Codenaam Coco vijftien jaar en bij het verzet

Net als de cover sprak het verhaal van het boek mij onmiddellijk aan. Het is een boek dat echt ontzettend vlot leest, zelf had ik het op 2 dagen uit. Dit komt waarschijnlijk doordat het een gigantische pageturner is. Al van bij de start wil je weten wat er met Nicole en haar vrienden en familie gaat gebeuren. Het is een verhaal vol moed, verdriet maar vooral hoop. En dat je nooit, nooit, nooit, nooit moet opgeven en dat je nooit te jong of klein bent om iets te betekenen. Ik ben het boek beginnen lezen tijdens het pendelen met de trein maar ben daar uiteindelijk vrij snel met gestopt omdat ik wist dat ik ging moeten huilen. Soms moest ik echt verder lezen tussen de tranen door. Ik vind het een heel aangrijpend en inspirerend verhaal. Je wordt herinnerd aan de gruwel die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog afspeelde waardoor je opnieuw even stilstaat bij de echte slachtoffers die toen gevallen zijn. Codenaam Coco is een verhaal over een klein meisje in een klein land, met een gigantische portie moed.

Toen ik dit boek net had gewonnen wist ik niet zeker wat ik ervan zou van vinden. Meestal lees ik geen boeken uit de tweede wereld oorlog en ik heb dus ook een tijdje gewacht tot ik eraan begon. Maar om eerlijk te zeggen had ik het totaal fout over dit boek. Het zit boordevol actie en je kan hem bijna niet wegleggen! De vlotte schrijfstijl, spannende scenes en het emotionele gedeelte maken het een prachtig boek die het zeker waard is om te lezen!

De Duitsers zijn België binnengevallen. Nicole’s vader wordt opgepakt omdat hij verdacht is. Tijdens WOI zat hij namelijk in het verzet. De broer van haar beste vriend Anton wordt naar een werkkamp gestuurd. De omstandigheden worden steeds slechter. Nicole kan niet meer toekijken zonder iets te doen en sluit zich met Anton aan bij het verzet. In het begin gaat om observeerklusjes, maar de missies worden steeds gevaarlijker en het risico steeds groter. De tweede wereldoorlog heeft mij altijd geboeid. Ik vind het een van de interessantste onderwerpen en heb inmiddels al een aantal boeken over de oorlog versleten. Ik had verwacht dat Codenaam Coco niet zou verschillen van andere boeken, maar daar zat ik goed mis. Ik had nog nooit gelezen over iemand die in het verzet zat. Al helemaal niet iemand zo dapper als Nicole. Zij is zo’n inspirerende personage. Voor haar leeftijd is ze erg wijs. Ze weigert volwassen te worden in een land dat niet vrij is. Anton en zij weten welke risico’s ze lopen en worden hier een paar keer keihard mee geconfronteerd. Carmen Reid is bekend om haar chicklits, maar ze heeft met dit boek goed bewezen dat ze meer in haar mars heeft. Ik vond haar schrijfstijl erg prettig. Je hebt echt het gevoel dat je in België 1940 bent, maar de taal is hedendaags. Er staan nog een paar WOII boeken op mijn verlanglijstje en ik hoop ze dit jaar te kunnen lezen, 70 jaar na de bevrijding. Codenaam Coco heeft wel een speciaal plekje in mijn hart gekregen.

