Gevangen in zwart wit denken

En hoe we kunnen ontsnappen

  • Nederlands
  • 1e druk
  • 9789025906603
  • oktober 2018
  • Paperback
  • 128 pagina's
Alle productspecificaties

Babah Tarawally

Babah Tarawally is schrijver en journalist. Tijdens zijn zevenjarige asielprocedure publiceerde hij De god met de blauwe ogen (2010). In 2016 verscheen De verloren hand. Op bol.com vind je alle boeken van Babah Tarawally, waaronder het nieuwste boek van Babah Tarawally.

Samenvatting

Babah Tarawally woont even lang in Nederland als eerder in zijn land van herkomst, Sierra Leone. Door witte en zwarte mensen is hij op talloze manieren gelabeld: als asielzoeker, vluchteling, allochtoon, migrant, Afrikaan en zwarte man. Of hij wordt gewaarschuwd voor de "boze witte man'. Maar hij is ooit juist voor het oorlogsgeweld van "boze zwarte mannen' gevlucht. Aan de hand van zijn levensverhaal maakt hij duidelijk dat we niet gevangen hoeven te blijven in zwart-witdenken. Een bevrijding om te lezen.

Recensie(s)

Vluchtelingen komen dagelijks naar Nederland om hier een nieuw bestaan op te bouwen. Vanuit Nederlands standpunt bezien, proberen we het aantal vluchtelingen te beperken en streven we ernaar om vluchtelingen in de regio zelf steun te verlenen. Hoe een vluchteling een en ander zelf ervaart, blijkt uit dit boek van Babah Tarawally. Inmiddels verblijft hij 23 jaar in Nederland, heeft de Nederlandse nationaliteit gekregen en beschouwt Nederland als zijn vaderland. Hij beschrijft zijn eigen ervaringen toen hij als vluchteling uit Sierra Leone in Nederland probeerde een nieuw bestaan op te bouwen, op de vlucht voor het geweld in zijn oorspronkelijke land. Zijn overwegingen confronteren de lezer met allerlei zwart-witdenken dat in Nederland aan de orde van de dag is. Alleen zien we dat nu vanuit het gezichtspunt van iemand die als vluchteling een en ander aan den lijve ondervindt. Daardoor levert dit boek een bijdrage aan de meningsvorming over het vluchtelingenvraagstuk en hoe we aan het zwart-witdenken kunnen ontsnappen.

J. Swaen

Lees de eerste pagina's

4.5
van de 5
17 reviews
1
0
0
4
12
31
  • Inspirerend
    9
  • Toegankelijk
    7
  • Heldere boodschap
    7
  • Goede kwaliteit
    3
  • Praktisch toepasbaar
    3
  • Verrassend
    2
1
  • Eenzijdig
    1
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • De brug tussen het zwart wit denken
    • Toegankelijk
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend

    Recensie door Samir en Sylvia, studenten van de Master Crossover Creativity

    Babah brengt je mee in zijn obstakels, zijn overwinningen en nieuwe inzichten. Geboren in Sierra Leone begint Babah zijn verhaal meteen met de dag dat hij in 1995 in Nederland aankwam. Zijn eerste interactie met een witte Nederlander bij de douane bracht Babah voor het eerst pas echt uit zijn wereld.

    Samir: “Als Nederlander met een migratieachtergrond koos ik er niet voor om in Nederland te zijn geboren. Alsnog was het toch heel interessant om de verschillen te zien met iemand die er wel voor heeft gekozen uit noodzaak.

