De laatste wens van Moek een zelfgekozen levenseinde

Auteur: Albert Heringa
Taal: Nederlands
Boek omdraaien
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789078905691
  • Druk: 1
  • september 2013
  • 150 pagina's
Alle productspecificaties

Samenvatting

Over het boek:
Albert Heringa beschrijft in dit boek alle feiten en achtergronden rond het leven en de dood van zijn moeder. Zij was de vrouw die vanwege haar zelfdoding, met de documentaire van Nan Rosens De laatste wens van Moek, in 2010 aan de anonimiteit werd ontrukt. Hij vertelt over de verschillende fasen in haar leven. Ze was niet echt ziek, maar wel "klaar met haar leven' en wilde geen honderd worden. Heringa beschrijft in detail hoe hij zijn 99-jarige (stief)moeder, die haar leven voltooid vond, hulp bij haar zelfdoding gaf, waarmee hij een strafbaar feit beging. Het boek wordt geleverd inclusief DVD met de volledige documentaire van Nan Rosens, die eerder werd uitgezonden op NCRV-tv.
Over de auteur:
Albert Heringa (Amsterdam, 1942) verloor zijn moeder in de oorlog. Moek werd vanaf zijn derde jaar zijn nieuwe moeder. Hij studeerde bosbouw in Wageningen en werd biologieleraar. Daarna werkte hij in Algerije, Mali en Burkina Faso. De laatste jaren werkte hij free lance als ontwikkelingsecoloog en beleidsmedewerker Milieu bij SNV, destijds de eigen ontwikkelingsorganisatie van Buitenlandse Zaken. Heringa zet zich nu in voor aandacht en autonomie bij een waardig zelfgekozen levenseinde. Daarnaast is hij al jaren vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk.

Recensie(s)

