Gina Harte 2 - Dit heb je verdiend De perfecte vrouw. Het perfecte huis. De perfecte moord?

Leuk boek voor met name de beginnende thrillerlezer. Ervaren lezers zullen in dit boek wellicht iets te weinig diepgang en spanning vinden. Het boek leest op zich lekker weg, maar de potentiële daders blijven vooral 'namen'. Hun karakters worden te weinig uitgediept, waardoor ze als het ware inwisselbaar zijn. Je weet telkens dat er over een van de mannen wordt gesproken, maar wie nu precies wie is, blijft wat vaag. Ik vond dit boek in plaats van een thriller eigenlijk meer een soort van puzzel die moet worden opgelost. Wie heeft wat gedaan? De spanning en het beklemmende gevoel van 'O jee, als dit maar goed afloopt!' heb ik persoonlijk niet echt ervaren. Desalniettemin leuk leesplezier, hoewel ik betere thrillers heb gelezen.

Kovach heeft best een vlotte schrijfstijl. Maar op een of andere manier pakt het niet. De dialogen zijn onnatuurlijk en er wordt veel onnodig uitgelegd. Zoals Ebony, haar poes, begon luid te miauwen. Anderen zullen zich er niet aan storen, maar als Ebony miauwt, weet ik wel dat het een kat is. Tegelijk is het verloop van het verhaal ook nog eens voorspelbaar.

Ik ben een grote fan van Robert Bryndza, door een foldertje bij de aankoop een van zijn laatste boeken ben ik bij de schrijfster Carla Kovach gekomen. Ik heb zowel "Stil maar" en "Dit heb je verdiend" direct samen aangekocht omdat ik al zo verslaafd was aan de boeken van Bryndza. Ik ben blij dat ik Carla haar boeken leren kennen heb want ik ben een grote fan geworden! Beide boeken zijn super, ik ben al aan het wachten op een volgend Nederlandstalig boek.

Gegeven als cadeautje

Na het snelle lezen van Stil maar moest ik meteen door met Dit heb je verdiend, omdat we het boek bespraken in de samenlezenwe-club. Daardoor heb ik deze twee delen kort op elkaar gelezen, en dat maakte me extra bewust van de overeenkomsten in opbouw en verhaal. Carla Kovach heeft nog steeds een fijne, vlotte schrijfstijl die tegelijkertijd ook emotioneel meeslepend is. Ik zat meteen weer in het verhaal en vloog erdoorheen. Dit keer worden er nog meer perspectieven gebruikt, wat het tempo erin houdt maar in het begin ook wat verwarring geeft. Dat maakt het verhaal ergens juist leuker, omdat je als lezer meteen aan het puzzelen wordt gezet. De cover spreekt me nog steeds niet heel erg aan, al snap ik nu wel het kettinkje dat erop staat. Ik beoordeel covers vaak pas na het lezen, zodat ik de betekenis kan plaatsen. De cover sluit mooi aan bij deel 1 en de rest van de serie. De titel zegt al veel, maar pas als je het boek hebt gelezen, begrijp je de volle lading ervan. Dat maakt het treffend en nieuwsgierig makend, net zoals bij deel 1. Qua verhaal herhaal ik grotendeels wat ik over Stil maar ook al zei. Het begin komt wat traag op gang, wat deels komt doordat het verhaal zich in slechts een week afspeelt. Dat maakt het onderzoek minder realistisch qua tempo. Wel krijg je steeds kleine stukjes te zien van de dader, waardoor je vrij snel doorhebt hoe het verhaal in elkaar zit. Tegelijkertijd volg je Gina, die alles bij elkaar probeert te leggen. De spanning is in dit deel beter verdeeld en de plottwist aan het einde zag ik absoluut niet aankomen. Toch voelde de spanning korter en minder impactvol voor de personages. Kovach legt opnieuw veel nadruk op psychische problemen en giftige relaties, wat Gina aan haar eigen verleden doet denken. Hierdoor krijgt haar karakter steeds meer diepgang. Helaas kan ik dat niet zeggen over de dader, die opnieuw wat vlak en zonder achtergrond blijft. Ik hou van boeken die me emotioneel meeslepen, en dat deed dit deel zeker weer. De dynamiek binnen het politieteam is geweldig, en de verhaallijn blijft boeiend. Toch mis ik diepgang en echte geheimzinnigheid. Ook raakte de verhaallijn van deel 1 me net iets meer dan deze. Voor deel 3 hoop ik op meer karakterontwikkeling en een andere insteek dan alleen mannen die niet weten hoe ze met vrouwen om moeten gaan. Desondanks heb ik genoten van Dit heb je verdiend en geef ik het 4,25 sterren! ~ Live Your Life Reading

