We komen nog één wonder tekort roman

Uitgever: Atlas Contact, Uitgeverij

Auteur: Rebekka de Wit
  • Nederlands
  • Druk: 1
  • 9789025444952
  • mei 2015
  • Paperback
  • 176 pagina's
Alle productspecificaties

Rebekka de Wit

Rebekka de Wit (1985) werkt als theatermaker. Haar afstudeervoorstelling Hoe dit het verhaal werd werd bekroond op het Theater Aan Zee in Oostende. Met de voorstelling Stel je voor, ik zoek een staat won ze de SABAM schrijfprijs. De voorstelling Heimat werd in België geselecteerd voor Circuit x. In 2010 won ze de voorronde van Write Now in Antwerpen. Ze publiceerde vervolgens in o.a. DW en B en Das Magazin en treedt op in de 33eeditie van Geletterde Mensen van Behoud de Begeerte. Op bol.com vind je alle boeken van Rebekka de Wit, waaronder het nieuwste boek van Rebekka de Wit.

Samenvatting

Het is zomer. Een meisje zit met haar vader, haar broer en haar zus in de achtertuin. Ze hebben net twee begrafenissen achter de rug, het gezin is plotseling verre van compleet. Ze besluiten op reis te gaan om aan de rand van de wereld te zitten. Daar liggen ze naar de wolken te kijken en luisteren ze naar Graceland.
Het meisje probeert zo dicht mogelijk bij haar herinneringen te blijven en zo ver mogelijk bij de wereld en de toekomst vandaan.
'We komen nog ייn wonder tekort' is een geestig en droevig coming-of-age-verhaal van de jongste uit een gezin dat altijd de tentstokken vergeet.

Recensie(s)

Een domineesgezin, vader en drie kinderen, is op vakantie nadat in korte tijd twee dierbaren zijn overleden. De vertelster, de jongste dochter, laat op eloquente wijze en in rake, vaak humoristische observaties zien hoe elk van de gezinsleden op zijn of haar eigen manier worstelt met het verlies. Het tienermeisje, haar vader en haar oudere broer en zus proberen allemaal opnieuw vorm te geven aan het leven tijdens een vakantie die een aaneenschakeling is van filosofische gesprekken, snackbarmaaltijden, lamlendigheid en provisorische slaapvoorzieningen omdat ze zoals altijd de tentstokken zijn vergeten. De associatieve verteltrant van het meisje heeft een vervreemdend effect. Dit is zowel de charme van het verhaal als een minpuntje. Iets meer houvast voor de lezer was de leesbaarheid te goede gekomen. Al met al kan dit romandebuut redelijk geslaagd worden genoemd, vooral door de intellectuele taalrijkdom waarvan de auteur, van huis uit theatermaakster, zich bedient.

Jacqueline Wouda

Lees de eerste pagina's

3.9
van de 5
13 reviews
1
1
1
5
5
19
  • Grappig
    7
  • Fantasierijk
    6
  • Goede verhaallijn
    3
  • oorspronkelijk
    1
  • ontroerend
    1
  • filosofisch
    1
4
  • Moeilijk in te komen
    2
  • slechte bezorger
    1
  • slechte service postnl
    1
Toon meer punten Toon alleen de eerste 3 punten
  • BRILJANT DEBUUT SMAAKT NAAR ZOETE DROP, HET LEVEN EN VOORAL NAAR MEER

