De overlevenden

Wat een schrijverstalent. Dit moet je kunnen. Twee tijdlijnen die naast elkaar lopen waarvan er één in omgedraaide chronologische volgorde verteld wordt. Wow! Een pakkend verhaal dat deels autobiografisch is. Een aanrader.

Na de dood van hun moeder keren de Zweedse broers Nils, Pierre en Benjamin voor het eerst in 20 jaar terug naar het vakantiehuis. Het zomerhuis bij het meer waar ze lange tijd hun vakanties doorbrachten, totdat een afschuwelijk ongeluk daar abrupt een einde aan maakte. Een plek waar ze opgroeiden, waar ze ruziemaakten, waar ze vooral elkaar hadden en waar hun gezin uit elkaar viel. In chronologische volgorde lees je over grote en kleine gebeurtenissen uit hun jeugd en de jaren na het ongeluk. Het kost geen moeite om mee te voelen, mee te leven met deze jongens, die tijdens de zomermaanden aan hun lot werden overgelaten door hun ouders die vooral hun eigen leven leidden, die zelf de hele dag op pad gingen en zich moesten vermaken, moesten vechten om de aandacht van hun vader en om moesten gaan met de grillen en vreemde straffen van hun moeder. Ze zochten naar aandacht, goedkeuring, contact en liefde, ze wilden gezien worden. In omgekeerd chronologische volgorde lees je over de gebeurtenissen 20 jaar later, over hun reis terug naar het huis, op weg om de as van hun moeder uit te strooien. Het boek opent sterk en door de slimme opbouw en afwisseling blijft die ene vraag lang onbeantwoord: wat is er toch gebeurd? En ja, die gebeurtenissen zijn heftig, maar zorgen die er echt voor dat een heel gezin uit elkaar valt? Tot die ene zin, die ene zin die je schokt, waar je kippenvel van krijgt, die ene zin die de hele lading verandert. Dit is een boek om langzaam en met aandacht te lezen, om zo alle details in je op te nemen, waardoor je al snel meegevoerd wordt en je de omgeving en gebeurtenissen helemaal voor je kunt zien. De auteur weet in een paar zinnen een bijzondere sfeer te scheppen en heeft een prettige schrijfstijl waardoor je graag door wilt lezen. Af en toe is het wat traag, maar het uitlichten van die kleine herinneringen is ook een kracht van het boek, al had ik de broers graag nóg beter willen leren kennen. Het is een verhaal over familiebanden, over een trauma, over opgroeien, spanningen, herinneringen en een toekomst. Het is een bijzonder en indrukwekkend verhaal dat beklijft en nog mooier wordt wanneer je het laat bezinken. Absoluut het lezen waard!

als st nicolaascadeau gegeven

Intrigeren en meeslepend.

Alex Schulman  (1976) is een Zweedse schrijver en journalist. Hij is de presentator van de populairste podcast in Zweden en schreef eerder vijf zeer succesvolle autobiografische boeken, die niet geheel gewaardeerd werden door zijn familie. De overlevenden is zijn debuutroman. De overlevenden wordt verteld door Benjamin, de middelste van 3 broers. Ze gaan met zijn drieën terug naar het vakantiehuis aan het meer waar zij elk jaar met hun ouders de zomer doorbrachten. Daar gaan ze de as van hun overleden moeder uitstrooien. Twintig jaar geleden is daar iets gebeurd waardoor het leven van hen allemaal drastisch is veranderd, de reden dat ze niet meer terug zijn gegaan naar hun vakantiehuis. De schrijfwijze is uniek en zorgt ervoor dat je wilt blijven doorlezen. De hoofdstukken zijn verdeeld in heden en verleden en daar komt het unieke om de hoek. De hoofdstukken in het heden gaan elk volgend hoofdstuk 2 uren terug in de tijd. Zo is het eerste hoofdstuk in het heden, de eerste 2 zinnen van dit hoofdstuk zijn de laatste 2 zinnen van hoofdstuk 3 die dus 2 uren terug is gegaan in het heden. De plot is zeer goed opgebouwd en heeft een enkele twist waarbij de laatste je met een mokerslag omver doet slaan. Het zet het hele verhaal op zijn kop en het zet je ertoe aan om terug te bladeren en al het voorgaande nog eens te lezen. Hoewel het verhaal door Benjamin wordt verteld zijn alle personages goed neer gezet. Als lezer heb je er totaal geen moeite mee om je in te leven in elk van hen. De emoties zijn zeer goed voelbaar en komen soms hard binnen. Alex Schulman heeft gewerkt met verschillende thema's waaronder bv herinneringen, traumaverwerking maar ook verwaarlozing. Er is niet echt één hoofdthema aan te duiden, ze vloeien allemaal in elkaar over. Al naar gelang het verhaal wordt de titel De overlevenden duidelijker, niet alleen de 3 broers maar ook beide ouders proberen op hun eigen manier hun leven nog een beetje invulling te geven. Alex Schulman heeft een prachtige debuutroman geschreven die hard binnenkomt en nog heel lang blijft hangen.

Alex Schulman beschrijft op knappe wijze de (soms) complexe en pijnlijke relatie tussen broers, maar ook tussen ouder en kind. Door het wisselende tijdsperspectief wordt de spanning naar het verrassende plot zorgvuldig opgebouwd. Ik zou het boek bijna herlezen opzoek naar aanwijzingen. Aanrader!