De oerpijn van trauma Herstel begint als het lichaam mag spreken

Wat een bijzonder, indrukwekkend en moedig boek. Vanaf het moment dat ik “De Oerpijn van Trauma” opensloeg, voelde ik dat dit geen gewoon boek is. Dit is een boek dat je niet even vluchtig leest om vervolgens weer weg te leggen. Het nodigt je uit om stil te staan bij jezelf, bij je geschiedenis en bij de verhalen die vaak verborgen blijven achter ons dagelijks functioneren. Juist daarom verbaasden sommige reviews mij. Natuurlijk mag iedereen een eigen mening hebben, maar ik vraag me soms af waarom we zo snel geneigd zijn om iets af te wijzen of te bekritiseren zonder echt open te staan voor wat er wordt aangeboden. In een tijd waarin online oordelen vaak sneller worden gegeven dan aandachtige observaties, vind ik het belangrijk om ook de andere kant te benoemen. Ik lees reacties waarin wordt gesproken over AI en waarin het boek op basis daarvan laag wordt beoordeeld. Dat vind ik oprecht jammer. Wie het boek zorgvuldig leest, ziet dat er veel meer achter zit. Achter in het boek wordt duidelijk vermeld wie verantwoordelijk is voor de artwork. Deze bijzondere beelden zijn gemaakt door Milo Dijkman, een creatieve kunstenaar die zichtbaar veel tijd, aandacht en talent in dit project heeft gestoken. Het doet geen recht aan zijn werk wanneer er aannames worden gedaan zonder eerst de feiten te bekijken. Wat mij vooral raakt, is hoe prachtig tekst en beeld elkaar versterken. De combinatie van de woorden van Sandra Lagerweij en de kunstwerken maakt dat het boek niet alleen gelezen wordt, maar ook gevoeld wordt. Sommige pagina’s komen binnen als een spiegel, andere als een gesprek dat je misschien al jaren met jezelf had moeten voeren. Ik merk soms dat we als maatschappij snel zijn geworden in het geven van kritiek. Maar wanneer iemand de moed heeft om een kwetsbaar onderwerp als trauma, pijn, verlies, afwijzing en emotionele wonden zichtbaar te maken, verdient dat op zijn minst een eerlijke en open blik. Niet alles hoeft je aan te spreken, maar een boek beoordelen vraagt ook dat je werkelijk kijkt naar wat er is gemaakt. Voor mij voelt een beoordeling van twee sterren totaal niet in verhouding tot wat hier is neergezet. Los van de inhoud zie je de zorg, de kwaliteit, de vormgeving, de illustraties en de enorme hoeveelheid werk die hierin is gaan zitten. Dat alleen al verdient respect. Wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is dat dit boek gesprekken opent die vaak nooit gevoerd worden. Ik zie het als een prachtig cadeau voor partners, ouders, kinderen, vrienden en familieleden. Niet omdat het alle antwoorden geeft, maar omdat het de juiste vragen stelt. Vragen die kunnen leiden tot begrip, verbinding en soms zelfs heling. Sandra Lagerweij heeft met dit boek iets moedigs gedaan. Samen met haar zoon heeft zij een werk gecreëerd dat raakt, schuurt, ontroert en aanzet tot reflectie. Dat is zeldzaam. Ik hoop dat mensen dit boek niet beoordelen op aannames of vooroordelen, maar het werkelijk lezen en ervaren. Want achter iedere pagina voel je de intentie om mensen dichter bij zichzelf te brengen. Voor mij zonder enige twijfel vijf sterren. Wilfred

Ik heb de eer gehad dit boek al te mogen ontvangen voordat het online kwam, en ik kan het in drie woorden omschrijven: een emotionele, prachtige ervaring. De foto’s grijpen je direct, nog voordat je de tekst hebt gelezen, en sluiten daar op een bijzondere manier perfect op aan. Dat maakt het een unieke ervaring die je niet snel ergens anders tegenkomt. Daarnaast worden herkenbare karaktereigenschappen eindelijk uitgelegd op een manier die helpt om niet alleen anderen, maar ook jezelf beter te begrijpen en te ontdekken. Al met al is dit een unieke en indrukwekkende ervaring die nog lang blijft hangen.

Wat een prachtig boek! Je blijft erin lezen en kijken. De combinatie van duidelijke teksten en prachtige foto's biedt echt diepe inzichten. Ik weet zeker dat heel veel mensen hier herkenning, steun en nieuwe inzichten uit gaan halen. Een absolute must-have op iedere boekenplank!

Ik heb het gevoel of ik Chat GPT lees met hoe het geschreven is. Helaas ook herhaling in de onderwerpen. Zoals de hoofdstukken: Tweeling trauma in de buik, verlies in de buik en tweeling trauma. Allemaal hetzelfde thema, net anders omschreven, met dezelfde boodschap. De onderwerpen zelf zijn mooi. Maar mis de menselijkheid. Vooral omdat het door iemand gemaakt is met een behoorlijke geschiedenis van trauma. Meer eigenheid was mooier geweest.

Leek in eerste instantie een heel fijn, erkennend boek te zijn voor mensen met diep, intergeneratieneel trauma. Het boek zit echter boordevol artificiële intelligentie wat je enorm doet twijfelen aan de echtheid van het boek. Beelden zijn met AI gemaakt en sommige teksten komen terug doorheen het boek. Heel jammer, zeker als je over zo'n kwetsbaar onderwerp schrijft hoort menselijkheid en oprechtheid prioriteit te zijn.

Wat een schitterend boek met prachtige platen die alle situaties die een babytje kan meemaken in de baarmoeder en een kind in een gezin kan meemaken, vangt in een beeld. De beelden spreken rechtsstreeks je hart aan. Ook een geweldig instrument in mijn coachpraktijk om mensen die over hun kindertijd of hun tijd als baby in de baarmoeder vertellen, te ondersteunen met beelden. Of mensen die zoekende zijn, zich te laten raken door de beelden en te ontdekken wat dat over hun eigen ervaring zegt.