“De vraag is niet of ze gepakt wordt, maar wanneer” de achterkant van het boek Codenaam Coco belooft genoeg: het wordt een spannend verhaal! Carmen Reid maakt die verwachting gelukkig helemaal waar. Haar nieuwste boek gaat, in tegenstelling tot haar andere boeken, over de Tweede Wereldoorlog. Met Codenaam Coco geeft Reid een verzetsstrijder een stem. Nicole is vijftien wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Ze woont in Brussel en al snel komt ze op het idee om bij het verzet te gaan. Het is niet de bedoeling dat de Duitsers zomaar overwinnen, zij wil tegenwerken. Vanaf dat moment weet ze ook dat ze het misschien niet gaat overleven. Voor haar is niet de vraag of ze gepakt wordt, maar wanneer ze gepakt wordt. In het begin krijgt ze wat simpele opdrachten, die soms nog best gevaarlijk zijn. Al snel worden de opdrachten moeilijker. Op een dag krijgt ze de opdracht samen met een paar andere verzetsstrijders een station op te blazen. Ze moeten het station opblazen, omdat daar verschillende Duitse soldaten zijn, op weg naar Duitsland. In de eerste instantie moet dit ’s nachts, maar dan wordt de treinrit vervroegd en moeten ze het station midden op een dag opblazen. Gaat dit wel goed? Codenaam Coco zit boordevol spannende gebeurtenissen. Van de dag dat Nicole bij het verzet zit, krijg je diverse verzetsacties voorgeschoteld. De ene gebeurtenis nog spannender dan de andere gebeurtenis. Reid weet de acties van het verzet zo goed te beschrijven, dat het lijkt of je deelnemer bent: je strijdt mee! Vanaf het moment dat Nicole gepakt wordt, verandert de toon in het boek een beetje. Dat maakt het verhaal zeker niet minder mooi: als lezer blijf je meeleven met Nicole. “Maar ik loop verder. Elke stap brengt me dichter bij huis, zeg ik tegen mezelf. Keer op keer hehaal ik de woorden die oma en ik, zo lang geleden al, op de radio hoorden. De woorden van Sir Winston: “Geef nooit, nooit, nooit, nooit op.” De schrijfstijl van Reid is indrukwekkend! Ze weet Nicoles gevoelens zo in woorden te vangen dat je haar begrijpt en met haar mee kunt voelen. Af en toe maakt ze een slippertje en beschrijft ze net iets té veel, maar dit mag de pret niet drukken. Reid geeft Nicole een portie doorzettingsvermogen waar je u tegen zegt. Wie kan er nou niets leren van de manier waarop Nicole doorzet? Juist die doorzettingsvermogen zorgt voor een boeiend verhaal. Nicole plaatst zichzelf heel bewust in moeilijke en gevaarlijke situaties en daarmee maakt ze het je moeilijk te stoppen met lezen. Want zeg nou zelf? Natuurlijk wil je weten of ze de sabotageactie goed heeft doorstaan! Toch? Codenaam Coco is dan wel niet het eerste boek over de Tweede Wereldoorlog, en ook niet het tweede, het derde, het tiende of het honderdste, deze auteur heeft laten zien dat nog lang niet alles uit de Tweede Wereldoorlog beschreven is. Door Nicole in het verzet te plaatsen, maakt ze van een bekend verhaal een nieuw verhaal. Door haar prachtige schrijfstijl maakt ze je lotgenoot van Nicole. Ze gaat nog een stapje verder: je wordt zelf een verzetsstrijder. “Jullie zijn in concentratiekamp Ravensbrück aangekomen. Niemand van jullie zal terugkeren naar huis. Jullie zullen je familie nooit meer zien. Jullie zullen hier werken tot je erbij neervalt.” Of toch niet…?

Ik vond 'codenaam Coco' een erg spannend verhaal. Al vanaf de eerste drie pagina's kon ik niet meer stoppen met lezen. In het boek gebeurde er altijd wel iets wat je de drang gaf om verder te lezen omdat je wilt weten hoe alles afloopt. Het verhaal is erg mooi en aangrijpend geschreven, maar leest ook erg vlot. Ik vind persoonlijk dat het boek een erg mooie boodschap heeft, en dat het een erg mooie herdenking is aan de tweede wereldoorlog, de gruwel die er toen gebeurde en de slachtoffers die er gevallen zijn. Kortom ik vond dit een top boek en een echte aanrader!

Ik ben positief over dit artikel: goede kwaliteit, voordelige koop, duurzaam.