Intieme terreur

Selina weet je op indringende wijze mee te nemen in haar leven met haar (bekende) ex-partner. En wát een verhaal is dat. Door haar beeldende manier van vertellen zie je de geschetste situaties meteen voor je en voel je de spanning, angst en machteloosheid die zij voelde. Dat instanties zoals Veilig Thuis en dergelijke haar uiteindelijk alleen maar tegen lijken te werken is op zijn zachts gezegd frustrerend te noemen. Het is een emotioneel boek over een mentaal en fysiek mishandelde vrouw aan het eind van haar Latijn, maar ook een boek over een zeer sterke vrouw die als een leeuwin vecht voor haar veiligheid en geluk, en dat van haar moedige kinderen.

Zelf persoonlijk zit ik momenteel in een gelijkwaardige situatie. En ik herkende zoveel dingen in dit verhaal. De instanties, het ongeloof van andere. De schaamte, de schuld naar je kinderen. Voor mij was dit boek erg fijn om te lezen, meer omdat ik dus niet de enige ben. En ik heb hier echt steun in gevonden

Vol nieuwschierigheid heb ik dit boek opengeslagen, omdat ik in (dacht ik) dezelfde situatie zat en er hoop uit wou halen. Het heeft me flink teleurgesteld. Ik lees alleen maar over dure vakanties, rolex horloges, prada schoenen en hoe vervelend het is om in een vies vakantiehuisje te moeten wonen. Ik heb zelf 7 weken in een vrouwenopvang geleefd, uit nood. Ik keek niet naar de viezigheid, ik was blij dat ik weg was bij mijn mishandelaar. Al had ik onder een kartonnen doos moeten leven en alleen nog maar eten van de voedselbank kunnen krijgen, dan nog had ik niet zoveel geklaagd als selina. Ik vind het heel erg voor haar wat ze allemaal heeft meegemaakt maar het staat in een gek daglicht. Zeker wanneer zij haar kinderen naar Bullie stuurt om zelf op vakantie te gaan naar New York. Dan valt het wel mee, denk ik, als jij je kan ontspannen op een vakantie wetende dat je je kinderen achterlaat bij een psychopaat. Ik lees ook nog heel veel handelen uit emotie en dat is wel iets wat ik haar toe wens om dat veranderd te zien. Die boosheid, dat verdriet, die leeuwin willen zijn, dat lukt niet tegenover instanties zoals veilig thuis. Je moet met ze meebewegen en ze er zelf achter laten komen dat vader niet meewerkt/liegt/bedriegt enz. Als jij met bewijs gaat komen dan zien ze jou alleen maar als de strijdende ouder. Je moet je gevoel uitzetten en het fout laten gaan, onder hun neus, onder hun verantwoordelijkheid. Heel sneu, diep triest, maar de keiharde waarheid in dit land. Bedankt voor je verhaal en ik wens je heel veel heling toe. Over Bullie geen woord, dat verdient hij niet

Goed boek. Leest lekker weg en laat je helemaal meeleven. Enige minpuntje vind ik dat er veel spelfouten in het boek zitten

Sélina heeft een relatie met een bekende Nederlander die haar fysiek als mentaal mishandeld. Wanneer ze zich uit deze relatie weet te ontsnappen is het leed nog lang niet voorbij. Ze stuit tegen ongelofelijk veel tegenslagen bij de hulpverleners. Ze heeft heeft gevochten als een leeuwin voor haar kinderen. Het zal jaren duren voordat haar littekens zullen vervagen

Een verhaal waarin je word meegenomen. Maar ook helaas de werkelijkheid, waarbij ondanks de trieste omstandigheden het verhaal word beschreven met daarin ook de struikelblokken wanneer je met die vreselijke instanties te maken krijgt.