'INLEIDING: Marie van der Borgh was 99 toen ze op 8 juni 2008 overleed. Pas anderhalf jaar later werd haar zoon Albert Heringa door de politie ondervraagd op verdenking van 'hulp bij zelfdoding'. Hij ontkent het ook niet: 'Mijn moeder vond dat zij haar leven had geleefd en dat het tijd was om het in schoonheid te beëindigen', zegt hij. 'Dat was haar uitdrukkelijke wens en ik ben blij dat ik daarbij heb kunnen helpen.'
BROODTEKST: Is euthanasie ook in ons land nog altijd het onderwerp van hoogoplopende discussies en meningsverschillen, dan is zeker hulp bij zelfdoding nog immer fel omstreden.
In principe is zelfdoding bij ons niet strafbaar, en wel omdat het simpelweg niet in het strafwetboek is opgenomen. Dus kan ook de hulp daarbij niet strafbaar zijn, zou je kunnen redeneren, maar in de praktijk komt het erop neer dat je in zo'n geval wél voor de rechter zult verschijnen, weliswaar op grond van misdrijven die wel in de strafwet staan, zoals het niet verlenen van hulp aan personen in nood of het toedienen van gevaarlijke stoffen.
Wat voor sommigen geldt als 'medische hulp', zoals het achterlaten van een pil door een dokter, is zeker verboden en in niets te vergelijken met euthanasie, waarbij een arts zelf middelen toedient die de dood veroorzaken, iets wat slechts kan nadat een strikte procedure werd gevolgd, de nodige toelatingen werden bekomen en het hele proces werd opgevolgd door verschillende artsen.
Toch kan men zich de vraag stellen of mensen niet de ultieme vrijheid moeten hebben om zelf te beslissen over hun leven en of ze dat al dan niet verder willen leiden.
Zelfdoding blijft echter een enorm taboe. Ook al wordt erover gesproken, feitelijk heeft men nog steeds geen sluitende verklaring voor het in dit land hoge aantal zelfdodingen, laat staan dat men er iets kan aan doen. Pas de jongste jaren geeft men schoorvoetend toe dat het cijfer in vergelijking met andere Europese landen behoorlijk verontrustend is, maar diepgaand en verhelderend onderzoek is er niet op gevolgd. Het woord 'zelfmoord' werd ingeruild voor 'zelfdoding', elk artikel of televisieprogramma rond het thema wordt tegenwoordig gevolgd door informatie over zelfdodingspreventie, maar veel verder komt men niet. Zeker niet wanneer er vragen worden gesteld over het verband tussen allerlei pharmaceutica, met name antidepressiva, en het fenomeen van zelfdoding.
Al helemaal niets wil men weten van zelfdoding die niet het gevolg is van impulsieve emotionele ontwrichting maar die een weloverwogen beslissing is van een individu die om welke reden dan ook vindt dat het welletjes is geweest. Of omdat het bestaan niet meer de basiskwaliteit biedt die hij ervan verwacht, of omdat zijn leven is rondgemaakt en er bij wijze van spreken niets meer te leven valt.
Het is precies die overweging die Marie van der Borgh heeft gemaakt. Uiteraard was dat geen beslissing van het moment, maar de conclusie van een lang denk- en rijpingsproces op late leeftijd en na een lang en goedgevuld leven.
Een afgerond leven.
Haar zoon Albert ging daar in mee. Toen zijn moeder haar uitgesproken wens uitte om, ook al leed ze niet aan echt bedreigende gezondheidsproblemen, op een menswaardige manier uit het leven te stappen, verklaarde hij zich bereid haar daarbij te helpen.
Hij zorgde ervoor dat ze de nodige pillen bijeen kreeg, informeerde zich over hoe je dit best en zonder risico op ongewilde redding kunt uitvoeren en nam nog op ontroerend serene wijze afscheid van de vrouw die voor hem zo ontzettend veel betekende.
Officieel overleed Marie - die door haar familie Moek werd genoemd - in haar slaap en daar zou het ook zijn bij gebleven, ware het niet dat zo'n anderhalf jaar na haar overlijden een documentaire werd uitgezonden over haar keuze voor levensbeëindiging en de rol die haar zoon daarbij heeft gespeeld.
Die documentaire, 'De laatste wens van Moek' in het NCRV-programma 'Netwerk', werd in samenwerking met de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) gerealiseerd. Daarin is te zien hoe Moek de pillen tot zich neemt waaraan ze hoopt te sterven en waarom ze dat doet. Ze wil immers niet meer, ze vindt dat ze lang genoeg heeft geleefd en wil geen honderd worden. Ook is te zien hoe Albert haar daarbij helpt.
Uiteraard werd er een onderzoek ingesteld en Albert in verdenking gesteld van hulp bij zelfdoding. Of hij een sanctie zal oplopen, is nog niet beslist, maar zijn geval heeft bij onze noorderburen de discussie over vrijwillige levensbeëindiging danig gevoed.
Over Moek en haar keuze, maar ook over de manier waarop zij en haar zoon erover hebben gepraat, schreef Albert Heringa nu het boek 'De laatste wens van Moek'. 'Het is een veelzijdige terugblik op het leven van Moek en de gebeurtenissen die haar tot een zelfgekozen levenseinde hebben geleid, nu bijna twee jaar geleden', zegt Albert. 'Steeds meer worden we geconfronteerd met de problematiek van ouderen met een 'voltooid' leven. Met haar leeftijd van 99 jaar en haar niettemin volstrekte helderheid en zelfbewustzijn is Moek daarvan welhaast een schoolvoorbeeld. Daarom heb ik haar verhaal willen vertellen, zowel in de documentaire als nu in het boek.'
Lees het interview met Albert Heringa in Primo, verschenen in PDF op de website van Uitgeverij de Brouwerij:
http://www.uitgeverijdebrouwerij.nl/de-laatste-wens-van-moek-3/
' – Dominique Trachet, Primo

