met Boom Boom bewijst hij echter ook zonder beroemde collega's een <br>uitstekende plaat te kunnen maken. Inmiddels is Hooker uitgegroeid tot een van de populairste <br>bluesnamen van de dag en duikt hij regelmatig op andermans platen op (van o.a. B.B. King en Van <br>Morrison). Na Chill Out, waarop wederom een duet met Van Morrison staat, kondigt Hooker aan <br>te stoppen met tournees. Het door Van Morrison geproduceerde Don'T Look Back bevat een <br>fraaie, door Los Lobos geruggesteunde, remake van zijn veertig jaar oude hit Dimples en bestaat <br>voor de rest uit bijzonder ingetogen duetten met zijn inmiddels onafscheidelijke vriend Morrison. <br>Opmerkelijk is (23), dat recent ontdekte privé-opnamen uit 1949 bevat, waaronder voor Hooker <br>tamelijk a typisch repertoire. Later opnieuw uitgebracht als (24). In de nacht van 21 juni '01 <br>overlijdt John Lee Hooker vredig in zijn slaap. <br> <br>Bron: OOR Popencyclopedie