Nemesis

Geschreven bij Nemesis

Prachtig boek. In sobere krachtige stijl wordt het web van schuld- en wraakgevoelens ten aanzien van zijn eigen handelen en dat van God waaraan hij steeds heviger twijfelt, dichter getrokken rond de hoofdpersoon. Hij kon niet opkomen voor zijn vaderland vanwege ernstige bijziendheid, verliet voortijdig de poliobrandhaard Newark voor zijn eigen veiligheid en was niettemin de "onzichtbare gifpijl" die de epidemie als drager overbracht naar zijn vluchtplaats en zijn aanstaande schoonfamilie. Aldus kijkt hij tegen zijn leven aan: een aaneenschakeling van foute beslissingen en "straffen". Uiteindelijk slaat de ziekte op hemzelf en raakt hij ernstig gehandicapt. Zijn offer is het weigeren van de liefde van zijn verloofde om haar niet op te zadelen met een beperkte man. Zijzelf ziet hier geen enkel bezwaar tegen. De man straft zichzelf (referentie naar titel) met decennia van een armoedig en geisoleerd bestaan omdat hij zichzelf ziet als aanstichter dan wel instrument van God dat alle onheil over zijn omgeving heeft gebracht. Ook vele jaren achteraf bij een toevallige ontmoeting met een van zijn vroegere leerlingen die ook gehandicapt is geraakt valt niet te tornen aan het offer dat de man zichzelf heeft opgelegd. Als contrast memoreert de vroegere leerling hoe groot en onaantastbaar de hoofdpersoon toentertijd wel niet was in de beleving van zijn pupillen.
Het boek werpt vragen op over verantwoordelijkheid en predestinatie tegen een achtergrond van reële ellende en een in de lucht hangend groter onheil. Slechts enkele dagen na zijn "vlucht" werd de speelplaats van overheidswege gesloten en had hij zonder bijgedachten kunnen vertrekken. Maar had dit ook verschil gemaakt? Heeft hij verantwoordelijk gehandeld, de juiste keuzes gemaakt? En legt hij zichzelf vervolgens een passende straf op? Hoe frappant en actueel is de verstoting van de 'dorpsgek' Horace en de suggestie tot het verwijderen van de verspreidingshaard (lees: joden) van het kwaad, geboren uit angst en onwetendheid? En zo voort. Wat zou u doen? Voldoende stof tot overweging in deze korte maar hevige en enigszins verontrustende roman. Lezen dus.

Geschreven bij Nemesis

dit is het eerste boek van Roth waar ik niet echt enthousiast over ben. het is nogal deprimerend.
het is wel spannend, maar ook benauwend omdat we ons nauwelijks bewust zijn van de ellende van de ziekte polio voordat er een vaccin tegen ontwikkeld was. verder wordt het meedoen in de oorlog erg kritiekloos als geweldig voorgesteld.
terwijl het eerste deel heel uitgebreid is, gaat de tijd in het laatste deel met sprongen in de tijd.
mooi beschreven is het dilemma of je de liefde afwijst of niet, vanwege je handicap.

Het eerste hoofdstuk vond ik mooi, maar het tweede hoofdstuk viel erg tegen.
De liefdesscènes konden zo uit een bouquet reeks komen. Te oppervlakkig, te flauw.
Het onderwerp over de polio epidemie is erg actueel, dus herkenbaar en daarom zou ik het boek aan vrienden aanbevelen.

Goed geschreven boek geeft een verrassende kijk op de tijd vlak na de oorlog en met name het nog vrij primitieve niveau op het gebied van de geneeskunst toen. Ik kan mij uit mijn jeugd herinneren dat er toen ook mensen waren met polio of dat gehad hadden. Dat ben je nu helemaal vergeten. Maar ook de plotontwikkeling is knap gecomponeerd.

Mooi verhaal. Geeft de tijdsgeest mooi weer.

Geschreven bij Nemesis

Een mooi verhaal waarbij ook nog s n tijdsbeeld van Amerika wordt gegevwn

Voordelige koop, dat is wat ik er goed aan vind.

Spannend boek, ik heb het in 1 dag uitgelezen wou echt weten hoe het afliep.
Geen spijt van dat ik het heb gekocht.