Alle artikelen van Fish

Ex-Marillion voorman met een zwak voor Schotland, een <br>stevige borrel en melodieuze rock. Wordt als Derek William Dick geboren in het Schotland. Krijgt <br>van vrienden het pseudoniem Fish omdat hij onder het genot van een drankje, een hapje en <br>muziekje het liefst uren in bad vertoeft. De jonge Fish koopt in '70 zijn eerste single (Lola van The <br>Kinks) maar raakt op vroege leeftijd onder de indruk van Britse lichting symfonische bands <br>(Genesis, Emerson, Lake and Palmer, Pink Floyd) die op dat moment de albumlijsten bestoken. <br>Zijn prille schreden op het muzikale pad hebben weinig succes. Na eerst uit het schoolkoor te zijn <br>gesmeten, komt ook zijn eerste band Blewitt niet van de grond. Wel beseft Fish dat hij een leven <br>in de rock-wereld prefereert boven dat van veredeld houthakker, waarvoor hij een kortstondige <br>opleiding 'Forestry' volgt. Op weg naar het rockmekka Londen komt de boomlange Schot in '79 in <br>contact met een aantal muzikanten uit Aylesbury en omgeving. Hier wordt de basis gelegd voor de <br>opmerkelijke wederopstanding van de symfonische rock. Dankzij Marillion krijgt Fish de kans zich <br>te ontwikkelen tot zanger en bühne-persoonlijkheid. Vanwege de overeenkomsten in stem, <br>genre en podiumpresentatie zijn de vergelijkingen met Peter Gabriel niet van de lucht. Tot grote <br>ergernis van de eigenwijze D.W. Dick. Er volgen zeven intense jaren waarin hij zich toelegt op het <br>schrijven van zware en complexe teksten vol beeldspraak en symboliek. Een onstuimige periode <br>vol drank, dope, enkele succesvolle CD's en een wereldhit; Kayleigh. Een combinatie van onvrede <br>over elkaars levenswijze, muzikale en tekstuele bijdragen en de te volgen koers, leidt in '88 tot het <br>vertrek van Fish. Terwijl de rechtszaken om de financiële afhandelingen in volle gang zijn, <br>verschijnt Vigil In A Wilderness Of Mirrors. Een aan de oppervlakte milde plaat met licht <br>symfonische invloeden, waarop wordt meegewerkt door o.a. Mickey Simmonds (Mike Oldfield), <br>Frank Usher, Mark Brzezicki (Big Country) en Robin Boult. Nadere bestudering van de teksten <br>openbaart een serie goed-verpakte uithalen richting oude werkgever. Buiten het solo-werk om <br>verleent Fish dan medewerking aan platen van Tony Banks en het geflopte Spartacus-project van <br>Jeff Wayne. Zodra de juridische verwikkelingen met Emi zijn afgerond, vindt Fish in Polydor een <br>nieuwe platenmaatschappij en start de Schot de opnames van Internal Exile, dat geheel in de lijn <br>van zijn voorganger ligt en hooguit wat meer folk-invloeden laat horen. Inmiddels is de bouw van <br>een nieuw studiocomplex vrijwel afgerond. De Funny Farm, niet ver van Edinburgh, bevat naast <br>opname-faciliteiten tevens een kantoor en woonruimte voor meneer en mevrouw (Tammy, ooit <br>figurante in de Kayleigh-video) Fish en (1 januari '91 geboren) dochter Tara. Ondanks fikse <br>financiële aderlatingen en een matig commercieel succes van zijn solo-werk, trekt Fish keer op <br>keer volle zalen in Europa. Begin '93 verschijnt Songs From The Mirror, een album vol covers (o.a. <br>T.Rex, Bowie, Pink Floyd en Genesis) dat teruggrijpt naar zijn eerste kennismaking met de Britse <br>popmuziek. Een tussendoortje, want na zijn (tweede) bezoek aan het Haagse Parkpop-festival <br>stort Fish zich op de voorbereidingen van zijn vierde solo-CD die de werktitel Suits <br>meekrijgt. <br> <br>Bron: OOR Popencyclopedie