    Ik als persoon die ook tussen twee werelden zit, kon me erg relateren met Babah’s situaties. De mensen die hij tegenkomt, zowel de positieve als de negatieve, zijn voor mij erg herkenbaar. Doordat Babah zijn verhaal verteld, voelde ik met hem een verbintenis. Babah vertelt zijn verhaal vanuit zijn perspectief en deelt daarbij ook zijn gedachtegang. Hierdoor kun je, zelfs als iemand zonder een migratieachtergrond, begrijpen hoe zijn worstelingen effect op hem hebben gehad als een zwarte man in Nederland. Dit geeft ook inzicht hoe men in Nederland naar vluchtelingen kijkt. Mensen die geforceerd waren om de keuze te maken hun land te verlaten. De mentaliteit van zijn Afrikaanse opvoeding botst met de Nederlandse mentaliteit, maar Babah weet helder te verwoorden hoe hij hiermee omging.
    Babah weet zijn verhaal zo persoonlijk te vertellen en te delen, waardoor ik het ook echt aanraad voor Nederlanders zowel met een migratieachtergrond als zonder. Hij weet beide te betrekken in zijn verhaal, waardoor ik en Sylvia het ook goed met elkaar konden bespreken. Daarom vind ik het zo een fijn boek, want het maakt bepaalde onderwerpen makkelijker bespreekbaar met elkaar. “

    Sylvia: “Sommige stukken zijn voor mij, als Witte Nederlander, heel herkenbaar. Andere stukken over de verschillen in de cultuur zijn leerzaam en laten een andere kant zien waar ik als witte Nederlander niet genoeg bij stilsta.

    Het boek dwong mij om mijn eigen gedachten en gevoelens onder de loep te nemen: 'Wat is mijn aandeel hierin?', 'Waar zitten mijn blinde vlekken?' en 'Wat kan ik als witte Nederlander hieraan bijdragen, zodat iedereen zich welkom en thuis kan voelen in Nederland?' Babah omschrijft onder andere in zijn boek de rol van instituten en media.
    Ik moet gelijk denken aan mijn basisschool tijd, waarbij ik het stereotype beeld over Afrika heb meegekregen; 'arm en zielig'. Nu pas zie ik hoe deze beeldvorming *zich heeft doorgewerkt/ontwikkelt tot hoe het heden nu is in de huidige maatschappij.

    Daarnaast deed het me ook denken * aan mijn kindertijd: ik zong met volle borst het liedje van kinderen voor kinderen mee: “een kind onder de evenaar is toch maar een bedelaar”, mij totaal niet bewust van wat ik nou eigenlijk aan het zingen was en wat deze tekst doet met beeldvorming en stereotypering.

    Babah omschrijft hoe pijnlijk deze stereotyperingen zijn en hoe hard hij moest vechten om het tegendeel te bewijzen.

    Ik raad het boek iedereen aan, omdat het inzicht geeft in de belevingswereld van een vluchteling, maar het geeft ook handvaten van hoe we in Nederland hier gastvrijer en beter mee om kunnen gaan. Babah gaat onderwerpen zoals kleur, stereotyperingen, labels, bureaucratie, media, politiek niet uit de weg en omschrijft helder vanuit zijn eigen ervaringen hoe deze onderwerpen ervoor kunnen zorgen dat men gevangen komt te zitten in het zwart en wit denken.

    Ook hoe belangrijk het is om ruimte te geven voor de verhalen van een ander. Het is denk ik goed om allemaal in Nederland wat vaker stil te staan en te luisteren naar de belevingswereld van een ander. Het boek van Babah raad ik dan ook iedereen aan om te lezen! Het verhaal van Babah blijft in ieder geval tot de laatste bladzijde interesseren!"

