Absint

Wanneer de politie in Nevada te maken krijgt met een seriemoordenaar, vliegt FBI-agente Mijanou Naughton, samen met een collega, naar Reno. Ondertussen krijgt de rest van haar team in Boston ook te maken met een reeks moorden. Alhoewel de werkwijze van de moordenaar in Nevada niet direct overeenkomt met zaken uit het verleden, krijgt Mijanou toch het gevoel dat dit het werk is van een oude bekende. Maar door die verschillen, kan Mijanou haar team hier niet van overtuigen. “Mijanou voelde zich zweverig worden. Ze had het gevoel dat ze in een tunnel was terechtgekomen. Haar voorgevoel was uitgekomen en toen Adrian haar de kralen toonde, ging voor haar heel even het licht uit.” Dominique De Bruyne Terwijl Mijanou de waarheid probeert te achterhalen, ontstaat de angstaanjagende vraag wie nu eigenlijk de jager is en wie de prooi. Absint van Dominique De Bruyne is, na De laatste grens, het tweede boek over FBI-agente Mijanou Naughton en de duistere seriemoordenaar waar ze op jaagt. Tijdens het lezen van Absint wordt al snel duidelijk dat de moordenaar uit De laatste grens opnieuw toeslaat. Maar ook zonder de voorkennis van dit eerste boek is Absint goed te volgen. Dominique De Bruyne zet het verhaal neer op een manier die je heel makkelijk meeneemt met het team van Mijanou en de gruwelijke zaken die ze proberen op te lossen. Mijanou Naughton is niet het overbekende type ruwe bolster blanke pit. Ze is gedreven en doortastend, maar ook impulsief en ze durft kwetsbaar te zijn. Dominique de Bruyne heeft haar hoofdpersonage niet onoverwinnelijk gemaakt, waardoor ze heel menselijk overkomt. De zaken die Mijanou en haar team onderzoeken zijn huiveringwekkend, en de wijze waarop het verhaal wordt verteld laat menigmaal de rillingen over je rug lopen. Het is prettig dat de auteur een tegenwicht biedt door middel van sympathieke personages en een team dat goed samenwerkt. Hierdoor is het verhaal niet alleen maar beangstigend. Absint was mijn eerste kennismaking met Dominique De Bruyne en haar personage Mijanou Naughton. En wat mij betreft blijft het niet bij een eenmalige ontmoeting, daar ik zeker van plan ben om ook de andere boeken over Mijanou te gaan lezen. Het einde van Absint zorgt er in ieder geval voor dat je waarschijnlijk, net als ik, ook niet kunt wachten tot Slaapmutsje verschijnt. Absint krijgt in ieder geval 4 sterren van mij. Deze recensie schreef ik voor, en is terug te vinden op, de blog In de Boekenkast: https://indeboekenkast.com.