Oei, ik groei! De acht sprongen in de mentale ontwikkeling van je baby

Niemand mag verwachten dat er een handleiding voor zijn kind bestaat. Ik was eigenlijk fel tegen op het sprongen verhaal. Vond dat allemaal maar vaag. Toch bleek ik steeds op het woord sprong uit te komen als onze zoon weer eens iets minder prettig in zijn velletje zat. Dus na 9 maanden alsnog het boek besteld en warempel ik las bekende dingen. Denk niet dat je alles letterlijk moet nemen. Dat moet je immers bij niks, zelfs niet op het consultatiebureau..... Het heeft bij mij wel onzekerheden weggenomen en vind de "moeilijkere periodes" van onze zoon toch opeens een stuk luchtiger om mee om te gaan. Conclusie: Voor mij doet het boek het best goed en ben er tevreden mee.....

In een woord verschrikkelijk boek om te lezen. Veelal negatieve ervaringen van moeders, die alleen maar meer stress opwekken voor de nieuwe moeder. Het boek is daarnaast alleen maar gericht op moeders, het woord vader komt er alleen in voor om te zeggen dat deze de moeder de ruimte moet geven. Sorry maar als Toekomstige vader heb ik dit boek nuttig gebruikt door het te bewaren voor de koude winternachten in de openhaard wel te verstaan.. Mijn vrouw raakte meer gestressed door alle negatieve verhalen en ik gefrustreerd omdat er alleen over de baby en de moeder gesproken wordt. Ik zou zeggen in een goed huishouden doen beide ouders hun bijdrage. Ik ben degene die 's nachts uit moet zodat mijn vrouw kan rusten, en in het weekend zal ik de baby meer verzorgen zodat mijn vrouw wat rust heeft en ik ook vollop kan genieten van die kleine glimlach en de poepluiers :)... Nee triest boek en niet nuttig, volledige afrader.

Dit boek is goed geschreven en ziet er van buiten mooi uit. Maar helaas is de theorie van groeisprongen achterhaald. Plooij werd zelf ontslagen als professor omdat hij vast bleef houden aan zijn theorie over groeisprongen, alhoewel dit door zijn eigen student (De Weerth, inmiddels professor) werd ontkracht. Zoals een ex-collega van Plooij in De Volkskrant zei "In de wereld van de ontwikkelingspsychologie is er niemand meer die hem serieus neemt". Baat het niet dan schaadt het niet toch? En wat kan het nou voor kwaad? Wel, de ontwikkeling van baby's verloopt niet in voorspelbare sprongen. Als je baby niet aan de patronen van het boek voldoed, wordt je als ouder alleen maar onzekerder.

Wat een bizar en achterhaald boek is dit. De enige pagina waar wij af en toe naar keken was degene waar de 'sprongen' op de tijdslijn waren gezet. Verder vonden wij dat er heel veel herhaling in het boek zat, iedere 'sprong' weer. Verder waren de beschrijvingen van de ouders in het boek bizar, zo ver lopen die kinderen voor op de ontwikkeling van alle kinderen in mijn omgeving. Een kind van anderhalf dat zichzelf tekent?! Doe normaal! Ik vond het ronduit zonde van m'n geld, en de tijd die ik erin gestopt heb om het te lezen.

Bij ons 1e kind las ik het boek met interesse en maakte ik me zorgen om wat allemaal zou gebeuren de komende maanden door het lezen van het boek. Nu 3 kinderen verder herken ik weinig uit het boek. Het boek gaat ervan uit dat kinderen steeds sprongetjes maken en dat dat niet altijd gepaard gaat met leuke periodes. Nou de ontwikkeling van onze kinderen ging ook soms met sprongetjes maar ik denk dat vooral de ouders zich sneller moeten aanpassen aan de kinderen die zich ontwikkelen. En dat de ouders de kinderen dan anders benaderen en daar dus op inspelen dan alleen maar toekijken en zeggen Oei die heeft weer last van een sprongetje... Leuk zijn de lijstjes van wat je kind zoal zou kunnen per maand maar goed die staan ook overal op internet. Ik zou een ander boek aan iemand kado doen of aan jezelf!

Ik word er moe van dat er zoveel commentaar is op dit boek en de ouders die het wel een fijne leidraad vonden. Al dat gewauwel omdat mensen toevallig op Google vinden dat de theorie erachter door vakgenoten van de schrijvers wel eens in twijfel is getrokken. Ten eerste: in de wetenschappelijke wereld is zo’n polemiek geheel normaal. Wetenschappers halen elkaars onderzoek zo vaak onderuit. Niet gevrijwaard van enige jaloezie, uiteraard. Zijn net echte mensen :) Ten tweede: fysiotherapie is ook nog nooit wetenschappelijk bewezen. Betekent dit dat het niet werkt? Of dat mensen elkaar aanspreken op hun ‘geloof’ erin? Waarom dan bij dit boek wel? Als laatste: wanneer een opvoedboek als doel heeft inzicht en begrip te kweken, dan kan het toch geen kwaad? Stel, jij vindt het onzin, waarom dan die heftige reacties naar ouders die er wel iets aan hebben? Dit boek predikt geen straf of andere gevaarlijke dingen voor kinderen. Het geeft enkel ouders wat rust: ik ben niet alleen, dit hoort erbij, het komt goed. Gun mensen die rust en houd op met je enkele Google-search om ‘de waarheid’ te zoeken en te verkondigen.