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • Tarawally toont op verfrissende wijze een nooduitgang
    • Toegankelijk
    • Praktisch toepasbaar
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend
    • verfrissend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    'Ik vroeg je niet wie je bent, ik vroeg je alleen waar je vandaan komt.' De toon is gezet wanneer Babah Tarawally in 1995 zijn eerste stappen zet op Nederlandse bodem. Als ontheemde had hij zich gemeld bij de douane van Schiphol. Een politieagent verhoort hem. Zojuist bestempeld als illegale vreemdeling met herkomst Sierra-Leone mag hij vanaf dat moment gaan wachten, dit begint op een glad skai-leren bankje.
    Onzeker over wat er met hem gaat gebeuren en tussen witte lange mensen zich voor het eerst bewust van zijn zwarte huidskleur, weet hij één ding: mijn menselijkheid ga ik niet verliezen. Mijn naam is Babah Tarawally, ik ben 23 jaar en een trotse Mandingo-man. Mijn naam betekent 'adviseur van de koning'. Ik ben gevlucht voor oorlog en hier aangekomen om hulp te vragen om mijn leven en land te redden.
    'Zwart-witdenken' is geschreven door Babah Tarawally (1972). Nu, 23 jaar later, is hij succesvol schrijver en journalist. 'Zwart-wit'lonkt naar de Socratesbeker, de prestigieuze prijs voor het beste filosofieboek van het jaar. Hij studeerde filosofie in Amsterdam. Naast westerse filosofie kent hij ubuntu, een filosofie uit Afrika. Zoals de westerse filosofie zich kenmerkt door Sartres uitspraak 'de hel, dat zijn de Anderen', zo bestaat bij ubuntu het begrip 'zij' niet. Daar staat de gemeenschap centraal. Gesplitst door deze twee uiterste culturen — enerzijds het westers individualisme en anderzijds de Afrikaanse gemeenschap — heeft Tarawally een missie: bruggen bouwen, contact maken tussen wij en zij.
    Voordat 'Zwart-witdenken' uitkwam schreef Tarawally twee andere werken, het literaire verhaal De verloren hand (2016) en de roman De god met de blauwe ogen (2010). Net als in deze eerdere werken huist ook in 'Zwart-witdenken' een idealistische boodschap gevormd door levenswijsheid. Met zijn rustige manier van denken en schrijven zoekt Tarawally een route naar vrijheid, en wel voor iedereen. 'Want,' zo zegt hij in een Volkskrantinterview, 'niet alleen witte, extremistische activisten hebben er last van, ook ik zat gevangen in het zwart-witdenken.'
    Met zijn nieuwste boek doet de schrijver een handreiking om te ontsnappen uit het denken in zwart en wit, de gevangenis van 'wij en zij'. 'Want,' zo vervolgt hij in het interview, 'zwart-witdenken maakt je depressief. Het is het gevoel dat het niet meer goed komt.' Op verfrissende wijze toont Tarawally een nooduitgang. Zijn kwetsbare aanpak werkt bevrijdend.
    Tarawallys rustige schrijfritme is prettig, je kunt hem goed volgen. Toch is er een keerzijde. Hij schrijft als een Zwitsers uurwerk: helder, strak en altijd duidelijk. Het is bijna af en toe saai. Het strakke ritme waarop je kunt vertrouwen mist hier en daar storing, een tipje menselijke emotie vanuit een persoonlijk perspectief. Tijdens het lezen van Zwart-witdenken ben je altijd observerend, je kijkt van buiten. Graag zou ik het hart van Babah Tarawally eens voelen — alsof ik hem ben.
    Deze laatste maanden van het jaar is hét moment om 'Zwart-witdenken' te publiceren. De zwartenpietendiscussie laait op en ieder jaar lijkt de houding hierin militanter te worden. Met 'blokkeerfriezen' die demonstratievrijheid belemmeren en met de beelden van de Eindhovense Sinterklaasintocht nog helder op het netvlies, staat het wij-zijdenken op scherp. De anti-pietdemonstranten enerzijds, de eiergooiende racistische spreekkoren er lijnrecht tegenover. In aanloop naar het feest van Sinterklaas dompelen we ons in depressiviteit; het beeld staat op zwart-wit, het is wij tegen zij.
    Terwijl de koppen tegen elkaar staan komen met Sinterklaas ook de cadeaus. 'Zwart-witdenken' is een goed idee. Verpakt in glanzend cellofaan en voorzien van een strik en wie weet een gedicht is het een eyeopener voor iedereen, van demonstrant tot spreekkoorzanger. Want in plaats van 'ik vroeg je niet wie je bent, ik vroeg je alleen waar je vandaan komt' kan het ook zo: het is een vreemdeling zeker, die verdwaald is zeker. Ik zal hem eens vragen naar zijn naam.

