De schilder

Wat een heerlijke roman weer van deze geweldige schrijfster. Een roman met een tikje spanning wat maakt dat je door wilt blijven lezen, ik heb geen moment gedacht hoe ver ben ik het boek was gewoon opeens uit! Ik verbaas me erover hoe een schrijfster die al zo ontzettend veel geschreven heeft er toch weer in slaagt een origineel en boeiend verhaal te schrijven. Persoonlijk vond ik het super dat het grootste gedeelte zich in NY afspeelt. Je waant je in de stad met de drukke straten, restaurantjes en gele taxi's. Ook de link naar Rusland en de vermiste Faberge eieren ( wat volgens mij echt waar is!) spreekt erg tot de verbeelding. Absoluut een aanrader deze NR

Lila leeft een nomadenbestaan. Haar hele leven past in twee koffers en met elke nieuwe klus die ze aanneemt verandert meteen ook haar thuis. Ze is dan ook een huizenoppasser. Terwijl de eigenaars van een woning op vakantie gaan, verblijft zij in hun huis en neemt de zorg op zich voor eventuele huisdieren, het gieten van de planten, … Ze gaat zelfs nog eens stapje verder en doet meteen ook enkele reparaties waardoor terugkerende klanten niet enkel een fris gepoetste woning aantreffen, maar ook een verse pastasalade in de koelkast, een boeketje bloemen op de tafel en een stoel die plots niet meer wankelt. Haar echte passie is echter het schrijven. Vrijwel elke gebeurtenis kan aanleiding zijn om een heel verhaal te bedenken. Dat is waarschijnlijk dan ook de verklaring voor haar guilty pleasure … Lila houdt er immers van om haar buren te observeren en verhalen te bedenken bij datgene dat ze ziet. Tot ze plots getuige is van een moord … Op het eerste zicht lijkt deze zaak een klassieke geval van moord en zelfmoord met een hoop papierwerk voor de politie en een zware klap voor de nabestaanden tot gevolg. Een van hen neemt dan ook contact met haar op omdat zij de enige persoon is die hem kan helpen met te ontdekken wat er juist gebeurd is. Ashton is er immers van overtuigd dat de bewijzen niet het volledige verhaal tonen. En wanneer men de situatie nauwkeuriger bekijkt lijkt het erop dat hij wel eens gelijk zou hebben. Net als bij een schilderij waar je steeds meer in lijkt te ontdekken naarmate je meer aandacht hebt voor de details, blijkt er zich ook bij deze zaak een heel ander verhaal af te spelen dan datgene dat je vermoed. Misschien denken sommige van jullie dat ik een éénmans promoteam voor deze auteur ben, vermits ik zo enthousiast ben over haar boeken. Dat dit niet aan mij persoonlijk ligt, maar wel degelijk aan haar schrijftalent, bewijzen de verkoopcijfers van haar boeken. Nora Roberts is immers niet voor niets één van de meest gelezen auteurs ter wereld. Eén van de grote pluspunten bij haar boeken zijn de personages. Ze slaagt er telkens opnieuw in om heel innemende karakters uit te werken. Zo heb je Lila die mensen leest als een open boek, maar die zelf ook heel spontaan en open is waardoor mensen haar snel in vertrouwen durven nemen. Een vrouw die in vrijwel elke situatie altijd in staat is om logisch te redeneren en correct te reageren, iemand die gewoon is om alles zelf te doen. Iemand die niet zit te wachten tot iemand haar hulp komt aanbieden maar zichzelf steeds uit de nood weet te helpen. Maar ook Ashton is onmisbaar in dit verhaal. Een jonge kunstenaar die erg rijk is, maar heel open én down-to-earth. Creatief maar tegelijkertijd nuchter, iemand voor wie familie heel belangrijk is. Zelfs al is die familie zo complex, dat een spreadsheet geen overbodige luxe is om alle namen en relaties te onthouden. Zij beiden zijn dan wel de hoofdpersonages in dit verhaal maar lang niet de enige karakters die bij de lezer sympathie weten op te wekken. Zo vond ik de vriendschap tussen Lila en Julie heel mooi overkomen. Twee vriendinnen die op een uitzonderlijke manier in contact kwamen, maar elkaar echt door en door kennen. De humor die iets minder aanwezig was in ‘Nachtmuziek’ en ‘Droomwereld’ speelde in dit boek opnieuw een grote rol. Ik heb zelf alleszins regelmatig al glimlachend zitten lezen tijdens een grappige conversatie tussen Ashton en Lila, of tijdens één van de onderonsjes waarbij zowel Lila als Julie het niet nalaten om elkaar te plagen. Ook de verwijzingen naar bekende films en muziek deden me al snel glimlachen. Innemende karakters, herkenbare verwijzingen, een vlotte schrijfstijl, … allemaal kenmerken die typerend zijn voor Nora Roberts en die er voor zorgen dat ‘De schilder’, net als zijn voorgangers opnieuw veel te snel was uitgelezen.

Hoewel het boek een aardig relaas bevat is het toch tamelijk oppervlakkig geschreven. Met in de verwikkeling tussen de hoofdpersonen kenmerken van een kasteelroman.

Positieve punten van dit artikel zijn: goede kwaliteit en voordelige koop.

Een fijn boek leest makkelijk

Ook dit is weer een leuk boek, in het begin heb ik even door moeten bijten om verder te lezen, maar uiteindelijk zit er weer alles in wat we van Nora Roberts gewend zijn, een leuke verhaallijn met de nodige spanning en romantiek. Het verhaal zit goed in elkaar, ook het stukje geschiedenis wat we meekrijgen rondom de Faberge eieren is interessant en leuk om te lezen. Niet haar beste boek, maar zeker ook niet haar slechtste... van mij krijgt ze 3,5 ster.