De huizenruil Wees voorzichtig wie je binnenlaat…

Om hun relatie weer een duwtje in de goede richting te geven ruilen Caroline en Francis hun huis met een onbekende. Hun zoon gaat naar oma, dus alles is goed geregeld. Wanneer ze in hun ruilhuis aankomen valt meteen op dat het heel onpersoonlijk is, alle persoonlijke spullen zijn weg. Geen foto’s, boeken of tierlantijntjes. Het valt Caroline wel op dat wat er wel is, dat die dingen een betekenis voor haar hebben. Langzaam beseft Caroline dat dit geen standaard huizenruil is. In wiens huis zitten Caroline en Francis eigenlijk en hoe weet diegene zoveel van Caroline? En nog belangrijker diegene zit nu in hun huis en waarom is dat? Het boek speelt zich af in twee periodes; 2013, het verleden en 2015, het heden. Caroline en Francis zijn aan het woord, maar er is ook nog een derde persoon die vertelt wat er gebeurt en die zit nu in hun huis. Vooral de gevoelens en gedachten van Caroline worden uitvoerig en goed beschreven, waardoor er vaak sprake is van een beklemmend gevoel. Precies op die momenten dat het saai begint te worden, gebeurt er weer iets waardoor je rechtop gaat zitten. Het woord thriller past wel, maar tegelijkertijd ook niet bij dit boek. Het gezinsleven van Caroline en Francis wordt zo duidelijk met de bijbehorende gevoelens beschreven, dat je soms denkt bezig te zijn met een roman. De speldenprikken, waardoor je beseft dat het niet zo in elkaar zit zoals je dat bedacht had, zorgen ervoor dat je denkt een thriller te lezen. Het einde met de geweldige plottwist zorgt voor een geniaal eind waardoor het toch onder de noemer thriller valt. Een geweldig debuut van Rebecca Fleet.

Sorry, maar het zal wel aan mij liggen, maar ik lees niet graag een boek die door elkaar uit drie afzonderlijke delen bestaat !! Misschien moet je er doorheen kijken, maar ik niet blijkbaar. Had me gezien de lovende kritieken erg veel van voorgesteld, maar ben enorm teleurgesteld !!

De Huizenruil het debuut van Rebecca Fleet. Het debuut schept hoge verwachtingen, zo werd er in de washngton Idependent revieuw books het volgende over het debuut gezegd: Vol onverwachte twist en schokkende geheimen. Mei 2015 Caroline en haar man Francis gaan er samen een weekje op uit. Via de website huizenruil hadden ze een aanbieding gekregen. Het is de bedoeling dat ze na de spanning van de voorbije tijd, hun huwelijk een nieuw leven geven. Wanneer ze toekomen in Chiswick, komen ze terecht in een buurt met allemaal identiek dezelfde huizen. Er is één huis die eruit springt namelijk nummer 14 het huis recht tegenover hun huis blijkt toch anders te zijn. Al snel blijkt Caroline helemaal over haar toeren te geraken door dingen die ze tegen komt in de woning, zoals bloemen, muziek, een foto? Wie woont hier in dit huis en hoe kent die persoon haar verleden. Of is het hem? Het was de bedoeling om een zorgeloze vakantie samen te hebben, maar dit draait helemaal anders uit. In het boek lezen we afwisselend af tussen weg in 2015, thuis in 2013 en de schuingedrukte teksten. We leren aan de hand hiervan Caroline, Francis en de persoon die in de flat van Caroline en Francis verblijft beter kennen. Hoewel het personage van Francis wel nog dieper uitgewerkt kon worden. Het duurt wel eventjes voordat je echt in het boek zit, omdat je eerst het gevoel krijgt van het zal voorspelbaar zijn alles wordt al prijsgegeven tot je opeens met een plottwist zit die ervoor zorgt dat je alleen maar verder wil lezen. De spanning in het boek wordt hierdoor geleidelijk opgebouwd, we krijgen beetje bij beetje meer informatie over Caroline haar verleden, we krijgen een inkijk in de duistere periode van Francis. We leren hun gevoelens voor elkaar kennen en hun liefde voor hun zoontje Eddie. Ook het plot is goed uitgewerkt, alles vloeit perfect in elkaar. Het boek leest vlot dankzij de vlotte schrijfstijl en het mooie taalgebruik die Fleet gebruikt. Dit is meer dan een behoorlijk debuut. Het is een psychologische thriller die alles bevat.

De spanning komt wat langzaam op gang, maar blijft dan wel hangen. Telkens krijg je kleine stukjes informatie waardoor je nieuwsgierig verder blijft lezen. Uiteindelijk blijkt het heel anders in elkaar te zitten dan ik dacht. Mensen die van psychologische thrillers houden, zullen fijne leesuurtjes beleven.

De huizenruil is het debuut van de Engelse schrijfster Rebecca Fleet. Ze studeerde Engelse literatuur in Oxford en werkt als marketeer in Londen. Caroline heeft het huis van haar en Francis op een huizenruil site gezet. Eigenlijk is ze het vergeten tot ze een bericht krijgt dat er iemand is die een week van huis wil ruilen. En dit komt op het goede moment. Hun zoontje Eddie kan naar haar ouders en zo kunnen ze er samen een weekje tussenuit. Maar in het huis aangekomen is het er wel wat kil, geen persoonlijke dingen zoals foto’s. Als Caroline allerlei aanwijzingen tegenkomt die op haar slaan, zoals haar favoriete bloemen in de badkamer, begint ze te twijfelen of ze de eigenaar van het huis niet kent. Ze wil het verleden vergeten, maar zo wordt ze er weer aan herinnerd. En als ze beseft dat deze persoon in hun huis zit, krijgt ze toch wel nare gevoelens. Het verhaal wordt afwisselend verteld in 2013 en krijgt de titel Thuis en het nu 2015 en heet Weg. De hoofdstukken gaan over Caroline of Francis. In cursief gedrukte letters wordt verteld wat de persoon ervaart die in het huis van Caroline en Francis zit. Je weet dat er iets met Caroline en deze persoon aan de hand is maar wat en waarom? Je wordt langzaam het verhaal ingezogen, maar niets is wat je denkt dat het is. Telkens als je denkt het bijna te begrijpen, is er weer iets waardoor je op het verkeerde been werd gezet. Een goed debuut en de waarheid komt altijd aan het licht.

Na een moeilijke periode gaan Caroline en haar man Francis er een weekje tussenuit. Caroline kiest voor een huizenruil om haar huwelijk elders weer tot rust te laten komen. Al snel vindt ze in het huis waar ze verblijven steeds meer en meer aanwijzingen naar een gebeurtenis uit haar verleden. Caroline denkt al snel te weten wie erachter zit. Is haar vermoeden juist ? Waarom doet deze persoon dit ? Wat is de drijfveer ? De schrijfstijl van het boek is erg aangenaam. Het boek gaat heen en weer tussen nu, in het andere huis en 2013. Er komen drie perspectieven aan bod : dat van Caroline, van Francis en een tot aan het einde onbekende derde persoon. Dit maakt dat het boek erg vlot leest. Het duurde wel net iets te lang voor ik echt meegesleept werd door het verhaal. De spanning liet op zich wachten, waardoor ik mijn interesse wat verloor. Eens de vaart er inkwam, bleek echter dat het verhaal groter is dan het lijkt en werd ik opnieuw geprikkeld om verder te lezen. De auteur had, naar mijn gevoel, een lange aanloop nodig om spanning te creëren, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door een onverwachte wending en een schitterend plot . Geen favoriet, maar voor een debuut absoluut de moeite waard om te lezen!