    Vond je dit een nuttige review?
    9 1 Ongepaste review?
  • Vanuit een ander perspectief
    • Toegankelijk
    • Praktisch toepasbaar
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Het verhaal van Babah Tarawally een vluchteling uit Sierra Leone, verdreven door de oorlog en terechtgekomen in Nederland. Zijn belevenissen heeft hij open en helder beschreven. Zijn kijk op het proces van de asielaanvragen en hoe we gevangen zitten in ons eigen denken verwoordt hij schitterend.

    De omslag van het boek is mooi, er is een halve buste van een Afrikaanse man te zien met een glimlach op zijn gezicht. De titel is duidelijk aanwezig in zwarte letters op een witte achtergrond. De achtergrond bestaat uit drie kleuren en het lijkt alsof het een hoek van een kubus of doos is.

    De eerste indruk intrigeert mij vooral door de ondertitel “En hoe we kunnen ontsnappen”. Want dat we zwart wit denken dat bewustzijn is er wel, maar hoe te ontsnappen?

    De verwachting is dat er niet teveel clichés aan de orde komen en dat er niet gewezen wordt naar de Nederlandse maatschappij over wat er allemaal fout gaat. Wel een beeld dat herkenbaar zal zijn voor vele Nederlanders, en dan bedoel ik alle mensen in Nederland met de Nederlandse nationaliteit waar hun roots ook liggen.

    De algemene indruk van het boek is goed. Babah beschrijft zijn situatie van de eerste aankomst tot nu. De eerste hoofdstukken zijn echte bewustwordingsmomenten hoe een vluchteling zich voelt als hij aankomt in Nederland. Waar hij tegenaan loopt zodra hij voet zet op de Nederlandse bodem. De positieve insteek van Babah is fijn om te lezen, de zelfreflectie die hij regelmatig toepast geeft zijn verhaal een laag waardoor het voelt alsof het objectief geschreven is. Had Babah het stuk over zwarte piet weggelaten dan was het zelfs een mooi neutraal stuk geworden. Nu zou het kunnen dat hij sommige lezers tegen de haren instrijkt omdat ze wederom geconfronteerd worden met de discussie en dit boek is zoveel meer dan alleen deze discussie. Dit boek geeft een inkijk in het leven van een man die vlucht vanuit zijn moederland en terecht komt in een systeem waarin de menselijkheid is verdwenen en er geen rekening gehouden wordt met de herkomst van de mensen en wat ze allemaal hebben meegemaakt. Tarawally maakt uiteindelijk zeer bewuste keuzes en hij heeft een realiteitszin waar we nog veel van kunnen leren.

    Dit boek geeft een zo’n helder beeld, dit zou verplichte kost moeten zijn in de onderbouw van het voortgezet onderwijs. Ook voor eenieder die geïnteresseerd is in zijn omgeving en de steeds veranderende Nederlandse maatschappij is het goed om te lezen. Ik ga het zeker gebruiken. Het boekje zal een prominente plek krijgen zodat ik er met regelmaat aan terug zal denken.

    Vond je dit een nuttige review?
    7 2 Ongepaste review?
  • Iedereen zou dit boek moeten lezen!
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend

    Vanaf bladzijde een weet Tarawally mij te raken. Het boek is op een prettige manier geschreven, waardoor ik bleef lezen. Dit is dan ook het 1e boek wat ik op een dag in een aantal uurtjes heb uitgelezen. Een verhaal van een asielzoeker die huis en haard in de jaren '90 heeft moeten verlaten en Nederland als toevluchtsoord heeft uitgekozen. Door zijn verhaal kom je als buitenstaander meer te weten over asielprocedures. Het gelijk mee willen doen aan de maatschappij, willen werken maar het niet mogen, naar school willen om je te willen ontwikkelen en de taal te leren spreken maar vanaf 18 jaar niet mogen. Je leest de frustraties! Dit boek heeft mijn ogen nog meer geopent hoe het voor de asielzoekers moet zijn om jaren in onzekerheid het gevoel gevangen te zijn te moeten leven. Hoop dan ook nooit mijn familie, vrienden, huis en haard te moeten verlaten.
    Ik zou iedereen dit boek aanraden om te lezen, geeft je andere kijk op de procedures, asielzoekers en de manier hoe ze vechten voor een nieuw leven.

