Als liefde het enige medicijn is

Een zeer intens boek vanuit het hart geschreven over een ongelooflijk heftig ziekteproces met de dood als gevolg. Waarbij het oudergevoel wordt gedragen door de liefde voor hun kind. Dat is de basis in alle momenten van beslissingen en beleving. Een continue afweging naar de (on)mogelijkheden met het geluk en welzijn van je kind voorop. Daarbij zoekend naar afstemming hierover met alle betrokkenen. De invoelbaarheid van de emoties, de enorme achtbaan waarin ouders terechtkomen, is zó tastbaar weergegeven. De quote: 'Moed betekent angst voelen en toch je hart volgen', dat is wat ouders hebben getoond en duidelijk wordt weergegeven in het boek. Je zoon omringen met alle liefde in het gezin, samen zoeken naar de geluksmomenten en hem begeleiden tot op het laatste moment. Een verhaal van hoop en kracht, mooi opgetekend vanuit het sterke gevoel voor elkaar!

Nee, natuurlijk zou je zo'n boek niet moeten lezen. Een kind hoort ergens nou eenmaal niet te overlijden. Toch gebeurt het en in dit geval bij Sylvan. En als je dan toch wil weten hoe zoiets kan gebeuren, hoe het verloopt en hoe je ermee om kan gaan op een realistische wijze, dan kan ik dit boek zeer aanbevelen. En of je nou hetzelfde van dichtbij meemaakt in je privéleven, of het je vanuit een medische professie of andere interesse aanspreekt: het is een door Suzanne verhalend geschreven boek, dat jou aan je hand meepakt op dit lastige -welhaast onmogelijke- pad. Ultiem kwetsbaar en tegelijkertijd ijzersterk.

Heftig verhaal, ik las het in 1 ruk door tot de laatste maand, moest toen even het moment zoeken wanneer ik verder ging want ik wist wat er ging komen en ergens vond ik het eng Tranen toen ik een heftig stukje las, tranen omdat het zo heftig was maar ook tranen om te lezen hoe mooi vader en moeder hun zoontje liefdevol aanspraken en hem zo hielpen met zijn laatste reis De boodschap die ik er uit haal is dat liefde bergen kan verzetten, en je altijd je hart moet volgen en in zo'n heftige tijd je niet moet vergeten dat er ook kleine geluksmomentjes kunnen zijn en die moet koesteren Dat je altijd een keuze hebt om iets wel of niet te doen, maak je de keuzes vanuit liefde dan zijn het keuzes met je hart en fijn dat sommige artsen dat begrijpen

Als liefde het enige medicijn is... De kracht van onvoorwaardelijke liefde, tussen moeder en zoon (en de rest van het gezin) pakt je. Al lezende laat het je niet meer los. De verwoording van Suzanne over hoe zij ALLES als liefde ziet, juist ook in situaties waar je alleen donkerte zou verwachten, is adembenemend mooi en hartverwarmend. Het is een prachtig icoon voor iedereen die met ernstige ziekte geconfronteerd wordt/werd, voor iedereen die een enorme angst heeft van dood en wat eromheen 'hangt'. Een voorbeeld voor mensen die voelen dat er een andere weg zou moeten zijn, maar de stem in zichzelf niet duidelijk verstaan om het te uitten naar de buitenwereld en medici. Sylvan, Hoi Koi, de superslimme en ondeugende (kleine) kanjer die altijd een plaatsje in mijn hart zal hebben. Als je 'm niet gekend hebt, weet ik zeker dat je door dit boek je verbonden voelt tot zijn prachtige ziel, die zoveel meer aangereikt heeft dan wat zijn 6-jarige leeftijd zou doen vermoeden. "Liefde is wat alles is. Iedereen dus - de aarde - de kosmos - en alles wat zich daar tussen voortbeweegt. Liefde kent geen kleur en geen religie" ~ Suzanne Dit boek geeft met dit ongelooflijk bizarre en waargebeurde verhaal een stem aan de kracht van Liefde, wat inderdaad (vaak) het enige medicijn is. Super bedankt dat je het in woorden hebt gevangen en wij allemaal kunnen in-zien wat de kracht van Liefde echt inhoud.