Harry Potter and the Cursed Child - Parts One and Two The Official Playscript of the Original West End Production

Na lang wachten heb ik uiteindelijk toch dit boek gelezen. De reden waarom ik dit boek niet eerder gelezen heb, was omdat ik bang was na een paar reacties van mede Potterheads. En ik sluit me volledig aan bij hun reacties. Dit boek is geen 8ste Harry Potter boek. Het is een slecht geschreven fanfiction. Met de schrijfstijl zelf had ik, tot mijn eigen verbazing, totaal geen moeite. Eenmaal je eraan gewend bent, leest het vlot. Maar het verhaal is iets anders. Ik wist dat dit boek NIET GESCHREVEN IS DOOR J.K. ROWLING zoals velen die hier reageren denken. Maar toch dacht ik dat het toch wel een beetje goed zou zijn. Helaas was ik verkeerd. Vele stukken waren saai, de personages van vroeger waren nauwelijks nog te herkennen en zelfs de magische wereld voelde vreemd aan. OPGEPAST: SPOILERS ARE COMING Zoals ik al zei, de verhaallijn is verschrikkelijk en saai. In de Order of the Phoenix werden alle Time Turners vernietigd. Opeens blijken er nu 2 speciale Time Turners te bestaan waarmee je niet enkel jaren terug kan keren in de tijd, maar ook opnieuw je eigen tijd kan worden gebracht! Deze Time Turners worden verschillende keren gebruikt door een paar tieners die knoeien met het verleden en hierdoor ook hun eigen toekomst veranderen. Dit enkel omdat zoonlief Albus Potter de "enige grote fout van zijn vader" (=Cedric's dood) wil rechtzetten en zo wil bewijzen dat hij ook een held kan zijn. Hadden ze het daarbij gelaten, dan was het verhaal gewoon slecht. Maar er komt meer. De oude snoepjesverkoopster op de trein is niet onschuldig. Wanneer kinderen van rijdende trein willen gaan via het dak, verandert de oude vrouw in een monster met klauwen. Wat hadden de schrijvers gedacht bij het bedenken van deze scene? "Oh neen, kinderen willen ontsnappen uit te trein, laten we ze dan maar vermoorden." De logica is hier ver te zoeken. Dan hebben we nog onze oude, geliefde personages waarvan ik geen enkele herkende. Ron zit er enkel bij voor de humor. De volwassen Hermelien en Draco zijn bijna volledig andere personen. En dat Harry zo'n verschrikkelijke vader is, daar kan ik niet inkomen. En dat excuus "I never had a father figure". Excuseer maar hij had er meer dan genoeg om een voorbeeld aan te nemen: Mr Weasley, Sirius, Remus, Hagrid en Dumbledore. Ook dit nog, dat Ginny Harry deze dingen zou laten zeggen zonder kwaad te worden, is ook niet geloofwaardig. Wat is er gebeurd die pittige meid die we kennen? En dan hebben we het nog niet gehad over Harry's litteken. Tuurlijk, na al die jaren doen het litteken weer pijn. En dat terwijl Voldemort dood is. Waarom dit in het boek zat, begrijp ik nog steeds niet 100%. Maar het ergste is Delphini. Delphini, dames en heren, is de dochter van Bellatrix en Voldemort. Jawel, de woorden "dochter" en "Voldemort" in 1 zin kan na dit boek perfect. Kunnen jullie je voorstellen dat de grootste duistere tovernaar van de vorige eeuw, iemand die van plan was om eeuwig te leven, geen enkele affectie had voor anderen en kinderen haatte, er ooit nog maar aan zou denken om een kind te willen? Ik denk eerder dat een kind hebben tot zijn nachtmerries behoorde. Dit deel van het verhaal was dan ook de druppel die ervoor zorgde dat ik dit boek nooit nog met een vinger aanraak. Het was pure geld- en tijdsverspilling IK RAAD ALLE POTTERHEADS AF DIT BOEK TE LEZEN! Tenzij je graag fanfictions leest, maar geloof me, er bestaan veel betere dan dit.