    Vond je dit een nuttige review?
    5 1 Ongepaste review?
  • van moeder naar vaderland
    • Toegankelijk
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend

    Geschreven bij Gevangen in zwart-witdenken

    In 1995 kom je naar Nederland, je moest je Moederland Sierra Leone achterlaten en als vluchteling kom je aan op Schiphol. Dan begint het proces van zeven jaar of je mag blijven of niet, dus of Nederland je Vaderland zou gaan worden.

    De auteur is heel eerlijk en duidelijk in zijn roman over hoe het was om hier te komen en dan ook nog eens in aanraking te komen met discriminatie. Als zwarte man mocht je niet naar het Carnaval in Breda. Carnaval is voor de Brabanders en daarmee uit. Je wordt er toch maar mooi mee geconfronteerd.

    Heel mooi en teder maar ook oprecht wordt verteld over zijn twee prachtige dochters en hoe deze in zijn leven zijn verweven. Nederland is hun Moederland en Sierra Leone hun vaderland.

    Het feit van communicatie dus de taal zo snel mogelijk eigen te maken en in gesprek blijven met elkaar. Van mens op mens maakt dat de gevangenschap kan verdwijnen. Is elkaar accepteren zoals een ieder is. Verdiepen in elkaar blijft heel belangrijk.

    Ik persoonlijk ben van mening dat een ieder deze roman zou moeten lezen. Vanmorgen was Babah te zien in VPRO boeken en werd hij geinterviewd door Carolina Lo Galbo.
    Uitzendinggemist.nl als je deze VPRO boeken niet hebt gezien.

    Dus eerst VPRO boeken kijken en dan snel naar je favoiete boekhandel.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • van moeder naar vaderland
    • Toegankelijk
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend

    In 1995 kom je naar Nederland, je moest je Moederland Sierra Leone achterlaten en als vluchteling kom je aan op Schiphol. Dan begint het proces van zeven jaar of je mag blijven of niet, dus of Nederland je Vaderland zou gaan worden.

    De auteur is heel eerlijk en duidelijk in zijn roman over hoe het was om hier te komen en dan ook nog eens in aanraking te komen met discriminatie. Als zwarte man mocht je niet naar het Carnaval in Breda. Carnaval is voor de Brabanders en daarmee uit. Je wordt er toch maar mooi mee geconfronteerd.

    Heel mooi en teder maar ook oprecht wordt verteld over zijn twee prachtige dochters en hoe deze in zijn leven zijn verweven. Nederland is hun Moederland en Sierra Leone hun vaderland.

    Het feit van communicatie dus de taal zo snel mogelijk eigen te maken en in gesprek blijven met elkaar. Van mens op mens maakt dat de gevangenschap kan verdwijnen. Is elkaar accepteren zoals een ieder is. Verdiepen in elkaar blijft heel belangrijk.

    Ik persoonlijk ben van mening dat een ieder deze roman zou moeten lezen. Vanmorgen was Babah te zien in VPRO boeken en werd hij geinterviewd door Carolina Lo Galbo.
    Uitzendinggemist.nl als je deze VPRO boeken niet hebt gezien.

