Liever niet geen

Wij hebben heel veel voorleesplezier beleefd aan Liever Niet. Het is echt een hit bij ons thuis. Ook de subtiele surinaamse elementen die terugkomen in de illustraties zijn tof. Als de kinderen bij oma langsgaan herkennen ze vanalles. Binnenkort gaat een vriendin van mij bevallen en dan doe ik dot boek zeker cadeau. Bedankt voor het mooie werk. So so lobi!

Met dit boek over grenzen aangeven leer ik mijn kinderen dat 'nee' oké is. Zij zijn hun eigen persoon met hun eigen wensen. Het leven gaat niet om het plezieren van anderen, maar overdoen wat ook goed voelt voor jou. Ik ben van mezelf een enorme people pleaser en ik zie hoe deze eigenschap bij mijn kinderen ook de kop opsteekt. Met dit boek leer ik ze hoe ze nee zeggen.

Dit boek hebben wij geleend in de bieb. Dit is het eerste boek waarvan ik heb bepaald dat het een must is om in eigen collectie te hebben. Supergoed boek om kinderen (en volwassenen) te leren om naar je intuïtie te luisteren en liefdevol je grenzen aan te geven. Ook tevreden met de tips/ vragen achter in het boek. Mooi om je kinderen te laten stilstaan bij hun web van 5. Ik heb er als moeder ook veel aan.

'Liever niet' is een aanrader als je zoekt naar een helpend verhaal over het aangeven van gezonde grenzen voor kinderen. Samen met Manoe leren kinderen hoe ze de baas zijn over hun eigen lichaam. Door de grappige en herkenbare situaties van Manoe leren kinderen dat ze 'nee' mogen zeggen. Ze leren om te luisteren naar- en te vertrouwen op de signalen van hun eigen lichaam. 'Liever niet' heeft prachtige illustraties en helder taalgebruik. Echt een verrijking voor je boekenkast en de kinderboekenwereld!

Leuk en leerzaam boek waar op een leuke manier word duidelijk gemaakt dat het oke is om je eigen grenzen aan te geven. Prachtige illustraties, een aanwinst voor elke kinderkamer!

Het is een leuk boek en een fijne manier om het gesprek aan te gaan over grenzen aangeven. Ik vind het ook fijn dat er een kindje van kleur de hoofdrol heeft, diversiteit en inclusiviteit vind ik belangrijk, dus dat waardeer ik. Wat ik wel jammer vind, is dat er in het verhaal regelmatig over de grens van het kind heen wordt gegaan, waarna pas wordt uitgelegd dat ze haar grens mag aangeven. Wat mij betreft had ze dat ook wat eerder mogen doen, of had ze kunnen nadenken over dat ze haar grens aan wil geven. Nu ligt de nadruk wat veel op wat er misgaat, in plaats van op het proces van bewustwording. Daarnaast vind ik het zonde dat er een spelfout in het boek staat. Als je een boek uitgeeft, hoort dat wat mij betreft gewoon foutloos te zijn.