Haar jeugd buiten beschouwing gelaten, begon Carla Kovach ongeveer tien jaar geleden weer met schrijven. Omdat ze zich liet inspireren door theater en het tot leven brengen van woorden, begon ze te schrijven voor toneel. Daarna kreeg ze al snel een voorliefde voor romans en scenario’s. In 2013 debuteerde ze met Flame, een Young Adult met bovennatuurlijke elementen. Stil maar (maart 2020), het eerste deel van een serie rond inspecteur Gina Harte, is haar eerste in het Nederlands vertaalde thriller. Het vervolg, Dit heb je verdiend, kwam in oktober 2020 uit. Melissa Sanderson is alleen thuis wanneer ze een geluid hoort. Ze probeert haar slaapkamer te bereiken, maar wordt neergeslagen. Niet veel later treft haar man Darrel haar in de keuken aan, zittend op een stoel, maar wel vermoord. Inspecteur Gina Harte krijgt de leiding over het onderzoek en omdat de omstandigheden haar terugvoeren naar haar verleden, is ze erop gebrand de moordenaar te vinden. Ondanks dat er nog geen enkel bewijs is, heeft ze al snel een aantal verdachten in beeld. Is een van hen de dader of moet ze weer van voren af aan beginnen? Het verhaal speelt zich af in het voorjaar van 2018, maar wordt voorafgegaan door een proloog die vijfentwintig jaar eerder plaatsvindt. Deze inleiding, waarin de sfeer van het begin van de jaren 90 goed wordt weergegeven, zorgt meteen al voor een lichte spanningsboog en weet de nieuwsgierigheid van de lezer op te wekken. Dit veelbelovende begin houdt in de eerste paar hoofdstukken nog even aan, maar al snel zakt het verhaal – dat eigenlijk nog niet eens echt op gang gekomen is – aanzienlijk in. Het tot dan aanwezige spanningsveld wordt omgeploegd, waarna er zo goed als niets meer van overblijft. De auteur haalt een aantal clichés uit de kast, de ene wat groter dan de andere, en in een vroegtijdig stadium weet de lezer ongeveer hoe een groot deel van het verhaal in elkaar steekt. Dit heb je verdiend, dat twee later samenvloeiende verhaallijnen heeft, wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, maar dat van Gina Harte heeft lichtelijk de overhand. Haar personage blijft daarom het minst oppervlakkig, de lezer komt meer over haar te weten dan over het andere personage. Wie Stil maar, het eerste deel van de serie gelezen heeft, merkt echter dat de inspecteur zich niet ontwikkeld heeft. Ze is stil blijven staan, waardoor je alleen maar kunt concluderen dat de auteur niets anders gedaan heeft dan het herhalen van een aantal zetten. Voor de andere terugkerende personages geldt in feite hetzelfde, behalve dat er over hen toch al niet zo heel veel bekend was geworden. Het gevolg hiervan is dat deze tweede Harte-thriller zonder problemen los van zijn voorganger gelezen kan worden. Kovach heeft een aantal thema’s in het verhaal verwerkt die nog steeds actueel zijn. Want vandaag de dag zijn er immers voldoende mannen die hun echtgenote onderdrukken en als spreekwoordelijke voetveeg beschouwen. Ook huiselijk geweld is een misdaad die tegenwoordig nog erg veel voorkomt. Ondanks deze beladen onderwerpen is de schrijfstijl van de auteur luchtig en daardoor is haar thriller bijzonder toegankelijk. De auteur weet de lezer echter te weinig te verrassen. Onverwachte plotwendingen doen zich nauwelijks voor, het is vooral een verhaal over het oplossen van een moord en de weg daarnaartoe. De persoonlijke problemen van Harte spelen daarbij een belangrijke rol. De echte verrassing heeft Kovach voor de ontknoping bewaard. Daarin wordt de uiteindelijke dader ontmaskerd en de politie noch de lezer had dit tijdens de plot kunnen voorzien. Dit is echter niet genoeg om te kunnen overtuigen. Dit heb je verdiend, dat vertaald is door Barbara Lampe, behaalt met moeite een krappe voldoende. (Dit boek heb ik voor Hebban gerecenseerd.)