    Dus eerst VPRO boeken kijken en dan snel naar je favoiete boekhandel.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Inzicht
    • Toegankelijk
    • Praktisch toepasbaar
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend
    • Verrassend
    • persoonlijk
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Wat een mooi en bijzonder boek. Ik geloof niet dat er één zin anders had kunnen zijn. Ik vond de transformatie in tijd binnen twee bladzijdes  pag 77 een erg goede dramatutgische keuze  die later ook gevolgd door andere sprongen in de tijd. Verder een sterke balans tussen feit, verhaal, inzicht, emotie en de filosofische metafoor.
    Over de inhoud... ja.. dat is zo groot en zo één met hoe de mensheid zich lijkt te willen gedragen tegen beter weten in, ik word er verdrietig van, maar ik heb al lang geleden begrepen dat het niet anders is.
    Ik denk dat dit boek veel mensen iets zal kunnen brengen, hetgeen waar diegene die het leest op dat moment aan toe is. Dat is een groot cadeau!
    Misschien kan de uitgever een doos met exemplaren aan de Tweede Kamer leden cadeau geven?
    Het verhaal geeft een persoonlijke blik op de lange weg, die Nederland nog moet afleggen om zich werkelijk een rechtvaardig land te kunnen noemen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Nederland bekeken door de ogen van de zwarte asielzoeker
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam
    • aanbevelen als literatuur in het onderwijs
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Je ziet nu eens niet hoe wij als gewone geboren en getogen Nederlander de asielzoeker en de erkende vluchteling zien vanuit onze bril, maar we krijgen een genuanceerd beeld van hoe zij ons zien en meemaken en wat zij aan cultuur hebben en meegemaakt hebben aan binnenlandse strijd. Dat zij als zwarten ook weer minder goed behandeld werden als mensen met een Arabische achtergrond.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Confronterend boek wat je niet kan wegleggen
    • Inspirerend
    • Confronterend
    • inzichtgevend
    • leest lekker weg
    • optimistisch
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Met intrigerende verhalen over de tijd van Tarawally in het azc is het een boek wat ik niet snel weg heb gelegd. Daarnaast kreeg ik tegelijkertijd inzichten in hoe racisme eruit ziet en wordt ervaren door de auteur. Hij biedt tot slot een mooi perspectief om uit het zwart-wit denken te stappen.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Krachtig en kwetsbaar
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend

    Geschreven bij Gevangen in zwart-witdenken

    Babah Tarawally neemt je mee op reis door zijn verleden en heden. Zijn oog voor detail en bijna 'fotografisch geheugen' maken dat je je verbonden voelt met het verhaal en zijn boodschap.
    Tijdens het lezen stapelen gedachtes zich op. Als 'witte' Nederlander ben ik onverschillig geworden in het debat over institutioneel racisme en het Nederlandse (koloniale) verleden. Dit heeft alles te maken met de harde en oppervlakkige toon in de politiek en media. Tarawally weet mij wel te raken. Hij schrijft zoals de titel belooft; in meer kleuren dan zwart en wit.

    Vond je dit een nuttige review?
    7 0 Ongepaste review?
  • Wat is normaal, wie is normaal?

    Heerlijk beschreven verhalen van een vluchteling die in de witte wereld binnenstapt. Soms pijnlijk, soms verbazingwekkend maar altijd goed invoelbaar door de vlotte en open schrijfstijl. Op zijn tijd ook confronterend.....waar sta ik als blanke vrouw in dit geheel? Dat vroeg ik mij herhaaldelijk af. Het boek prikkelt mijn verder persoonlijk onderzoek naar zwart/wit denken. Babah Tarawally heeft voor mij een raampje geopend waar frisse lucht doorheen stroomt. Dat is heel verfrissend.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Eenzijdig
    • Eenzijdig