'Een belangrijk boek in de strijd om art. 294 lid 2 uit het wetboek van strafrecht geschrapt te krijgen. Naast een sympathiek beeld van Moek als individualistische vrouw en haar overtuiging niet langer te willen leven, krijgen we een aardige indruk van de angstige, nogal krampachtige houding van het OM in deze zaak. Begrijpelijk is dat wel, want er is nog nauwelijks jurisprudentie op dit gebied. Des te schrijnender is het dat hoogbejaarden nogal eens worden gezien als onmondige kinderen. Slechts onbevreesde mensen met een zuiver geweten als Heringa plus openheid over dit onderwerp helpen ons verder om het uit de strafrechtelijke sfeer te halen met een andere kijk op leven en dood.
Klik op de link om de hele recensie te lezen.' – Peter Vermeulen, patientervaringsverhalen.nl

'Albert Heringa is de man die werd vervolgd in verband met hulp bij zelfdoding bij zijn stiefmoeder (Moek uit de titel). Zij vond, bijna honderd jaar oud, haar leven voltooid. Van de gebeurtenissen is door Nan Rosens, in opdracht van de NVVE, een documentaire gemaakt (te zien op de bijgevoegde dvd), uitgezonden door de NCRV in 2010. Het boek doet het verhaal aan de hand van de vragen van de politie en vertelt de levensgeschiedenis van Moek, hoe zij tot haar besluit kwam en de effecten op haar omgeving. Opnieuw een egodocument, maar deze keer boeiend beschreven en inzicht gevend in een belangrijk thema, namelijk: heeft iemand het recht zelf over zijn levenseinde te beslissen en is degene die helpt strafbaar? Het Openbaar Ministerie eiste drie maanden voorwaardelijke gevangenisstraf; de rechtbank heeft op 22 oktober 2013 uitspraak gedaan: schuldig bevonden zonder strafmaatregel. ' – NBD Biblion

4.3
van de 5
Aantal reviews: 3
0
0
1
0
2
  • belangrijk werk

    Albert Heringa's werk geeft een goed inzicht over het wáárom hij zijn moeder hielp met zelfdoding. Het boek en de rechtszaak die nu loopt roepen belangrijke vragen op over het 'recht te leven'...
    Jammer is dat het verhaal zich echt centreert rondom 'Moek' en de lezer niet meenemen in de filosofische vragen. Het is een pure verhandeling over het waarom deze vrouw wilde sterven.
    Voor ieder die meer wil weten over deze zaak: zeker lezen, maar verwacht geen uitdagende filosofische kwestie (die de rechtzaak wel biedt...)

    Vond je dit een nuttige review?
    8 0 Ongepaste review?
  • Een boek dat geschreven moest worden
    • Meeslepend verhaal
    • Spannend
    • belangrijk

    Wie was die vrouw die geen honderd wilde worden? Een antwoord op de vraag hoe Albert Heringa tot zijn daad kwam.

    Vond je dit een nuttige review?
    7 0 Ongepaste review?
  • Beelden Moek overtuigend
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Deze dvd is een scharnierpunt op weg naar de Pil van Drion: de mogelijkheid voor oude mensen om over een humaan stervensmiddel te beschikken. Er is een brede beweging die dit ondersteunt. Deze dvd laat zien hoe logisch en humaan het is om over een passend middel te beschikken. Bij het zien van deze beelden valt alle 'ja maar' weg. Prachtig, overtuigend en zeer zinvol.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
2013-09-25
Afmetingen
21,6 x 14 x 1,7 cm
Aantal pagina's
150 pagina's
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Albert Heringa
Redacteur
Tjerk Noordraven
Uitgever
Brouwerij Uitgeverij de

EAN

EAN
9789078905691

Overige kenmerken

Gemiddelde leestijd
4 h
NUR code
402
Oorspronkelijke releasedatum
2013-09-25
Subtitel
een zelfgekozen levenseinde
Thema Subject Code
DNC

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
Snelle bezorgopties
Gratis verzending
Bindwijze: Paperback
13 45
+ € 1,99 servicekosten
Alleen tweedehands
Als nieuw
Ongelezen. Conditie: Als nieuw. Editie: 1. Jaar: 2013. Taal: Nederlands.
Op voorraad
Nu besteld, woensdag in huis Tooltip
Verkoop door partner van bol.com Boekenbalie BV
Andere verkopers (3)
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Tweedehands artikelen retourneren is vaak niet gratis

Vaak samen gekocht