Datumloze dagen roman

Ik weet zo snel geen andere titel voor deze review. Ik ben erg onder de indruk van dit boek: de prachtige vorm: een monoloog tijdens een wandeling, de bespiegelingen van de natuur in het heden en het leven van de hoofdfiguur in het verleden met zichzelf niet ontziende haast meedogenloze introspectie. Prachtig taalgebruik. Dit is nou literatuur! Wereldklasse, ik weet er geen ander woord voor.

Het boek datumloze dagen las heel vlot. Het is een pakkend boek over een vader-zoon relatie. Ik heb dit boek gekozen omdat mijn stiefzussen hun vader hebben verloren. En ik misschien door dit boek het gevoel beter zou begrijpen of me zou kunnen inleven. Het is niet identiek hetzelfde verhaal maar gewoon de vader-zoonrelatie sprak me al aan. Het gaat ook over angst en liefdesverdriet en dat zijn ook onderwerpen die me aanspreken. Mijn leerkracht zelf leest Jeroen Brouwers niet graag maar ik zelf precies toch wel. Ik ben zeker nog van plan om andere boeken van hem te lezen. iemand een aanrader?

Datumloze dagen boeit van begin tot eind. De naamloze hoofdpersoon biecht zijn falen als vader en echtgenoot zonder terughoudendheid op. Schaamte en schuld druipen van de pagina’s. En toch wordt het boek nergens onverteerbaar zwaar. Daar zorgt, naast de voortreffelijke schrijfstijl, de voor Brouwers kenmerkende humoristische toets voor. Bijvoorbeeld in de passage waarin de zoon zijn vader Arschloch noemt en de naamloze hoofdpersoon hierop voortborduurt: “Ik stelde me mijn portret voor, weergegeven als een opengesperde paarsige sluitspier, een krater rondom een walmend gat met aangekoekte strondresten. Ik was de stinkende mond van een tube, waar verachtelijk , pestilent afval door tevoorschijn wordt geperst. De taal van Brouwers is vitaal, kernachtig en beeldend. Er ontrolt zich een verhaal dat naar een ontroerende climax voert, en dat in één ruk uitgelezen wil worden. Hoewel Brouwers niet echt aan de weg timmert met zijn indrukwekkende oeuvre laat hij zich met dit boek kennen als een van de grootste Nederlandse schrijvers. Leg dit boek naast een bestseller als Het diner van Herman Koch en je begrijpt wat het verschil is tussen hoogstaande literatuur en een aardig leesboek.