    ‘Als je het werkelijk allemaal wilt horen, wil je waarschijnlijk eerst weten waar ik geboren ben en wat een waardeloze jeugd ik heb gehad…’
    Zo begint the Cather in the Rye, de beroemde debuutroman van JD Salinger. Zo ook had We komen nog een wonder te kort, de debuutroman van Rebekka de Wit kunnen beginnen.
    Een even praatgrage, eigenzinnige, intelligente en grappige stem neemt je mee op een (te) korte reis, niet door New York zoals Holden dat deed, maar naar een onbestemde afgrond op een plek tussen Zuid-Frankrijk en ergens anders. Dat die stem grappig is, zo grappig dat ik zeer regelmatig hardop heb moeten lachen, is misschien wel het wonder waar in de titel van de roman naar gezocht wordt. Er is feitelijk namelijk niet zoveel om te lachen. De omstandigheden zijn ronduit tragisch. In een kort tijdsbestek is zowel de moeder als de verloofde van haar zus gestorven en het uitgedunde gezin besluit daarom er tussenuit te knijpen. Het liefst zouden ze verdwijnen. De tijd laten bevriezen, zodat ze voor altijd samen zouden zijn. Dat kan niet. Ze zijn als alle sterfelijke wezens in dit ondermaanse nu eenmaal gebonden aan de praktische regels van het bestaan. Over die spanning – tussen hun verlangens, gevoelens en ervaringen omtrent het Ware Leven dat ze door de dood van hun geliefde pijnlijk reëel ervaren en het daadwerkelijke reële leven- gaat het boek.
    In een meeslepend verhaal weet de nog altijd nog geen 30-jarige De Wit je mee te trekken in een volstrekt eigenzinnig universum waarbij elke zin die ze schrijft raak, raak, raak is. Het is een boek waarvan je tijdens het lezen weet dat het goed is, maar waarvan je als je opkijkt uit je leesroes nog geen idee hebt waarom het zo goed is. Misschien zijn het die zinnen die nooit verslappen tot instrument, maar telkens weer op eigen wijze onverwoestbaar tot zelfstandige zin worden gepromoveerd, met een eigen interne logica. Misschien zijn het wel de personages, waarvan je gaat houden en bij wie je meteen weet: ze zijn veel te bescheiden in hun verlangen naar één wonder, ze hebben recht op zo veel meer (en dat ook zo nodig). Maar misschien is het ook wel het feit dat De Wit er in slaagt, schijnbaar achteloos, om de personages iets anders te laten beweren dan het boek als geheel. Sterker nog, het boek wordt niet zozeer een verslag van een gesprek, het wordt op zichzelf een argument in dat gesprek. Eén van de doorlopende gesprekken gaat over de vraag in hoeverre je zelf je leven kunt inrichten. Hoeveel keuzes heb je? Hoe verantwoordelijk ben je voor je levensloop? Voor de mensen uit dit gezin is het duidelijk: Geen Keuzes. Geen Verantwoordelijkheden. Niets dan lotsbeschikking, de rest is ijdelheid. Je ziet het ze denken en je geloofd hen: want inderdaad in hun leven hadden ze geen keuze en geen verantwoordelijkheid in de dood van hun geliefden. Ze hebben het bij het rechte eind, maar het is een eenzaam eind, omdat het voornamelijk waar is door de omstandigheden waardoor zij getroffen zijn. Dat mag dan wel het Ware Leven zijn, in het Echte Leven gelden er andere wetten. Daar moeten verantwoordelijkheden worden genomen voor te veel kaaskroketten en het niet insmeren van kuiten, daar moeten keuzes worden gemaakt over hoe je met de kennis van het Ware Leven omgaat. Het zijn die keuzes, en de twijfel of die echt te maken zijn, die het boek zijn onpeilbare diepte meegeven. Uiteindelijk is de vraag na tien dagen aan de afgrond: wat nu? Een elfde dag? Naar huis? Alleen? Met elkaar? De eenzaamheid waarmee je achterblijft in combinatie met een onverwoestbaar houden van de taal, de personages, het boek en de wereld maken dat je dit boek aan iedereen cadeau wilt geven die iemand verloren heeft of dat ooit misschien gaat doen. In alle boeken die ik cadeau ga geven schrijf ik: lees dit – bewaar het - en lees het opnieuw.

    Vond je dit een nuttige review?
    12 0 Ongepaste review?
  • appart
    • Fantasierijk
    • Meeslepend verhaal
    • Grappig
    • Moeilijk in te komen

    RECENSIE. We komen nog één wonder te kort. Van Rebekka de Wit

    Het verhaal gaat over een meisje wat met haar vader broer en een zus een reis gaat maken.
    Nadat er drie sterfgevallen in een jaar tijd zijn gebeurd, willen ze weg
    Ze vertrekken met de auto richting de natuur
    Het meisje houdt zich krampachtig vast aan haar herinneringen en wil dit vasthouden
    Drie mensen die ieder met hun persoonlijk verlies om moeten gaan
    Altijd die angst dat alles wegvalt, het meisje wil met alles wat in haar vermogen ligt, de verbondenheid met deze twee overgebleven mensen houden.
    Ze gaan op reis en nemen absurde dingen mee, haar zus neemt een klein kindertentje van de Flinstones mee.
    Het meisje neemt twister mee en rummikub, en een wandkleed van haar moeder die dit ooit had gemaakt
    Haar broer voet houders waar je mee kon starten als je een hardloop wedstrijd loopt.
    En haar zus een foto die haar schijnbaar dierbaar is, en natuurlijk de kindertent.
    Zo nemen ze alles mee wat ze voorhanden hebben uit huis en stouwen de auto vol.
    Alles gaat in de Honda Accord. Deze auto wordt bij hen in de straat als uitzonderlijk vervuild gezien.
    En de vader neemt twee kledingstukken mee. Hier schrijft de auteur van dit boek ook weer hilarische over

    De afrits broek en het Rucanor-pak zijn de enige twee kledingstukken die hij heeft meegenomen.
    Het Rucanor-pak was op zijn plaats in de jaren tachtig en ziet er nu uit als een museumstuk, maar dat ziet mijn vader niet.