    De recensies en de beschrijving van het boek beloofden veel goeds. Hierom het boek aangeschaft.
    Al lezend viel me op hoe verschrikkelijk eenzijdig het boek is geschreven. Alles is vanuit het gezichtspunt van de schrijver. Aangezien de schrijver zijn ervaringen deelt zou dit niet direct een probleem hoeven zijn. Echter pretendeert de schrijver neutraal te zijn en zijn lezer te kunnen helpen weg te komen uit het zwart wit denken. Schrijver lijkt hier echter zelf in gevangen te zitten.
    De boodschap van het boek lijkt echter dan ook te zijn dat de blanke (witte in de bewoordingen van de schrijver) Nederlander helemaal in de huid van de nieuwkomer moet kruipen, dat het dan goed is. Een voorbeeld hierbij is zijn beschrijving van de ontvangst of Schiphol. Al lezend bekruipt mij het gevoel dat de ontvangst helemaal niet zo slecht was als (na vele jaren in de herinnering erger gemaakt?) beschreven. Het klinkt zakelijk, niet direct discriminerend. De gevoelens van de schrijver lijken hierbij leidend. In het boek geeft hij ook aan dat het gaat om gevoelens, niet om feiten in dergelijke gevallen. Dit kan natuurlijk nooit zo zijn. Het is onmogelijk om altijd met de gevoelens van iedereen rekening te houden!
    Een ander voorbeeld van het zwakke en eenzijdige betoog van schrijver heeft betrekking op Zwarte Piet. Hij geeft aan dat hij altijd probleemloos het Sinterklaasfeest (inlcusief Zwarte Piet) heeft gevierd, tot hij hoorde hoe racistisch dit figuur was. Allereerst legt hij (zoals vaker in het boek) niet uit waarom het racistisch is en laat hij al helemaal niet de andere kant van de discussie zien, hetgeen je toch zou verwachten in een boek dat pretendeert de partijen nader tot elkaar te brengen.
    Dit geld ook voor zijn voorbeeld van de Brabantse carnavalvierders die schrijver enkel vanuit zijn eigen eenzijdige visie beoordeelt op hun mening. Schrijver vervalt zo in hetgeen hij probeert te voorkomen.

    Helaas maakt het boek de gewekte verwachtingen niet waar.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 1 Ongepaste review?
  • Grensoverschrijdend
    • Toegankelijk
    • Inspirerend
    • Verrassend

    Grensoverschrijdend kun je het leven en werk van Babah gerust noemen. Letterlijk en figuurlijk. In dit boek verwoordt hij hoe hij gedwongen werd zijn geboorteland te verlaten en in Nederland zijn toevlucht zocht . Op subtiele wijze beschrijft hij hoe zijn oma een leidsvrouw is tijdens het lange proces van integreren. Over hoe hij gevangen raakte in zwart-wit denken en hoe hij zich daaraan ontworstelt. Grensoverschrijdend én transformatief. And yet,I gotta be me, zingt Sammy Davis. Dat lukt Babah op een indrukwekkende wijze. Verplichte literatuur voor iedereen die iets wil begrijpen van hoe men zichzelf kan bevrijden uit zwart-wit denken.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • toegankelijk en positief
    • Toegankelijk
    • Heldere boodschap
    • Inspirerend

    Ondanks alle heftige gebeurtenissen houd je een positief gevoel over aan het boek. Dit komt door de positieve blik van de schrijver op het leven, iets waar veel mensen wat van kunnen leren.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Dit boek moet je gelezen hebben
    • Goede kwaliteit
    • Voordelige koop
    • duurzaam

    Geschreven bij Gevangen in zwart-witdenken

    Één boek dat gemakkelijk te lezen is, eens je start wil je niet stoppen

    Vond je dit een nuttige review?
    1 1 Ongepaste review?
  • Goed
    • Goede kwaliteit

    Mooi verhaal

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Verplicht leesvoer!
    • Goede kwaliteit

    Fantastisch!

    Vond je dit een nuttige review?
    1 2 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Verschijningsdatum
oktober 2018
Druk
1e druk
Afmetingen
21,6 x 13,5 x 1,3 cm
Aantal pagina's
128 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Babah Tarawally
Uitgever
Uitgeverij Ten Have

EAN

EAN
9789025906603

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Subtitel
En hoe we kunnen ontsnappen

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Aanraders
Gezien in de media
Uitvoering
Boek
Verschijningsvorm
Paperback
Studieboek of algemeen
Algemene boeken
17, 50
Op voorraad
Voor 23:59 besteld, morgen in huis Tooltip

+ bezorgopties

Verkoop door bol.com
Ontdek het nu voor 9,99 p.j.
Altijd gratis verzending

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Ook zondag in huis (bestel voor za 23:59)
  • Vandaag nog in huis (bestel doordeweeks voor 14:00, bezorging tussen 18:00 en 22:00)
Bekijk alle bezorgopties

* Indien beschikbaar op bezorgadres. Log in voor de mogelijkheden

  • Gratis verzending vanaf 20 euro
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen
Andere verkopers (1)

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)