Een persoonlijke recensie zonder spoilers. Op 4-8 al ingestuurd maar toen niet geplaatst (?!) daarom nog eens. Ervaren Potter-lezers hebben vol ongeduld uitgekeken naar het nieuwste (en tevens laatste) deel uit de Harry Potter reeks: boek acht, vorm gegeven voor toneel. Ik reken ook mijzelf daartoe. Maar ge¬lukkig kon ik het ebook al lezen voor het boek in de winkels over de toonbank mocht. Fijn want mijn nieuwsgierigheid betrof nu niet enkel het verhaal maar ook hoe Harry Potter als een toneelstuk leest. Ik ervaar de beleving van het lezen van een toneelscript als een heel andere dan het lezen van een boek zo dik als van J.K. Rowling (vrijwel elk nieuwe deel was dikker dan het voorgaande). Toneel is gewoon een ander medium. Dat heeft consequenties die beide onvergelijkbaar maken. Leuk aan dit achtste deel is onder andere meer te lezen over de jeugd van Harry. Over zijn dromen en zijn volwassen leven, nu met eigen opgroeiende kinderen. Vernieuwend is te ervaren dat Harry amper méér hoofdpersoon is dan zoonlief Albus en Draco's zoon Scorpius dat zijn. Zij vormen enkele van de nieuwe karakters. Haar oude karakters beschrijft Rowling z dat het nieuwe verhaal naadloos aansluit op de eerdere, alsof er geen bijna 20 jaar tussen zit. Dat is nodig ook, omdat een toneel¬script niet de ruimte en mogelijkheden van een boek biedt. Dat zie je terug in de details. Zo is er in het toneelscript minder ruimte voor een geleidelijke opbouw van de karakters, de sfeer, de context, het verhaal en humor. Ook subthema's, die in de boeken rust in het verhaal brachten, ont¬breken. Wel is er de achtergrond van de moeizame relatie die zowel Harry met Albus als Draco met Scorpius hebben, beide als direct gevolg van hun eigen voorgeschiedenis. En natuurlijk is er de emo¬tie van spanning door de gebeurtenissen. Het verhaal ontwikkelt zich zo snel dat dit laatste deel, wel beschouwd, een rollercoaster is van opeen volgende gebeurtenissen waarvoor Rowling vooral terug grijpt op herkenbare elementen uit de eerdere boeken. In die vaart blijft het aantal personen dat uit de boeken terugkeert beperkt, en gaat hun rol soms niet verder dan die van decor of enkel een gesproken referentie. Dat is soms best jammer. Door de snelheid lijkt het verhaal ingewikkeld en over the top, hoewel het toch wel logisch in elkaar steekt (precies hetzelfde gold eerder voor de vele rolwisselingen Harry Potter and the prisoner of Azkaban). De directheid maakt duidelijk dat het eigenlijk vooral geschikt is voor wie al bekend is met de eerdere ver¬halen. Misschien moet je dat wel zien als een eerbetoon aan de vele trouwe fans! Boven deze toneelversie, die ik op een schaal van 1 tot 10 waardeer met een 7tje, blijven de echte veel dikere boeken voor mij favoriet en reikend richting de 10, maar dat neemt niet weg dat ook Harry Potter and the cursed child de moeite waard is. Tegelijkertijd begrijp ik echter ook wel de soms teleurgestelde recensies (niet agressiviteit erbij) die m.i. echter vooral een gevolg zijn van het eigen, niet inzien / willen accepteren dat hier gekozen is voor toneel dat inderdaad een zo ander medium is dan een boek. Wie een traditionele Potter boek zoekt moet dit inderdaad gewoon niet lezen, maar wie wel beseft en accepteert dat een toneelstuk geen boek is raad ik het wel degelijk aan als (bescheiden) slotsalvo van de Harry Potter fantasy series.

Ik ben een fervent Harry Potter fan en heb dan ook alle boeken minstens 7x gelezen. Ongelooflijk hoe J.K. Rowling zo'n geweldige serie kan bedenken. The Cursed Child daarentegen: een compleet verkeerde afspiegeling van de Harry Potter wereld. *** LET OP: SPOILERS *** Karaktereigenschappen worden compleet genegeerd en volledig herschreven. Voldemort, die totaal geen liefde of lust kent heeft opeens een kind met Bellatrix. Carlo Kannewasser, die bekent staat als een zeer aardig, gewaardeerd en behulpzaam personage wordt opeens een Dooddoener als hij wordt vernederd in het Toverschooltoernooi. Vernederd worden is natuurlijk nooit leuk, maar een compleet ander karakter krijgen daardoor slaat natuurlijk nergens op. Hoezo het Toverschooltoernooi? Dit boek speelt zich toch NA Harry Potter 7 af? Ja dat klopt, maar er zijn wonderbaarlijk een hoop tijddrijvers waardoor het boek verschillende keren door de tijd sprint. Alle tijddrijvers zouden zijn vernietigd in de originele reeks, dus dit slaat natuurlijk wederom nergens op. Oja, en Harry Potter gaat dood, en komt weer terug. Spannend! Serieus, als de Harry Potter wereld je tweede thuis is geworden wordt het door dit boek compleet verwoest. Ik heb echt spijt dat ik dit boek heb gelezen, want nu is mijn fantasiewereld enigszins vergiftigd.

It is a nice follow up of Harry Potter series!

Ik vond het een leuke afsluiting, ik snap de slechte reviews, verwacht er niet te veel van. En je kan die idd niet als een 8e deel opvatten SPOILERS: heel leuk dat er een vriendschap wordt gecreëerd tussen de kinderen van Harry en Draco, jammer dat het helemaal op Cedric wordt afgespeeld, klopt niks van om te bedenken dat Voldemort een kind krijgt met bellatrix!?? Heel leuk om toch een vriendschap tussen Draco en the golden trio (plus Ginny of ofcourse) te zien om alles te doen voor zn kind

Mooi pocketboekje, eenvoudig te volgen Engels, zeg maar op MAVO/MBO-niveau, en leest lekker weg, voor dat je het weet heb je hem uit!