    Zo gaan deze drie op reis.
    Een trio wat met alleen herinneringen en rouw bij elkaar blijft.
    Het meisje zou wel altijd daar willen blijven, zodat ze dicht bij elkaar zijn.
    Ze is gek van otters want die beesten houden altijd elkaars hand vast, ook in het wild.

    In rivieren gaat het soms zo hard dat ze elkaar meteen kwijtraken als ze hun klauwen niet ineen slaan
    Ze blijft van de otters houden, ook al laat haar broer een film zien hoe een otter een vis verscheurd
    Het blijven haar lievelingsdieren.

    Vandaar dat, ‘denk ik’ de auteur voor deze cover heeft gekozen.
    Het is een grappig en ontroerend boek,
    Ik heb het in een keer uitgelezen, soms is het wat absurd.
    Maar het hield mij wel bezig, hoewel ik nog steeds op zoek ben naar dat ene wonder.
    Verder heel goed en humoristisch neergezet met veel gevoel
    Nog een mooi stukje en dan moet jullie lezers maar zelf het boek gaan lezen.

    Ik ga alleen met mijn vader, de rest gaat niet mee, we lopen langs oude stadsmuren.
    Ze komen uit 1200 nog wat en ik stel me de middeleeuwen voor. In de middeleeuwen vonden ze het heel gewoon dat je doodging. Toen was het geen kwestie van uitzonderlijk veel pech hebben.
    Pech was in de middeleeuwen het leven. Wel gezellig, denk ik.
    Dan was je allemaal samen. Dat is toch vaak bij pech? In de trein of langs de kant van de weg.
    Dat je dan allemaal samen bent?

    Ik denk als lezer dat dat dit de essentie van het boek is.
    Het proberen loslaten van het leven wat geweest is.
    Ik geef het boek een, 3 en een halve ster
    Dat is omdat ik nog steeds dat wonder niet gevonden heb.
    Maar misschien ben ik diegene die het niet ziet.
    ххх½
    Ria Atsma Salij.
    Een lezer.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Ontwapenende roman
    • Goede verhaallijn
    • Grappig
    • Meeslepend verhaal
    • ontroerend
    • ontwapenend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geschreven bij We komen nog één wonder tekort

    Rebekka De Wit schreef een ontroerend, herkenbaar en humoristisch
    verhaal over familierelaties en leven na verlies. Het perspectief is ontwapenend, de stijl eenvoudig maar doeltreffend. Een aanrader!

    Vond je dit een nuttige review?
    2 0 Ongepaste review?
  • Met humor geschreven en leuk
    • Grappig
    • herkenbare situaties

    In “We komen nog één wonder tekort” volgt de lezer een gezin bestaande uit vader, zoon en twee dochters op vakantie, geschreven vanuit het oogpunt van de jongste dochter en na het verlies van een aantal dierbaren. Uit het verhaal blijkt goed hoe ieder van de gezinsleden met het verdriet omgaat en hoe dit hun omgang met elkaar beïnvloed. Wie hierdoor denkt dat het een heel zwaar boek is om te lezen heeft het mis want hoewel er droevige zaken beschreven worden is het met erg veel humor geschreven. In het boek zelf zegt de hoofdpersoon dat troosteloosheid niet hetzelfde is als humorloosheid en dat geldt zeker ook voor dit boek. De schrijfster weet erg goed situaties die uit het leven gegrepen zijn en gedachtes waar iedereen wel eens mee speelt te verwoorden, er is daarom ook veel gevoel van herkenning tijdens het lezen. Verder zijn de aparte karaktertrekjes van elk gezinslid erg grappig en dat maakt het boek erg leuk. Zeker een aanrader! Het boek had van mij nog wel dikker mogen zijn.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Omgaan met rouw op een aparte manier
    • Goede verhaallijn
    • Grappig

    Rouwen en het verwerken van verdriet is iets waar iedereen mee te maken krijgt. Het gezin in dit boek krijgt meerdere sterfgevallen kort na elkaar te verwerken. Hoe gaan zij hiermee om, hoe kunnen ze elkaar hierbij helpen of juist niet. In het boek ,We komen nog één wonder tekort‘ van Rebekka de Wit van uitgeverij Atlas Contact uit Amsterdam neemt je mee in het verwerkingsproces van dit gezin.

    Het geeft een mooi, emotioneel beeld hoe rouwverwerking zou kunnen zijn. Want zeg nu zelf, rouwen moeten we allemaal vroeg of laat. Of dit een normale manier van rouwen beschrijft, geen idee want wat is normaal, het heeft in ieder geval vele grappige momenten en momenten om over na te denken, maar wordt nergens ‚te zwaar‘. Het bied je een kijkje in het leven van een gezin dat nooit meer het zelfde zal zijn maar samen tijdens een spontane vakantie een manier probeert te vinden om verder te gaan. Of dit lukt en hoe dit gezin dit aanpakt zonder hun geliefden zul je zelf moeten ervaren.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • Ontroerend en grappig
    • Fantasierijk
    • Grappig
    • ontroerend
    • filosofisch
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Ik heb genoten van dit boek. Ik heb gelachen en gehuild. Sommige stukjes heb ik meerdere keren gelezen omdat het me zo raakte of omdat ik extra goed wilde lezen wat er staat. Wijs en bij vlagen herkenbaar. Dit boekje is mijn verjaardagscadeau voor vrienden van dit moment.

    Vond je dit een nuttige review?
    1 0 Ongepaste review?
  • een bijzonder boek
    • Fantasierijk
    • Goede verhaallijn
    • Grappig

    We komen nog één wonder tekort is een intrigerend en teder verhaal. Triest maar ook grappig. Geschreven met liefde voor taal en voor mensen.

    Vond je dit een nuttige review?
    2 1 Ongepaste review?
  • "Jij doet pijn in mijn hart"
    • Fantasierijk
    • Grappig
    • Moeilijk in te komen

    We komen nog één wonder tekort, verteld het verhaal over een familie, vader, zoon en twee dochters, die in een korte tijd, drie dierbaren zijn verloren. Om de realiteit van het leven en te ontvluchten, met name alle goedbedoelde steun van vrienden en kennissen, gaan ze vrij impulsief met de auto op vakantie. Het verwerken van hun verdriet doet ieder personage op zijn/haar eigen manier, maar uiteindelijke hebben ze hierbij elkaar het hards nodig. We komen nog één wonder tekort, is een tocht naar verwerking van verdriet en een zoektocht naar het betekenis van het leven. Dit wordt op een humoristische en intellectuele manier geschreven door schrijfster Rebecca de Wit. Persoonlijk heb een aantal maal krom gelegen van het lachen, om de door haar humoristisch omschreven gezinssituaties. Waarin menig persoon zich in zal herkennen of niet niet, het zal in iedergaval de wenkbrauwen doen fronzen en de ogen wateren.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Oorspronkelijk en diepzinnig
    • Fantasierijk
    • Grappig
    • oorspronkelijk

    ‘Onze ogen stonden zo open als de zee’, formuleert de schrijfster in het begin van haar roman. In mijn ogen een prachtige zin, zoals zij er meer in haar verhaal vastlegt. ‘We leefden nog’, ‘We wilden weg zijn, ons wegscheren als een hazewind’, ‘We hadden het Ware Leven leren kennen’. Het zijn enkele voorbeelden uit het boek, waarin ik wat ik noem ‘absurdistische’ metaforen tegenkom die ik zelf nooit zou kunnen verzinnen. Zijn die denkbeelden typerend voor de theatermaakster? Ik denk het wel. Met haar specifieke stijl van schrijven beïnvloedt Rebekka de Wit het denken van de lezer die ik ben – die misschien ook wel schrijver zou willen zijn –, die haar vaak geestige associaties en soms droevige ondertoon zelf niet zou kunnen verzinnen. Soms ook lijkt zij in haar ongebreidelde fantasie – theatermaakster – te hinkstapspringen, waarmee zij denkpatronen verruimt, in ieder geval de ruimte geeft.
    In droevige omstandigheden, want enkele naasten overleden, toch geestig zijn. Rebekka de Wit kan dat, althans in haar boek. Daarmee heeft zij een vreemd, absurd verhaal geschreven, dat ik in één adem uitlas (grote letters, 175 pagina’s). In een reactie op haar theaterwerk las ik de woorden oorspronkelijk en diepzinnig. Oorspronkelijk vind ik de schrijfster zeker, het diepzinnige dringt nog niet goed bij me door, misschien een wonder dat ík tekort kom. Maar wat ik weer heel mooi vind, zijn haar woorden ‘Het geluid van een dichtklappende autodeur geeft me altijd het gevoel dat het mogelijk is ergens weg te gaan. Hadden gebeurtenissen maar autodeuren’.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Goed cadeau.. maar..
    • goed kerstcadeau
    • slechte bezorger
    • slechte service postnl

    In mijn review zult u niet lezen of het boek goed of slecht is.
    Ik heb dit besteld als kerstcadeau. Waarom ik een onvoldoende oftewel 2 sterren geef is om het volgende.
    Het pakketje wordt via PostNL geleverd in België. Ik moest tijdens de middag nog weg en kwam tegen half 4 thuis. In de mail stond nog dat, als er niemand thuis is dat men het pakketje bij de buren zullen afleveren. Maar het pakketje lag gewoon voor de deur, klaar om door eender wie opgeraapt te worden zodat die ermee vandoor kon gaan.

    Hiermee heb ik geluk gehad en ik hoop dat niemand anders hier last van heeft.
    PostNL veegt zijn voeten aan klanten hun post. Bol.com zou beter investeren in een eigen verzendingsservice.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • recensie! !!

    Ik begon vol goede moed met lezen, maar al snel bleek het voor mijn gevoel nogal saai te worden. Ik weet niet precies op welke manier ik het boek moet lezen. Welk gevoel moet ik bij de woorden krijgen? Ik vind dat het boek met te weinig emotie is geschreven, er zijn teveel negatieve gevoelens aanwezig.

    De verhaallijn kan ik niet helemaal volgen. De gedachtes springen over naar verschillende gebeurtenissen en er word veel herhaald, dat vind ik jammer. Ik hou het boek niet snel meer lezen!

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Aanrader
    • Goede verhaallijn

    Mooi beschreven inhoud, ook in relatie tot de uitstraling en diepgang van de mens achter de auteur.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?
  • Hoe trager je het leest, hoe mooier het wordt
    • Fantasierijk
    • zet je aan tot denken
    • diepgaand
    • Inspirerend
    • ontwapenend
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Geweldig boek. Erg van genoten.

    Vond je dit een nuttige review?
    0 0 Ongepaste review?

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
mei 2015
Afmetingen
20 x 12,5 x 1,6 cm
Aantal pagina's
176 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur
Rebekka de Wit
Uitgever
Atlas Contact, Uitgeverij

EAN

EAN
9789025444952

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gemiddelde leestijd
4 h
Subtitel
roman
Thema Subject Code
FBA

Je vindt dit artikel in

Categorieën
Uitvoering
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Verschijningsvorm
Paperback
Gemiddelde leestijd
1 tot 5 uur
18 50
Op voorraad
Voor 23:00 uur besteld, dinsdag in huis Tooltip

+ bezorgopties

Verkoop door bol.com
Andere verkopers (3)
Snelste levering
Op voorraad. Voor 23:00 uur besteld, dinsdag in huis
Snelste levering
Tweedehands
Als nieuw vanaf € 12,99
Tweedehands

Bezorgopties

  • Doordeweeks ook ’s avonds in huis
  • Kies zelf de bezorgdag
Bekijk alle bezorgopties

* Indien beschikbaar op bezorgadres. Log in voor de mogelijkheden

  • Gratis verzending vanaf 20 euro
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
  • Ophalen bij een bol.com afhaalpunt mogelijk
  • Dag en nacht klantenservice
  • Cadeautje? Laat het voor je inpakken en bezorgen

Gratis Boekenweekgeschenk

Dolores

Bij besteding van ten minste €12,50 aan Nederlandstalige thrillers, romans of literatuur tijdens de Spannende Boeken Weken (1 t/m 21 juni) ontvang je gratis het geschenk van Thomas Olde Heuvelt. Bij fysieke boeken sturen we je automatisch het papieren thrillergeschenk mee, ook al zie je dat niet terug in je winkelmandje. Op=op! Bij ebooks kun je het digitale geschenk binnen 24 uur synchroniseren.

Deze actie geldt niet voor te reserveren boeken, studieboeken en boeken van externe verkopers.

met gratis geschenk*

*Bij besteding van ten minste 12,50 aan Nederlandstalige thrillers, romans of literatuur tijdens de Spannende Boeken Weken (1 t/m 21 juni).

Bekijk alle boeken met gratis geschenk

Bekijk de actievoorwaarden

Vaak samen gekocht

Vragen en antwoorden (0)